Reflectie1(3).vp

droomd dat een driejarig jongetje werd overreden. De volgende dag gebeurde het voor zijn ogen, precies zoals hij in zijn droom gezien had. Natuurlijk stelde deze man zich de vraag of hij schuld had aan de dood van het jongetje. Hij wist immers wat er stond te gebeuren? Hij had moeten ingrijpen, vond hij. Hij had natuurlijk sowieso ingegrepen als hij gekund had, ook zonder droom. Maar het gebeurde net iets te ver bij hem vandaan. Hij zag zijn voor- schouw als mogelijkheid om toch dit tragisch ongeluk te voorko- men, als hij maar eerder aan zijn droom gedacht had. Het is heel begrijpelijk dat je je zo’n vraag stelt. Maar hier speelt nog iets an- ders dat voor het begrip van deze tragische situatie van belang kan zijn. Dat is wat in de parapsychologie de ‘interventie-para- dox’ wordt genoemd. Het is de paradox over het ‘tussen beide ko- men’. Je kan je afvragen of die man, als hij zijn droom tijdig had herkend in de situatie de volgende dag en vooruit was gesneld om het jongetje tegen te houden, of hij dan wel een voorspellende droom zou hebben gehad… Stichting Merkawah stelt zich onder andere als taak de BDE te halen uit de taboesfeer van hallucinatie en zinsbe- goocheling. Maar zij wil ook de degenen met een BDE, die ondersteuning behoeven, adequaat kunnen verwijzen naar niet alleen lotgenoten, maar ook naar professionele hulpver- leners. Heeft u nog suggesties om het integratieproces van het verschijnsel BDE binnen onze samenleving te bevorde- ren? Door het werk van Merkawah is in Nederland de BDE al aardig uit de taboesfeer getreden. Tegenwoordig loop je wer- kelijk de kans dat men in een ziekenhuis helemaal niet raar staat te kijken als je over je BDE vertelt. Het begin is er dus. En ondersteuning door lotgenoten is een belangrijke taak die Merkawah op zich genomen heeft. Wat in dit verband ook belangrijk is, is de oprichting van de Vereniging voor Transpersoonlijke Psychiatrie. Dat is een gezelschap van professionele psychiaters en psychologen die open staan voor het transpersoonlijke aspect van de mens. Daar hoort uiteraard de BDE ook bij. Veel van de leden van die vereniging kennen de mensen van Merkawah. Contact en uitwisseling van informatie is voor beide stimulerend. Wat dat betreft zijn er goede perspectieven. Vanuit het Parapsychologisch Instituut zijn we bezig een postdoctorale cursus klinische parapsychologie op te zetten voor professionele therapeuten. De bedoeling daarvan is om professionele therapeuten een pakket informatie aan te bieden dat zij in hun opleiding hebben gemist en dat een belangrijke aanvulling is op de informatie die zij nodig hebben. Momen- teel loopt er op ons instituut een stageproject, waarbij wordt uitgezocht hoe psychotherapeuten aan RIAGGS hier tegenaan kijken, wat zij missen en waar ze behoefte aan hebben. Als die gegevens binnen zijn, gaan we de cursus inrichten. Verder is het belangrijk dat er meer onderzoek gedaan wordt, om uiteindelijk de professionele hulpverleners meer ge- fundeerd hun werk te kunnen laten doen. De BDE is een erva- ring die thuis hoort in de categorie ‘exceptional human experiences’ (= buitengewone menselijke ervaringen) . Een andere ervaring die dicht tegen de BDE aanligt is de ervaring dat overledenen contact met je zoeken. Veel mensen ervaren dat. Daarnaar, en naar de uittredingservaring zou nog veel meer onderzoek moeten worden verricht. Bij het werk op dit gebied zijn twee zaken van belang. Enerzijds moeten we zoveel mogelijk te weten komen over er- varingen van uittredingen, BDE’s en contact met overledenen. Anderzijds moeten we ons richten op de zingevingsvraagstuk- ken die samenhangen met het hebben van zulke ervaringen. Daarbij kom je niet alleen op het terrein van de psychothera- pie, maar ook op het terrein van filosofie en religie. Dat zijn disciplines die met betrekking tot zingevingsvragen op dit ter- rein niet los van elkaar kunnen worden gezien. Als er in al deze zaken genoeg energie gestoken kan worden en we profi- teren van elkaars expertise, zal dat uiteraard de integratie van deze ervaringen in de samenleving bevorderen en onze kennis ervan vergroten. Wat ik wel jammer vind is dat hulpverlening en onderzoek op dit gebied belemmerd worden door een chronisch gebrek aan middelen. Onbegrijpelijk vind ik dat eigenlijk. Uiteindelijk gaat het ons allen aan, maar veel mensen die er niet in hun di- recte omgeving mee te maken krijgen, kijken liever de andere kant op. Stichting Merkawah heeft met weinig middelen veel be- reikt en heeft, als enige instelling in Nederland op dit gebied, een belangrijke taak. In de eerste plaats is dat uiteraard de opvang van mensen die een BDE hebben meegemaakt en het geven van informatie. Ik hoop dat het mogelijk wordt om in de toekomst, bij een verdere uitbouw van de activiteiten, ook aandacht te besteden aan andere grenservaringen zoals contact met overledenen. Vooral ook hoop ik dat het wetenschappelij- ke werk van Pim van Lommel en zijn medewerkers een ver- volg kan krijgen. Onderzoek is nodig en is tegelijkertijd de beste manier om je verder te profileren. || Noot: Psychokinese betekent letterlijk ‘bewegen door middel van de psyche’. Daarbij gaat het om verschijnselen die iedereen kent van poltergeistfilms. Voorwerpen in de omgeving van iemand bij wie zich pk-verschijnselen voordoen, komen in beweging. Een veelgebruikte uitdrukking is ook ‘mind over matter’. Prof. Dr. Hans Gerding is directeur van het Parapsychologisch Instituut te Utrecht. Hij is tevens buitengewoon hoogleraar "Metafysica in de geest van de theosofie" aan de faculteit Wijsbegeerte van de Universiteit van Leiden. Zijn inaugurale rede houdt hij aldaar op 4 februari 2005. Sinds kort is hij ook docent aan het 'Vrij-Katholiek Instituut voor Studie', voor het vakgebied 'Psychologische benaderingen' (dieptepsychologie, mythologie en symboliek, parapsychologie en godsdienstpsychologie). 1. Dit artikel is met toestemming overgenomen uit Terugkeer 15(1) voorjaar 2004 , tijdschrift rond bijna-doodervaringen en zingeving . Terugkeer is een uitgave van de Stichting Merkawah. E-mail: info@merkawah.nl. Homepage: www.merkawah.nl. 2. In samenwerking met Rudolf Smit, Mabel de Graaf en Titus Rivas 28 Reflectie 1(3), december 2004 Ieder mens kan zich zo openstellen dat hij in aanraking komt met geesten en zich door hen laat onderrichten Beverley Sills