Reflectie1(3).vp

Van de regionaris + Frank Binnenland. Het eerste volle jaar dat onze Kerk een eigen koers is gegaan, ligt nu praktisch achter ons. Onder haar leden heerst de overtuiging dat in 2003 inderdaad de juiste beslissing is genomen, ten aanzien van vrouwen in het gewijde ambt. Zonder daar nadrukkelijk op te wijzen, is het alsof de situatie nooit anders is geweest. In breder verband wordt hieraan wel aandacht geschonken in alle kerkgemeenten in het kader van het bewust worden en verwoorden van onze missie en visie ; daarin komen ook de be- tekenis en de plaats van vrouwen in het ambt en het vrouwelij- ke aspect aan de orde. De overwegingen en inzichten zullen dan uiteindelijk tot uiting komen in onze geloofsleer en litur- gie, en in onze presentatie. Het is een proces dat tijd vraagt, alleen al omdat het besluit deze weg op te gaan toch mogelijk wel wat anders is dan daadwerkelijk deze richting te gaan*). Naar het toelaten van vrouwen is inmiddels de eerste uiterlijke stap gezet, in het bijzonder – om het wat theologisch te verwoor- den – tot het volledige, drievoudig apostolische ambt van diaken, priester en bisschop. Op 3 oktober jl. werd in onze Kerk een vrouw – Wies Kuiper – tot subdiaken gewijd; het betreft de inlei- dende, voorbereidende orde tot de hogere wijdingen. Daaraan zijn dit jaar in onze Kerk vele lagere wijdingen voor- af gegaan; dertig wijdingen aan een twintigtal van onze leden, on- der wie praktisch de helft vrouwen zijn! Daarnaast werd aan circa tien leden het sacrament van het Vormsel toegediend. In september dit jaar zijn, na een voorbereidingstijd van vele maanden door de Raad van de Opleiding, de cursussen begon- nen. Een verheugend groot aantal cursisten neemt eraan deel. We hopen dat het Instituut voor Studie in een behoefte voorziet en dat mede daardoor onze geestelijkheid een ‘degelijke’ oplei- ding ontvangt en ook anderen stimuleert tot het opnemen van verdere kennis en het verdiepen van de spirituele ervaring. *) In dit verband interesseert het u misschien, dat in de Angli- caanse Kerk na de tien jaar bestaande praktijk van priesterwij- ding van vrouwen – niet zonder oppositie – veel gemoederen worden beroerd over de wijding van vrouwen tot bisschop. Hierover is door een werkgroep van het ‘Huis van de Bis- schoppen’, onder voorzitterschap van een bisschop, onlangs, na drie jaar er aan te hebben gewerkt, een rapport uitgebracht. De tien leden tellende werkgroep bestaat voor de helft uit vrouwen. Over het rapport wordt begin volgend jaar door de algemene sy- node van The Church of England uitspraak verwacht. Vrij-Katholiek buitenland Over twee vrij-katholieke kerkprovincies zou ik u nog berich- ten. De eerste betreft Zweden, waarover u zeer waarschijnlijk al bent geïnformeerd: Zweden maakt nu ook deel uit van onze Kerk waarvan mgr. Tom de voorzittend bisschop is. De tweede betreft een zich jaren eerder afgescheiden Kerk in de USA, die eveneens de beslissing heeft genomen de (hogere) wijdingen ook voor vrouwen open te stellen. De kerkprovincie Zweden In de rubriek Biskopens spalt (kolom) van het Zweedse natio- nale VKK blad ‘Communio’ van oktober 2004 stond onder- staand bericht van mgr. Sten-Bertil Jakobson, regionaris, weergegeven in een vrije vertaling met hulp van hemzelf en van mgr. Tom . Na jarenlange pogingen van mijn voorgangers en van mij- zelf om veranderingen door te voeren ten aanzien van de posi- tie van vrouwen in de Kerk, zijn die nu tot stand gekomen. Dit betreft met name de wijding van vrouwen in de lagere en ho- ger orden, wat in het bijzonder inhoudt: de mogelijkheid voor vrouwen priester te zijn in onze Kerk. Vorig jaar hebben wij in een brief aan de ABS, onder voor- zitterschap van mgr. Ian Hooker, het voorstel ingediend om de Provincies autonomie te verlenen om – binnen de grenzen van de Kerkelijke Wetten (Code of Canons) – zich aan te passen aan de lokale omstandigheden. (Hierbij stond natuurlijk in het bijzonder de kerkelijke positie van vrouwen voor ogen, zoals die in andere Kerken al geruime tijd bestond, met name in de Lutherse Kerk; +F.) . De leden van de VKK in Zweden ver- langen dit vurig; het werd via de gemeenten verwoord in het Centraal Kerkbestuur van onze Kerk. Het schriftelijk ingedien- de voorstel heeft in geen enkel opzicht internationaal weer- klank gekregen. Sinds een nieuwe tak van de VKK tot stand kwam als ge- volg van het scheppen van een nieuwe ABS, onder voorzitter- schap van mgr. Tom Degenaars, kwam Zweden voor de keuze aan welke zijde zij zou moeten staan. Gedurende het afgelopen jaar zijn de meningen hierover uitgesproken binnen de ge- meenten; en de gedachtewisseling over dit uiterst belangrijke onderwerp is nog gaande. Daar verschillend werd gedacht over hoe dit op internationaal niveau te behandelen, vreesde ik een provinciale splitsing in twee delen; zulk een splitsing pro- beerde ik zo lang als ik kon te vermijden. Toen het CKB haar jaarlijkse vergadering hield, op 2 oktober jl., stemde de over- grote meerderheid ervoor dat ik zou bedanken als lid van de GES onder leiding van mgr. Ian. Na zorgvuldige overweging – en na overleg met mijn gezin – besloot ik die aanbeveling te volgen. Aldus bedankte ik op de 14 e oktober als lid van die ABS en op de 17 e oktober aanvaardde ik de uitnodiging toe te treden tot de ABS van mgr. Tom. Hierdoor kan mogelijk een splitsing in onze Zweedse kerk ontstaan. Als dat onverhoopt mocht gebeuren, hoop ik dat dit in een vriendelijke atmosfeer zal kunnen gebeuren, zodat de weg openblijft voor een uitein- delijke hereniging van alle vrij-katholieken, zowel binnen Zweden als internationaal. Welke verschillen, welke veranderingen wacht het CKB, en de leden in het algemeen? Voorlopig geen. Behalve een groeiend enthousiasme in de gemeenten! De toekomst bevat nu nog onbekende beloften, maar wat vast staat: vrouwen kun- nen nu worden gewijd in zowel de lagere als hogere orden. En niet te vergeten, we blijven vrij-katholieken! Wij gebruiken dezelfde Liturgie als altijd, dezelfde Beginselverklaring, 3 Reflectie 1(3), december 2004