13(1)16

Reflectie jaargang 13nummer 1, voorjaar 2016 5 Nog steeds vindenmensenmet een levensveranderende bijna-doodervaring, BDE, (sinds vorig jaar nabij-de-dood- ervaring , NDE, genoemd) nog weinig of geen gehoor bij de bekende kerken in ons land en ik denk dat in andere landen niet anders is, hoewel dat wel begint te veranderen. Er zijn predikanten en pastores die er wel voor openstaan en er zelfs gemeente-avonden over beleggen. Zo kreeg Pim van Lommel na de publicatie van zijn boek Eindeloos bewustzijn mails van predikanten die zeiden dat zijn boek een vloertje legt onder hun geloofsvertrouwen. Maar nog steeds wordt de NDE binnen de kerken overwe- gend afgedaan als ‘iets zweverigs’, zoals een oud-katholie- ke kennis zei. Voor nog veel predikanten en priesters is de ervaring zelfs in strijdmet het geloof. En volgens hoogleraar Nieuwe Testament Scot McKnight kunnen films en boeken over BDE’s zelfs schadelijk zijn voor het christelijk geloof. De Amerikaan vindt dat de verhalen het bijbelse begrip van wat de hemel is, kan schaden, zomeldt Christian Post . ‘Als we bestuderen wat de Bijbel zegt over de hemel, zullen we tot de conclusie komen dat dit ernstig uit de pas loopt met wat BDE’s ons vertellenover de hemel,’ aldus McKnight. ‘Ik geloof dat het vertrouwen op deze verhalen de christe- lijke theologie en het bijbelse begrip van wat de hemel is kan schaden.’ Tja... En als je met je ervaring naar een predikant of priester gaat loop je de kans te horen dat je met je verhaal maar eens naar een psycholoogmoet gaan. Zo zei een dominee wat geïrriteerd tegen een vrouw: luister, dit staat niet inmijn Bijbel! Dezelfde dag heeft ze haar lidmaatschap opgezegd. Als zij haar verhaal verteld had binnen de VKK zou ze meer gehoor gevonden hebben. Gerard Heijnen had zelf een NDE en voor hemwas het een verademing te merken dat hij met zijn verhaal wel terecht kon in de VKK. Daarover zegt hij: ‘Een warmgenootschap, waar alle mensen gelijk zijn. Waar wekelijks op zondag een energie wordt opgebouwd, die je aanzet tot denken en vooral voelen. De leidraad is het geloof, los van de rooms- katholieke kerk.’ Het klopt, wat hij zegt. Het was ookmijn ervaring en ik heb in dit verband op deze plaats wel eens geschreven over de VKKals ‘ervaringskerk’. Een soort alwetendheid Die open houding ervaar ik dus zelf ook binnen de VKKen hoewel er kritische vragen over de NDE worden gesteld, is het in ieder geval bespreekbaar. In het tijdschrift Terugkeer , waarvan ik al sinds 1997 redac- teur ben, stond in het laatste nummer een treffend artikel van Christiane Siegert, waarin zij de ervaring van Bo Katz- man beschrijft en als ik zoiets lees besef ik weer eens waaromde NDEmij nog steeds zo raakt en waardoor ik al zoveel jaar bij Terugkeer betrokken ben! Bo Katzman komt tijdens zijn NDE opeens in een andere sfeer, een soort mist. Maar deze mist bestond niet uit kleine waterdruppels maar uit een soort alwetendheid… Alle kennis was in deze mist. Omdat hij geen lichamelijke begrenzingenmeer had, was Bo onderdeel van het hele geestelijke heelal. Net als een druppel die in de zee valt. Hij is niet meer de druppel in de zee. Hij is de zee. Deze alwetendheid trof Bo als een donderslag bij heldere hemel. Plotseling had hij alle antwoorden op zijn vragen. Hij wist waaromde Aarde was ontstaan, wanneer en hoe, simpel- weg alles. Later wilde hij dit fenomeen verklaren en las dat het gelijktijdig aanwezig zijn van verleden en toekomst de Akasha-kroniek wordt genoemd, wat betekent dat alles wat ooit gebeurde en wat ooit zal gebeuren als eenmoge- lijk realiteit aanwezig is. Verleden en toekomst waren er tegelijkertijd. Bo vond het interessant dat er geen verleden of toekomst was maar ‘gewoon’ alles. ‘Er bestaat geen tijd. Ons begrip eeuwigheid zou eigenlijk als afwezigheid van tijdmoeten worden geïnterpreteerd. En toch is er verandering in de AndereWereld, alles pul- seert, verandert in het permanente nu.’ Bo wijst erop dat dit onderwerp bijna niet met woorden te beschrijven is omdat de wereld geen ervaring heeft met de afwezigheid van tijd. Het ontbreekt me aan ruimte ommeer uit dit mooie arti- kel te citeren waarin hij ervaart dat licht en God één zijn, maar dan wel heel anders. Net als andere mensenmet een NDE ervoer ook Bo dat het begrip tijd zoals wij dat beleven heel betrekkelijk is en inderdaad niet bestaat. Het aardige in dit verband is dat de Britse wetenschapper JohnMcTaggart Ellis (1866–1925) die in zijn tijd al bekend stond om zijn argument voor de onwerkelijkheid van de tijd, erop wees dat als tijd werkelijk is, het een werkelijk- heid is van een heel andere soort. Ook Pim van Lommel zegt in dit verband dat het volledige en oneindige bewust- zijn overal aanwezig is in een niet aan tijd en plaats gebon- den ruimte, waar verleden, heden en toekomst tegelijk toegankelijk zijn. Ik belicht nu even slechts één aspect van de NDE, maar er zijn er natuurlijk veel meer te noemen, zoals de NDE- Mijmeren over nabij-de-doodervaringen Ervaren dat tijd betrekkelijk is Aat-Lambèrt de Kwant