Reflectie 11(1) voorjaar 2014.vp

Het grote verdoven van onze zintuigen Luisteren naar de signalen en de dynamiek van je lichaam Aat-Lambèrt de Kwant Tijdens de voorbereiding van dit artikel, bladerde ik weer eens in het boek van Osho: ‘Vrij Zijn in het hier & en nu’ en medi- teerde ook op de meditaties op de bijgeleverde cd ‘Praten met je lichaam’ (1). Osho: “Ik ga ervan uit dat het lichaam meer wijsheid bezit, dan de vorm die in jouw lichaam gekomen is.” Wat Osho hier zegt sluit naadloos aan bij inzichten van le- venstherapeut Michael Moorthaemer en van zangleraar en musicus Erik Guns. Osho was in zijn tijd een van de eersten die sprak over de wijsheid van het lichaam en er zijn vele therapieën uit voort- gekomen. Hij wees erop dat ‘Body Mind Balancing’ een pro- ces dat is dat zich van nature voltrekt. Door overbelasting in werk- en privéomstandigheden wordt deze balans echter ver- stoord. Osho benadrukte de autonome intelligentie en wijsheid van het lichaam en wees op het belang om hiernaar te luiste- ren. En ook om onderscheid te maken tussen wat het lichaam ons vertelt, en wat ons ‘verstand’ daar vaak voor in de plaats zet. Osho onderstreepte het belang van het herstellen van het evenwicht tussen verstand en lichaam. Een traumatisch verleden met alle ‘freezing’ verschijnselen als gevolg, zoals Peter A.Levine (ook geïnspireerd door Osho) beschrijft in zijn boek ‘De tijger ontwaakt. Traumabehande- ling met lichaamsgerichte therapie’ . Levine omschrijft een trauma als een reactie op een levensbedreigende situatie. Trauma’s kun je niet negeren. Het brein reageert met automa- tische reacties die leiden tot lichamelijke reacties. Bij alle die- ren is deze reactie hetzelfde; de keus is beperkt tot vluchten, vechten of bevriezen. Alleen laten dieren het vervolgens los, wat bij mensen niet altijd goed lukt. Dit komt omdat mensen hun hogere hersenfuncties gebruiken om een verhaal van het gebeurde te maken. De traumatische gebeurtenis blijft vastzit- ten in het lichaam. De zintuigen voorbij Levenstherapeut Michael Moorthaemer krijgt in zijn praktijk veel te maken met mensen die voortdurend bezig zijn hun zintuigen te verdoven. “Als je vroeger freezing-situaties mee- maakte en later in je leven ging drinken en roken om dat te verdoven, heeft jouw systeem nooit kunnen leren om te voe- len. De weg terug is dus ook heel moeilijk. Mensen zijn voort- durend bezig om zintuigen te verdoven.” Moorthaemer is levenstherapeut en geeft lichaamsgerichte trauma therapie (2). Oorspronkelijk was hij werkzaam in de sport en studeerde ook aan de sportacademie. Later is hij in zijn eigen lichaamssysteem gaan zoeken waar er nog vragen lagen die om een antwoord vroegen en was daar onzeker over. Hij was niet tevreden met zijn manier van leven toen, was gejaagd en gestrest. Door enkele ingrijpende ervaringen kwam hij erachter welke informatie zijn lichaam toen en ook op latere momenten gaf. Het waren triggers die hem deden besluiten naar de ‘School of Life’ te gaan, een opleidingsinstituut voor levens- therapeuten. Na hier te zijn afgestudeerd is hij de ‘Somatic Experience’ opleiding tot lichaamsgerichte trauma therapeut gaan volgen. “Wat zij deden was je extra tools geven om te leren het lichaam aan te leren spreken. Bij de ‘School of Life’ lag het accent meer op coaching, psychotherapie en Lichtwerk zoals healing- en readingtechnieken. Bij de ‘Somatic Experience’ opleiding wordt meer gekeken naar de taal van het lichaam. Het lichaam als stemvork.” Michael Moorthaemer maakt in zijn praktijk bij het werken met m.n. trauma’s opmerkelijke dingen mee. Zo heeft hij men- sen tijdens een sessie zwaar getraumatiseerd binnen zien ko- men en na een sessie met meer inzicht in hun situatie weer naar buiten zien gaan. “Ik zie het als een soort transformatie die ze onderging- en.Het heeft te maken met de zintuigen; we zien, horen, proe- ven, ruiken en betasten… Maar de taal van trauma gaat voor- bij deze taal van de zintuigen, ik denk dat het nog subtieler is, dat het aan de zintuigen voorbij gaat.” “Veel mensen zitten niet in hun lichaam, willen er ook niet inzitten. We zijn ook niet zo opgevoed, je moest je niet aan- stellen, vooral niet voelen. Maar bij trauma ga je dat niet in je eentje redden want elk gevoel dat je voelt, geeft je het gevoel dat je doodgaat. Als het contact met lichaam is verstoord, kan het je grootste vijand worden in plaats van zoals het zou moe- ten zijn: je beste vriend!” “Ik zeg niet dat je per se pijn moet voelen, maar als thera- peut moet ik een weg vinden waardoor ik mensen kan laten zien dat er ook nog een middenweg is.” “Het lichaam heeft een sterk regenererend vermogen waardoor ‘zieke’ lichaamsdelen door een andere levenswijze en therapie weer kunnen herstellen.” Moorthaemer wijst erop dat het electromagnetisch veld van het hart veel groter is dan het electromagnetisch veld van de hersenen; het omvat een groter gebied waarin het dingen op- pikt die we niet bedenken, niet kunnen waarnemen of zien. Zo zijn er metingen geweest van mensen die iets oppikten in hun omgeving die ze niet gezien of gehoord hadden, maar toen de meter uitsloeg, bleek dat het hart het had geregistreerd. Moorthaemer is ook bezig met diverse retraites waarbij hij mensen wil terugbrengen naar wat hun verlangen is. “En je verlangen naleven is haast net zo erg als je lichaam willen voe- len,” zegt hij. “Ik ben er dan ook heilig van overtuigd dat het verlangen zich ook in je lichaam manifesteert. Als je naast iemand zit die je wel of niet oké vindt, reageert het lichaam daarop. Dit gaat het over het voelen en het weer durven leven vanuit dit verlangen.” Klank en de dynamiek van het lichaam Musicus en zangleraar Eric Guns houdt zich al lang met de as- pecten van het lichaam bezig. Hij was altijd al geïnteresseerd in hoe alles in elkaar zit en had al in zijn jeugd lange en diep- gaande gesprekken met zijn vader, die heel veel wist. Hij is 10 Reflectie 11(1), voorjaar 2014