Reflectie1(3).vp

Van de eindredacteur Namens de redactie allereerst ons excuus, als dit december- nummer pas in januari 2005 bij u in de brievenbus zou vallen. In verband hiermee zal de sluitingsdatum voor kopij voortaan omkaderd worden: En nu we het toch over kopij hebben…: in Reflectie bieden we graag de ruimte aan ieder van onze leden en belangstellenden. Vreest niet, elk passend artikel is welkom, niet alleen zoge- naamde “geleerde” artikelen. Uw hart en uw visie kunnen im- mers eveneens tot een mooi artikel leiden. Abonnementen Tijdens landelijke contacten is mij gebleken, dat nogal wat abon- nees op ons vroegere tijdschrift VKVisie er overheen hebben gele- zen dat een abonnement op Reflectie opnieuw opgegeven moet worden. Om dit misverstand op te lossen, zullen we dit nummer van Reflectie nog aan iedereen doen toekomen die (met de aan- wezige adresgegevens) in ons oude bestand voorkomt. Zonden, fouten en tekortkomingen “Zonde bestaat niet” , zo luidt de titel van een artikel in dit nummer. In onze V.K.Kerk bidden wij in het ‘confiteor’: “…en vergeef ons al onze fouten …”. Verder gebruiken wij lie- ver het begrip ‘ tekortkomingen ’ dan het begrip ‘zonde’, vanuit een positief mens- én godsbeeld. Zonder aan de integriteit van de schrijver(s) van het genoemde artikel te willen komen, moet hier wél vermeld worden, dat noch onze Kerk, noch de redactie achter dit artikel staan. Het gaat ons wat vér te denken en te beweren , als mens, dat je rechtstreeks doorgevingen ontvangt van meest verheven Wezens, zoals Die in het artikel worden genoemd. Het lijkt enigszins op een droom, die je achteraf naar eigen believen kunt uitleggen. Maar dan gaat dat niet om meest verheven Wezens, maar om onze onderbewuste wéns. Toch wilden we u dat artikel niet onthouden. We zijn benieuwd naar uw eventuele reacties. De redactie wenst u ten slotte een zegenrijk en spiritueel 2005. Frits Moers, eindredacteur * * * Van de hoofdredacteur Vrij-katholiek = geestelijke vrijheid Lambert de Kwant Of ik wel Vrij-Katholiek ben, werd mij onlangs gevraagd. Ja, ik behoor tot de VKK en kom regelmatig in het fraaie kerkje in Raalte, waar ik, evenals an- dere aanwezigen, meehelp de “geestelijke tempel te grond- vesten.” Ik neem me steeds voor de overige kerkgemeen- ten te bezoeken, om er zo ach- ter te komen wat er zoal leeft. Het kwam er niet van, maar het is een mooi voornemen voor het nieuwe jaar. Eén van de pluspunten van de VKK is, dat er geen dwang achter je zit; geen pastoor of dominee die je min of meer verwijtend vraagt waarom je er niet was. Ik was een tijdje geleden vier of vijf weken niet in Raalte en het geeft me een heel vrij gevoel, dat dit kan zonder dat de geestelijkheid achter m’n vodden zit. Ik zou nu eigenlijk ter biecht moeten gaan, om te vertellen wat ik al die zondagen wel deed. Ik zie het al voor me: een VK-priester en ik in een biechtstoeltje! Dergelijke biechten zijn in de VKK niet meer in zwang, al begrijp ik dat biechtge- sprekken nog steeds mogelijk zijn. Toen ik pas RK was, biechtte ik wel eens bij een nogal conservatieve priester die sympathiseerde met Opus Deï, en ik biechtte nogal wat “hei- melijke zonden” op. Tijdens één van die biechten raakte de goede man wat geïrriteerd en riep vertwijfeld: “Man, wanneer laat je het nu eens!” Ik kreeg toch een penitentie mee, om ver- volgens weer de “fout” in te gaan. Later ontmoette ik een RK- priester van wat vrijzinniger snit, die er alleen maar om kon schateren, en volgens mij hadden ook m’n engelen op zulke momenten de grootste lol! “Zonden bestaan niet”, zo luidt de kop van een artikel in dit nummer. Hoe bestaat het, ze bestáán niet. Niet zo verwonderlijk, dat deze snode, hardnekkige zon- daar zich als een vis in het water voelt in de VKK. Een van de redenen waarom ik Vrij-Katholiek werd, is de geestelijke vrijheid binnen de VKK. Geen dogma, gehuwde priesters en nu ook de mogelijkheid dat vrouwen priester wor- den. Alsjeblieft! Geen dogma. Daar ben ik met mijn piëtis- tische, bevindelijk gereformeerde achtergrond (zwarte kousen- kerk) allergisch voor. Ik zie nog die sombere, granieten kop- pen van die in het zwart geklede mannenbroeders, in wier ogen ik nu een soort occulte renegaat ben, ook in de ogen van de EO, waar ik ooit werkte. Volgend jaar interview ik de “heks” Susan Smit. Brrrr… In de tijd dat ik VKK’er ben, viel mij ook op in welk spiri- tueel bont gezelschap ik mij bevind. Er zijn vele opvattingen op spiritueel gebied en dat bevalt mij als interreligieus man prima, zoals ik me ook thuis voel bij OHM, de Hindoe- omroep. “God is één, maar Hij manifesteert zich op velerlei wijzen”, zei een wijze Hindoe eens. Een opvatting die je ook nogal eens binnen de VKK hoort. 1 Reflectie 1(3), december 2004 Sluitingsdatum kopij: 28 januari 2005 Als u nog niet uw abonnement hebt opgegeven, maar dat wel zou willen, dan kunt u dat alsnog doen door een op- gave aan het redactieadres (zie colofon) per post of e-mail. Dit onder vermelding van uw naam, voorletter(s), m/v, en uw volledige adresgegevens. Vanaf 2005 Nr 1 wordt het tijdschrift dan nog slechts gestuurd naar de alsdan aang- emelde abonnees.