Reflectie1(3).vp

Wat me ook aanspreekt, is dat er beweging is binnen de VKK. Het bruist er en er gebeurt veel, zoals ook blijkt uit de rubriek “Van de regionaris”. Ook de wijding tot bisschop, volgend jaar, van Peter Olaf Baaij is een heuglijke gebeurtenis, waar- mee de VKK een jonge, gedreven bisschop krijgt. In dit ver- band wijs ik op het interview met hem, waarin hij onder meer vertelt over de tocht die hij met zijn vrouw maakte langs het katharenpad in Zuid-Frankrijk. “De VKK heeft toekomst”, zei Peter Baaij eens op een ver- gadering. Ben het volkomen met hem eens. We zouden alleen iets meer aan onze PR moeten doen om de VKK bekender te maken; vele zoekers zijn immers niet op de hoogte van het be- staan van de VKK. Toen mij werd gevraagd de redactie van het voormalige tijdschrift VK-Visie op me te nemen, heb ik daaraan min of meer de voorwaarde verbonden, dat die verscheidenheid ook in het blad tot uiting zou komen, zoals dat in het eerste num- mer van Reflectie duidelijk bleek. Binnen de redactie wordt over een aantal zaken verschillend gedacht, maar via het “pol- dermodel” komen we er altijd wel weer uit. Zo denken we ver- schillend als het om ‘doorgevingen’, channelings, gaat. Er zijn VKK’ers die regelmatig boeken lezen over channeling, maar anderen vinden het maar onzin. Denk nu niet, dat ik alles voor zoete koek slik als het gaat om de zoveelste man of vrouw die aarstengel Michaël (behoort tot de top tien!), Jezus, Maria of Maria Magdalena (scoort ook hoog) doorkrijgt. Elders in dit blad schrijf ik in een recensie over een man die eigenlijk een broertje dood had aan channelings en de krie- bels kreeg, als er iemand met zo’n verhaal (hij is psychothera- peut) bij hem over de vloer kwam. “En als een wezen uit de andere wereld zo gezegd bij mij op de stoep staat, ga ik op zoek naar logische inconsistenties. Ik creëer valkuilen en als ze deze testen doorstaan, ben ik al iets meer bereid om te luis- teren naar wat ze me te vertellen hebben. Maar ik ben degene die het laatste woord in dezen heeft. Als datgene wat ze vertel- len nietszeggend voor me is, doe ik er niets mee.” We zullen de komende tijd steeds meer met het fenomeen ‘channeling’ te maken krijgen, van waaruit steeds meer men- sen op de een of andere manier ervaringen zullen opdoen met de geestelijke wereld. En dat zonder tussenkomst van een goe- roe. Mensen worden nu eenmaal mondiger, ook in spiritueel opzicht, zoals ook Leadbeater daar meerdere malen op wees. Het zijn vooral ook mensen met een bijnadoodervaring, die achter de sluier mochten blikken en terugkwamen met duide- lijke boodschappen, alhoewel dat geen ‘channeling’ is. Zoals in het vorige nummer al aangegeven, heeft u altijd de gelegenheid een reactie te geven op een artikel. Zo ook op een artikel dat over ‘channeling’ gaat. In deze Reflectie licht ik er weer enkele artikelen uit. Graag aandacht voor de nieuwe rubriek “Wetenswaardig- heden uit de kerkgemeenten” . Een klus, waarin veel tijd gesto- ken is door Hendrik S. de Bruin. Ook onze hartelijke felicitatie aan de pas gewijde priester Rien van Geet. In het met hem gevoerde interview stelt hij o.a.: “…het zal erom gaan hoe wij de verschillen tussen het mannelijke en vrouwelijke aspect een plaats geven (in het ce- remoniële werk). Het moet een balans worden, een evenwich- tig geheel. Het is heel boeiend om zo’n proces mee te maken en in onze Kerk samen te zoeken naar dat evenwicht.” Hoewel dit nummer pas ná de Kerst verschijnt, toch kerst- overwegingen van bisschop Frank en priester Frits Moers, maar beide artikelen strekken dan ook verder dan de afgeba- kende kersttijd. Johan Pameijer liet zich weer door zijn engel leiden om voor Reflectie een artikel over engelen te schrijven. Verder een opmerkelijk artikel van Ludwig de Vocht: De oorverdovende stilte van de theologen . Theologen logen, zong Fons Jansen ooit, maar ze houden zich net als veel wetenschappers Oost-Indisch doof, als het o.a. gaat om zaken als bijnadoodervaringen, waarover ze tijdens hun opleiding nooit gehoord hebben. Dan bestaat zoiets dus ook niet. Oh, wat zijn die theologen stil! Ook Paul van Oyen is inmiddels geen onbekende meer. Hij schreef het artikel “Eenheid in verscheidenheid” . Eveneens in dit tweede nummer van Reflectie een keur aan artikelen van zowel auteurs uit eigen kring als van daarbuiten. Artikelen met uiteenlopende visies. Zo streven we er ook naar iedere keer een gastcolumnist uit te nodigen, die vanuit zijn of haar religieuze of spirituele visie over een bepaald thema schrijft. In het volgende nummer schrijft Robert H. Persaud een artikel “Gnosis en psychologie van het hindoeïsme”. Hij schreef een boek over hindoeïsme en gnostiek. Graag geef ik nog een mooie Kerstgedachte mee uit Een Cur- sus in Wonderen : “In het duister kun jij niet zien en licht kun jij niet maken. Je kunt duisternis maken en dan denken, dat je daarin ziet, maar licht weerspiegelt leven en is daarom een aspect van de schepping. Schepping en duisternis kunnen niet tegelijk bestaan, maar licht en leven moeten wel samengaan, omdat ze slechts verschillende aspecten van de schepping zijn. Om te kunnen zien, moet je beseffen, dat licht zich in jou en niet buiten je bevindt. Ik wens u, ook namens de redactie, met deze Reflectie veel van dit innerlijke Licht en inspiratie toe voor 2005. Laat u, ten slotte, het blad zoveel mogelijk circuleren. Nieuwe abonnees zijn nog steeds welkom! * * * Textielschilderij van Madelon van Oyen de La Rive Box 2 Reflectie 1(3), december 2004