Reflectie1(3).vp

Ik hoop nog mee te maken dat de parapsychologie kan worden opgeheven, omdat ze is opgenomen in de reguliere psychologie.” Interview 1 met Prof Dr Hans Gerding Jacqueline Schippers 2 In Utrecht, aan de Springweg, staat het Parapsychologisch Instituut. Directeur daarvan is Prof Dr Hans Gerding, iemand die het onderzoek naar BDE’s een goed hart toedraagt. Tijd om met hem in gesprek te gaan. Het hier volgende interview werd overigens geheel via e-mail gevoerd. U bent directeur van het parapsychologisch instituut te Utrecht. Was dat hetzelfde instituut dat destijds door Professor Tenhaeff was opgericht en geleid? Dat klopt. Ons instituut was in 1953 door Prof Tenhaeff opgericht. In dat jaar werd hij hoogleraar en kreeg toen het in- stituut erbij. In dat verband, bestaat er nog steeds een formele connectie met de Universiteit Utrecht? Die connectie was er tot 1978, het jaar dat Prof Henri van Praag werd benoemd als opvolger van Tenhaeff. Bij die gele- genheid stootte de universiteit het Parapsychologisch Instituut af, omdat enkele jaren eerder een Parapsychologisch Laborato- rium was opgericht. Twee onderzoeksinstellingen voor para- psychologie in Utrecht werd wat veel. Van Praag heeft toen het Parapsychologisch Instituut als zelfstandige instelling voortgezet, voornamelijk voor therapie. In 1986 heeft hij het instituut overgedragen aan Douwe Bosga, die er weer een ech- te onderzoeksinstelling van heeft gemaakt. Ik ben Douwe in 2001 opgevolgd. Wat zijn de huidige taken dan wel doelen van het Parapsychologisch Insti- tuut? Onze taken zijn: weten- schappelijk onderzoek, hulp- verlening, en voorlichting. Ons wetenschappelijk werk richt zich voornamelijk op Ganzfeld -onderzoek, dat is een telepathie-experiment waarbij de proefpersoon kunstmatig door middel van licht en geluid in een lichte trancetoestand wordt ge- bracht. Voor de hulpverlening doen we een beroep op drs. Karen Kruithof, die als arts-acupuncturiste-paranor- maal therapeute aan ons in- stituut is verbonden. Ikzelf heb, op een bescheiden schaal, gesprekken met men- sen die vreemde ervaringen hebben gehad en die in verband brengen met paranormale ver- schijnselen. Ons voorlichtingswerk bestaat uit ons tijdschrift, ons cursusprogramma, onze bibliotheek en onze website. Hoe verhouden in deze tijd de psychologie en de parapsychologie zich tot elkaar? Ik hoop nog mee te maken dat de parapsychologie kan wor- den opgeheven omdat ze is opgenomen in de reguliere psycholo- gie. Het feit dat ik moet zeggen dat ik dat hoop, is tekenend voor de situatie. Volgens enquête-onderzoek staat de helft van de Ne- derlanders open voor telepathie, maar die belangstelling vind je te weinig terug bij psychologen aan Nederlandse universiteiten. Het verandert wel wat, maar het gaat erg langzaam. Is er uitwisseling van ontwikkelende kennis tussen die twee takken van wetenschap? Dat is grotendeels eenrichtingsverkeer. De parapsycholo- gie gebruikt methoden en technieken van de gewone psycholo- gie. Maar, zoals ik zei, de meeste psychologen verwerken de uitkomsten van de parapsychologie nauwelijks. U bent pas benoemd tot bijzonder hoogleraar aan de Uni- versiteit van Leiden met als leeropdracht “Metafysica in de geest van de Theosofie”. Kunt u uitleggen wat precies deze leeropdracht inhoudt? Er zijn aan de faculteit wijsbegeerte in Leiden vier levens- beschouwelijke bijzondere leerstoelen. Eén is van katholieke signatuur, één van gerefor- meerde, één van humanisti- sche en één van theosofische signatuur. Met elkaar dekken ze aardig het palet van le- vensbeschouwingen in Ne- derland. De theosofie ziet de mensheid als broederschap, wil vergelijkende godsdienst- wetenschap stimuleren, en wil onderzoek doen naar la- tente menselijke vermogens. Mijn leeropdracht geeft me veel ruimte. Professor Ten- haeff, bij wie ik bij gestu- deerd heb, zei altijd al dat we ons wijsgerig moeten bezin- nen op de uitkomsten van het parapsychologisch onder- zoek. Dat brengt je automa- tisch bij vragen rondom zelfrealisatie zoals die leven bij theosofen, in de oosterse filosofie en bijvoorbeeld ook mensen als Jung. Daarnaast 25 Reflectie 1(3), december 2004