Reflectie Herfst 2013.vp

De doorslag Dit gaf voor hem de doorslag. Zijn ervaring was dóór en dóór echt – hij was geweest aan gene zijde, punt uit. Zoals hij schrijft in Proof of Heaven (pag.170): “Ik weet dat er mensen zullen zijn die hoe dan ook mijn ervaring tot van nul en gene waarde zullen verklaren, en veel ook die het zonder meer van tafel zullen vegen vanwege hun weigering te geloven dat wat ik onderging mogelijkerwijs ‘wetenschappelijk’ kon zijn. Voor hen was het niet meer dan een krankzinnige, koortsige droom.” (Hoe waar zou deze profetie zijn…) Maar Eben Alexander was nu geheel overtuigd en in die zin had hij een draai van 180 graden gemaakt: Van een materi- alistische, skeptische ontkenner van een leven na de dood, was en is hij er nu absoluut zeker van dat het persoonlijke bewust- zijn niet verdwijnt als het lichaam sterft, maar juist doorgaat en dan vertrekt naar een andere dimensie …. noem het de he- mel. Deze overtuiging deed hem zijn leven radicaal van koers veranderen. Hij trekt nu door het land en de wereld, geeft de ene lezing na de andere, verschijnt op diverse Tv-shows, alles met de expliciete boodschap dat het leven niet eindigt als het lichaam sterft. Zijn mening over de neurowetenschap vatte hij kort en bondig samen in de titel van een lezing die hij in 2011 gaf voor het congres van de International Association of Near- Death Studies: “Childhood’s End” , ofwel: Einde van de Kin- dertijd (van de neurowetenschap). Was hij tot dan min of meer genegeerd door veel van zijn collega-neurochirurgen, neurologen, neurobiologen en de we- tenschap in het algemeen, toen in november 2012 het week- blad Newsweek een omslag-artikel wijdde aan Eben Alexan- der, kort nadat zijn boek “Proof of Heaven” was uitgekomen, brak een waar pandemonium los. Diverse skeptici slepen hun messen en hakten er vervolgens lustig op los. Emotionele skeptische kritiek op Eben Alexander Hoewel Eben Alexanders comateuze BDE plaatshad in het vierde kwartaal van 2008, kwam hij er pas veel later mee naar buiten, zoals u wel begrepen zult heb- ben. Wel figureerde hij al in de mooie serie ‘Through the Wormhole’ van Science TV, maar van een definitie- ve doorbraak naar de grote media was nog geen spra- ke. Maar enkele maanden voordat hij zijn boek publi- ceerde begon hij wat meer aan de weg te timmeren. In oktober 2012 haalde hij de voorpagina van het gere- nommeerde weekblad Newsweek, en behalve dat hem dat een enorme publiciteit gaf en een onnoemelijk aantal positieve re- acties van mensen die in zijn verhaal een boodschap van hoop zagen, was de toorn van diverse skeptische wetenschappers reeds op hem neergedaald. Ziehier wat Steven Novella (zie foto rechtsboven) neuro- wetenschapper, fervent skeptische blogger en lid van het be- stuur van CSI ( Committee for Skeptical Inquiry , i.c. het vroe- gere, beruchte CSICOP) onder meer zegt op 11 oktober 2012 in zijn blog: “Naar mijn inzicht heeft Eben Alexander gefaald als de wetenschapper die hij be- weert te zijn. Hij heeft geen af- stand genomen van zijn krachti- ge ervaring en stelde geen ob- jectieve vragen. In plaats daar van concludeert hij dat zijn er- varing uniek was, en dat die het bestaan van de hemel bewijst, en dat gaat in tegen elke moge- lijke wetenschappelijke verklaring. …. Een nadere beschou- wing van zijn voornaamste vooronderstelling, namelijk dat de ervaring gebeurde terwijl zijn neocortex inactief was, vernie- tigt zijn claims en de interpretatie van zijn ervaring… Deze neurochirurg, afgestudeerd aan Harvard, komt aan met een absolute stelling die wetenschappelijk onmogelijk is – en doet het voorkomen alsof de wetenschap die ondersteunt.” Hoewel Novella zich nog tamelijk netjes uitdrukt, beweert hij maar wat. Want zoals reeds eerder gezegd, had Eben Ale- xander zich immers al uitgebreid verdiept in zijn ervaring en gepoogd daar een volstrekt rationele verklaring voor te vin- den. Novella zou pas tevreden zijn geweest als Alexander sim- pelweg had verklaard dat zijn ervaring niet meer dan een uit- gebreide hallucinatie was geweest door zijn stervend brein, en wel zo dat aldus doodsangst werd voorkomen. Alexander bleef echter getrouw aan zichzelf – hij kòn zijn ervaringen on- mogelijk verloochenen hoezeer hij dat ook had gewild, al was dat alleen maar om aldus de toorn van zijn collega-medici en neurowetenschappers te ontlopen. Maar door die impliciete chantage liet hij zich niet van de wijs brengen. Ook de bekende neurowetenschapper Sam Harris (foto hierbo- ven) atheïst en schrijver van o.a. Het Morele Landschap is niet mals in zijn kritiek. In een werkelijk vernietigend artikel dat hij schreef als een reactie op het omslagartikel Proof of Heaven in Newsweek, zegt hij onder meer dit: “Alles maar dan ook abso- luut alles in het verslag van Eben Alexander berust op zijn her- haalde beweringen dat zijn visioenen van de hemel gebeurden terwijl zijn hersenschors ‘gestopt was’ (shut down), ‘buiten werking’, ‘volledig gestopt’, ‘totaal uitgeschakeld’ enz. Het be- wijs dat hij hiervoor levert is niet slechts inadekwaat – het laat zien dat hij niets weet van de relevante hersenwetenschap.” Ook laat Harris een bevriende neurowetenschapper, Mark Cohen, zeggen: “Zoals het voor jou al duidelijk is, dit is waar- heid waarbij een beroep wordt gedaan op [zijn eigen] autori- teit. Echter, neurochirurgen, zijn zelden getraind in het door- gronden van de functies van de hersenen. Dr Alexander snijdt dan wel in hersenen, maar het blijkt dat hij ze niet bestudeert.” 27 Reflectie 10(3), herfst 2013