13(2)16

Reflectie jaargang 13nummer 2, zomer 2016 11 Barker en Annine. Zij waren in juli 2014 een heel weekend op het ITC aanwezig: lezingen in de Besant Hall en zondags bij deMis in de kapel in Naarden. Daar was ’s middags een mooi samenzijnmet hen en tot slot dansten wij de dans Shaddai . Heilige dans Sacraledans is vanalle tijdenen inonzewestersewereld zijn er nu binnen zo’n honderd jaar diverse vormen ontstaan. Rudolf Steiner heeft met de antroposofie veel geestelijke vernieuwing gebracht, zoals de Vrije School, de biologisch- dynamische landbouw, bouw- en geneeskunde en de eu- ritmie. Euritmie wordt ook als therapie gebruikt. Ik be­ geleidde een poos ‘in ontwikkeling gestoorde kinderen’ hiermee. Bij een euritmie-uitvoering door een euritmisch dansgezelschap is het sacrale heel erg zichtbaar en word je meegenomen in een wereld van prachtige dansbewegin- gen, klank, kleur en harmonie – de geestelijke wereld. Dat gebeurt ook bij deelnemen aan de paneuritmie , een serie dansen die OmraamMichaël Aïvanhov vanuit Bulga- rijë meebracht naar Frankrijk. 1 Paneuritmie Ik leerde de dansen in ons eigen land kennen via de Univer- seleWitte Broederschap . Aïnvanhov was een discipel van Beinsa Douno (Peter Deunov), een belangrijke spirituele meester (1864–1944) die in Bulgarijë vanaf 1901 een Nieuwe Tijd aankondigde. Hij vormde een gemeenschap ten oos- ten van Sofia, midden in de natuur en hield ’s ochtends vroeg zijn lezingen. De ‘broeders en zusters’ van deze gemeenschap, ‘De UniverseleWitte Broederschap’, hebben een pure levensstijl afgestemd op Gods kracht, zijn Schep- ping, de krachten van de Natuur en de Engelen, de geeste- lijke wereld. De Zon neemt daarin een centrale plaats in; de gemeenschap had de naam: ‘Sunrise’ ( Izgrev ). Hoe belangrijk Beinsa Douno is – er zijn veel parallellen met Steiner – werdmij vorig jaar duidelijk toen ik een lezing bijwoonde van de antroposofische cultuurfilosoof en schrijver Harrie Salman over de Europese cultuur als ontwikkelingsveld tussenOost enWest. Totmijn verrassing bleek deze filosoof helemaal thuis te zijn in de paneuritmie die gedaan wordt op een heel oude krachtplek, al bekend in de tijd van Atlantis: het Rila-gebergte. De paneuritmie dansen en zingen Net als bij de dansen van Gurdjieff (1866–1949) en bij T’ai Chi is er een vast patroon. De dansen worden vanaf de lente tot aan de herfstequinox in tweetallen buiten gedanst, zo mogelijkmet de eerste zonnestralen. Ik deed deze voor het eerst in Nederland (was als vrouw gekleed in een pasteltint, de mannen waren in het wit) en later in Schotland, Frankrijk en Bulgarijë. Er wordt bij gezongen en er hoort heerlijke vioolmuziek bij van Beinsa Douno, het liefst ‘live’. Midden in de Schotse natuur was er begeleiding door twee Bulgaarse musici. Ik bleef er hier in een park en op de Hilversumse heide mee doorgaanmet de muziek op een cassettebandje. Het was een voorrecht toen ik ze in 1994mocht meedansen in Bulgarije in een park in Sofia, met directe volgelingen van Beinsa Douno. Zo leerde ik zelfs een beetje zingen in het Bulgaars. De titels van de bijbehorende liederen – achtentwintig in totaal – zijn veelzeggend. De eerste tien zijn gewijd aan de lente: van Awakening (waarbij je een kelkmaakt met je hogere chakra’s) via Reconciliation (van dualiteit naar de liefde van het Christus-centrum in het hart) naar Ascen- ding , Liberation , Purification en Flying ! Wat een vreugde en herkenning toen ik vorig jaar ontdekte dat er nu een website bestaat. Ik waande me even in die bergen van Rila. Wat een helende kracht: hier dansen engelenmee. Maak zelf dit uitstapje eens en ga naar de prachtige site: http://www.paneurhythmy.us/. Hieronder alvast de Nederlandstalige tekst van Awakening , ontwaken: Dit is de eerste lentedag, dag van vreugde, dag van lach brengt ons liefde, kracht en vree en brengt een heel nieuw levenmee. Sacred Dance In Griekenland ontdekte BernardWosien (1908–1986), die theologie studeerde, het kruis in de choreografie van Griekse volksdansen. Hij brak zijn studie af om zich hele- Over de auteur Evalidja vanWoerekom, vrouwmet liedjes (1942), vertelt over zichzelf: vanaf 1980 heb ik geregeld in spirituele gemeenschappen de verbindende kracht mogen ervaren vanmuziek, zang en dans (met name in Findhorn). En ik leerde levenmet Moeder Natuur, meer enmeer inmijn kracht te gaan staan. Dit is een proces van heelwor- dingmet Het Lied als Leidraad. Dat kunnen eigen liedjes zijn of van anderen en vaak van de Dansen van Universele Vrede . Deze liedjes en de dansen deel ik graagmet anderen om zo aan Vrede en Vreugde op onze planeet bij te dragen, om zo deel te mogen hebben aan de Scheppingskracht van het Al.