Reflectie1(3).vp

De kosmische visie van Ervin László Lambèrt de Kwant Graag besteed ik aandacht aan een opmerkelijk boek, waarin duidelijk wordt aangetoond dat er in het wetenschappelijke denken sprake is van een paradigmaverandering. Nog mond- jesmaat weliswaar, maar toch… Uitgever Ankh–Hermes gaf toestemming een of meerder hoofdstukken te publiceren uit het boek De kosmische Visie van wetenschapper, filosoof, musicus en auteur, Ervin Laszlo. We zijn daarmee in dit nummer van Reflectie begonnen. Ervin Laszlo is inmiddels een goede vriend van cardioloog Pim van Lommel, wiens werk door Laszlo bijzonder wordt gewaar- deerd en waaraan hij in de tweede druk van zijn boek aandacht zal schenken. Van Lommel publiceerde eertijds zijn artikel in The Lancet: “ Near Death Experience. In Survivors of Cardiac Arrest: A Pros- pective Study in the Netherlands”. Kern van de ‘zaak’ is de nog onzichtbare samenhang tussen het zichtbare en het onzichtbare. Een theorie van alles Laszlo gaat uitvoerig in op die onzichtbare samenhang tussen de zichtbare en onzichtbare werkelijkheid. Aan het begin van de 21 ste eeuw wordt een kosmische visie geboren, een visie die alles in het universum omvat. Een theorie die met recht een ‘theorie van alles’ genoemd kan worden, is nu binnen het bereik van de wetenschap gekomen. Laszlo’s boek is geen gemakkelijke kost; je moet er echt voor gaan zitten. Toch weet hij in een heldere logica de wezenlijke onderdelen van deze theorie uit te leggen. Laszlo spreekt van een kosmisch veld, dat ten grondslag ligt aan alle dingen en dat alle dingen met elkaar verbindt. Het is volgens hem een intuïtief weten, dat al duizenden jaren bestaat in nagenoeg alle traditionele kosmolo- gieën en in demetafysica. “De Ouden wisten, dat de ruime niet ‘leeg’ is: zij is de oorsprong van het geheugen van alle bestaande dingen n alle dingen die nog moeten komen. Dit weten was echter gebaseerd op mystiek of wijsgerig inzicht, als de vrucht van persoonlijke, niet herhaalbare ervaring. Dit is niet langer het geval. Het informatieveld van de natuur wordt in de pionierszones van onze eigentijdse wetenschappen her- ontdekt. Aanvankelijk lijkt dit niet méér dan een verleidelijke fabel, het ontwikkelt zich op basis van dieper gravend onder- zoek tot het specifieke concept van het actief werkzame A-veld, en is een van de belangrijkste steunpilaren voor het wetenschappelijke onderzoek van de 21 ste eeuw. Blauwdruk Ervin Laszlo ziet in, dat het Zero Point Field wel eens de ontbre- kende schakel zou kunnen zijn voor ons begrip van het univer- sum. In een interview met Ode zei hij, dat het Zero Point Field vooral ook een informatiedrager is. Dit kwantumvacuüm is de oorsprong van geest en materie – een blauwdruk van het univer- sum. Zelfs onze eigen herinneringen liggen niet in onze hersenen opgeslagen, maar liggen als holografische informatie opgeslagen in het veld. “Onze hersenen zijn vooral ontvangers en verwerkers van deze informatie. Wanneer zij resoneren met bepaalde fre- quenties krijgen zij toegang tot specifieke informatie.” Ten slotte wijst Laszlo in zijn boek op “een significant corpus van bewijsmateriaal, dat aantoont dat de bandbreedte van de in- formatie, die tot de hersenen en het bewustzijn kan doordringen, veel groter is dan de bandbreedte van zintuiglijke informatie via de ogen en de oren. Al even opmerkelijke bewijzen werden ver- kregen door de Amerikaanse onderzoeker van bijnadoodervarin- gen, Kenneth Ring. Hij stelde zich niet tevreden met het vinden van bewijzen voor de authenticiteit van buitenlichamelijke erva- ringen van gewone mensen die de dood onder ogen kwamen, maar onderzocht overeenkomstige ervaringen ook bij blinden. Bij een van zijn reeksen proeven maakten 15 van in totaal 21 blinde proefpersonen, wier lichamelijke toestand uiterst terminaal was, melding van visioenen die zij beschreven alsof zij konden zien. (Van de overige zes blinden waren er drie die niet met zekerheid konden zeggen wat zij wel of niet zagen; de resterende drie leken helemaal niets te zien.) Onder de blinden die wél melding maak- ten van beelden, constateerde Ring geen kennelijke verschillen tussen de beschrijvingen van degenen die al vanaf hun geboorte blind waren geweest en blinden die later blind of nagenoeg blind waren geworden. Daar komt nog bij, dat de ervaringen die zij be- schreven in hoge mate overeenkwamen met die welke door zien- de stervenden werden beschreven! Ring deed zijn best om deze bevindingen met behulp van de gebruikelijke sceptische argu- menten te verklaren, bij voorbeeld dat het slechts ‘schijnbare’ en geen echte ervaringen waren, of dat ze vergelijkbaar waren met dromen, of dat ze konden worden toegeschreven aan een vorm van ‘blind zien’, via lichtreceptoren in de hersenen of de huid, maar hij stelde vast dat geen van die mogelijkheden werkelijk een verklaring was voor de overduidelijk visuele aspecten van de er- varingen, of zelfs voor de bevinding, dat veel van de genoemde details ervan later bleken te kloppen met de werkelijkheid, het- geen de authenticiteit van de ervaringen bewees.” Strenge censor Bijnadoodervaringen doen zich volgens Laszlo voor in veran- derde bewustzijnstoestanden, net als andere vormen van bui- tenlichamelijke ervaringen. “Mediteren, intens bidden, vasten, ritmische bewegingen en geleide ademhaling leiden ook tot veranderde bewustzijnstoestanden. Deze toestanden blijken uitermate bevorderlijk voor de mate waarin we ontvankelijk zijn voor niet-zintuiglijke Informatie. In dit soort bewustzijns- toestanden lijken de hersenen in een sterk op ontvangst gerich- te modus te functioneren; bovendien wordt informatie die niet aansluit bij het normale, algemene wereldbeeld níet onder- drukt. Het waakbewustzijn is echter een buitengewoon strenge censor – de meesten van ons hebben een dusdanige ‘hersen- spoeling’ ondergaan, dat wij alle ervaringen, die niet klaarblij- kelijk via onze ogen, oren, enzovoort binnenkomen, uitziften en onderdrukken. Ouders houden hun kinderen voor, dat zij zich geen dingen moeten ‘verbeelden’; leraren eisen dat zij ophouden met dromen en bij de les blijven; en hun leeftijdge- 38 Reflectie 1(3), december 2004