Reflectie Herfst 2013.vp

schenkt in de kelk (vorm) en ‘dronken maakt van Liefde’. De taveerne is de Mee-goeneh, waar de Minnaars samen komen, vervuld van het enige verlangen dat hen nog rest: Het gelaat van de Geliefde te aanschouwen. Die dronkenschap is geen dronk- enschap te vergelijken met drankmisbruik. Het is juist een nuch- terheid, die voor degenen die een dergelijke staat van bewust- zijn nog niet ervaren hebben, niet te bevatten is. Ter verduidelij- king halen we hier een uitspraak van Jezus aan. Jezus zegt in het ons bekende Evangelie van Thomas, logion 28: “Ik ging staan in het midden van de wereld En ik verscheen aan hen in (het) vlees; Ik vond het allen dronken. Ik vond geen van hen dorstig. En mijn ziel is bekommerd om de zonen der mensen, Omdat zij blind zijn in hun hart En niet zien dat zij leeg op de wereld zijn gekomen (en dat) zij de wereld weer leeg trachten te verlaten. Maar nu zijn zij dronken. Als zij hun wijn op hebben, Zullen zij berouw hebben.” “Rumi heeft ons tot voorbij zijn gaven als dichter nog veel te vertellen over de ‘condition humaine’ en het spirituele pad. Ook nu nog, ruim zeven eeuwen na zijn verblijf op aarde. Daarnaast is hij een briljant dichter en verhalenverteller die de pakkende en treffende analogieën en symbolen uit zijn mouw schudde en ons daarmee tot op heden blijft boeien.” (Citaat Wim van der Zwan). Bronnen: De parel van het Soefisme – Dr. Seyed Azmayesh Lessen van een Soefi Meester- Dr. Seyed Azmayesh De Beker van Saki – Hazrat Inayat Khan Volumes – Hazrat Inayat Khan Thomas Evangelie – logion 28 ***** Dan nog een boek met verhalen van Rumi en wel: “De Schipper en de filosoof” “Wat kan ik zeggen over deze verhe- ven persoon? Hij is geen profeet, maar heeft wel een boek!” (Jami- (1614-1492)) Zo begint de inleiding van dit boek. Met een uitspraak van de soefi Jami, zelf dichter, ruim 200 jaar later! Nog een pareltje, maar dit keer zijn het verhálen uit de Masnavi en is een hoofdrol weggelegd voor het onderschei- dingsvermogen. Het onderscheidingsvermogen om achter de zichtbare we- reld een onaantastbare wereld van spiritualiteit te zien, die voor soefi’s meer werkelijkheid bevat dan onze schaduw die we te zien krijgen als we ons van de zon afwenden. “Rumi”, zegt Wim van der Zwan, “was geen theoreticus en de lezer zal tevergeefs op zoek gaan naar een uitgewerkte theorie of filosofie. Zijn verhalen zijn te lezen als commentaar op het dagelijkse leven en op de problemen die mensen hebben om ‘op het rechte pad’ te blijven. Elk verhaal grijpt Rumi aan om zijn leerlingen te waarschuwen voor de gevaren op het pad. Zijn verhalen zijn toelichtingen op de strijd tegen hebzucht, ijdelheid en andere minder fraaie eigenschappen, die in het soefisme vallen onder de noemer ‘het dierlijke zelf’ “. In de verhalen van dit boek zien we hoe Rumi zich ver- weert tegen degenen die zich voornamelijk met de buitenkant bezig houden. Hierin ligt nu precies de kracht van Rumi. Als geen ander kan hij, zonder kwetsen, ons wijzen op onze ‘blin- de vlekken’. Juist door zijn verhalen uit het dagelijks leven herkennen wij bepaalde situaties en gedragingen. “Vrienden, luister naar dit verhaal. In werkelijkheid gaat het over het merg van onze innerlijke staat”, zegt Rumi dan ook. Rumi -De Schipper en de filosoof. En andere verhalen over het menselijk rei- len en zeilen. Verzameld en naverteld door Wim van der Zwan. Uitgeverij: Altamira-Haarlem. ISBN: 978-94-013-0038-4 “De veren van de Rabbi” (verhalen uit alle windstreken over vriendschap) Vriendschap is universeel en zo oud als de mensheid. Vandaar ook dat dit bun- deltje verhalen over vriendschap uit alle windstreken bevat. Negentwintig positieve verhalen die ‘als een caleidoscoop steeds weer een ander facet van (vermeende ) vriendschap laat zien’ (Cit. W.v.d. Zwan). En die net als de ver- halen van Rumi gaan over ‘het merg van onze innerlijke staat’. Er is iets wat onontbeerlijk is voor het ‘verteren’ van spiri- tuele stof, voor het laten bezinken van alles wat wij in het le- ven tot ons nemen en dat is stilte. Juist in die stilte laat ons eigen ‘innerlijk’ van zich horen. Juist in die stilte ervaren we iets van onze eigen oorsprong, onze eigen essentie en juist in de stilte ‘spreekt ons geweten’. Praten is wellicht de grootste verstoorder van stilte … en om de stilte te verbreken is wel een goed excuus nodig, zegt Wim van der Zwan in weer een andere verhalenbundel over Stilte, met als titel “De kleren van de Yogi” En andere verhalen over stilte Stilte is meer dan rust en meditatie. Wie rust in zichzelf vindt en contact heeft met de innerlijke stilte, kan zelfs in de meest rumoerige omgeving stilte uitstralen, zegt hij. De verhalen over stilte zijn ook hier weer afkomstig uit alle windstre- ken, en ook hierin vinden we, net als in “De veren van de Rabbi” en “De schipper en de filosoof’ onszelf weer terug. 23 Reflectie 10(3), herfst 2013