13(4)16

Reflectie jaargang 13nummer 4, winter 2016 19 Peter Gouw Peter Gouw (1900) is musicus, docent en werkzaam als creatief muziektherapeut bij Ohmpunctuur ; hij begeleidt en ondersteunt individuen en groepen bij het vinden van hun persoonlijke natuurlijke (klank)be- stemming. ‘Ohmpunctuur’ is een evolutie op het gebied van klanktherapie. Het is een reflextech- niek enmaakt gebruik van de aloude Chinese acupunctuur- kennis. De naalden zijn vervangen door speciale stemvorken met diverse frequenties, gecombineerdmet kristallen klank- schalen en planetaire gongs. De psychologie van de chakra’s en de auralagen staat hierbij centraal, door hun eigen klankkleur en resonantie. ling, regelmatige beweging. Het universum is één en al trilling en regelmatige beweging, bevat allerlei ‘tonen’. Door ons af te stemmen op de tonen van het universum kunnen wij onszelf helen, kunnen wij ons weer bewust zijn van het feit dat wij deel uitmaken van dit universum en ons weer bewust worden van onze goddelijke kern. Goddelijk geschenk ontstemd Dit klinkt allemaal ergmooi, en het is duidelijk dat muziek een goddelijk geschenk is voor het universum. Helaas zou- den wij geenmensen zijn als wij dit universele plan niet zouden kunnen verstoren. Er bestaat namelijk ook zoiets als ‘ ontstemmen ’. Zo goed als natuurlijk gestemde muziek werkt voor ons en het universum, zo slecht is ontstemde muziek voor ons en voor het universum. Wat is er gebeurd? Ik zal het proberen in zo eenvoudigmogelijke taal uit te leg- gen. Wie kent niet het kinderliedje ‘ do re mi fa sol la si do ’? Het is eigenlijk niet zomaar een wijsje, het is de toonladder. Het begint laag en eindigt precies twee keer zo hoog. De laatste noot, de do , klinkt precies als de eerste maar is hoger. In de muziek heet dat een octaaf. Elke toon heeft een toonhoogte, kan hoog zijn of laag of daar tussenin. Die toonhoogte noemen wij frequentie of trilling, en bestaat uit een bepaald aantal trillingen per seconde. Denkmaar aan de slinger van een klok, die gaat zo veel keer per mi- nuut heen en weer, of kijkmaar eens naar een snaar van een gitaar. De dikste snaar kun je nogmet het blote oog zien trillen, die gaat een aantal keer per seconde heen en weer. Wel heel snel, maar je kunt het nog zien. 432 Hz verweven in hele universum Als we teruggaan naar het wijsje, dan is de ‘ do ’ de eerste toon, de grondtoon . Die eerste toon is van oudsher 432 tril- lingen per seconde, oftewel 432 Hertz (Hz). Die 432 trillin- gen per seconde is een toon die nauw verband houdt met het universumomons heen.Die toon zit verweven in de natuur, in de wiskunde, in de planeetbanen, in het hele universum. Dat is ook de reden dat muziek normaal zo goed voor ons is, die muziek stemt ons als het ware af op het universum. Wij weten dat al heel lang. Dat is al heel oude kennis. Alle klassieke muziek van Bach, Brahms enzovoorts tot enmet Verdi is gecomponeerd en uitgevoerdmet gebruik van de ‘standaard’ A op 432Hz. In deze standaard is de C 512 Hz of in een lager octaaf 256 Hz, maar in steeds lagere octaven (512–256–128–64–32–16–8–4–2–1) komt de C uit op precies 1 trilling per seconde, de zogenaamde ‘ oertoon ’. Ze noemen deze stemming ook wel ‘ wetenschappelijke stemming ’ omdat deze stemming ook wetenschappelijk gezien past bij het universum. De oudst bekende voorstander van deze stemming is Plato, de wijsgeer uit Griekenland. Afwijkende grondtonen Op een gegevenmoment weekmen hier echter van af, hetzij door persoonlijke smaak, onwetendheid of andere redenen en ontstonden er vele nieuwe standaarden, die zelfs per land verschilden. Over het algemeen werd de grondtoon verhoogd, wat in de afgelopen eeuwen veel zangers hun stembanden kostten. In 1884 stuurde Verdi in Italië een petitie naar het ministe- Piet Vessies Piet Vessies (1949) studeerde koordirectie en gregoriaans. Hij leidt koren, geeft cursussen en lezingen, componeert en arrangeert en is, o.a. bij VKK Zwolle, actief als begeleider en lid van de quatremains -groep Sneek. Het landelijk koorproject Vocatie Castricum is in 1992 op zijn initiatief tot stand gekomen; de eerste tien jaar leidde hij dit project zelf. Zijn project ‘Muziekhuis De Zangbodem ’ startte in 1997; zie: www.dezangbodem.nl. Piet verhuisde in 2000 naar Friesland. Hij dirigeerde sindsdien de Schola CantorumMistúra (2000), vrouwenkwartet Femm’tet (2010), vocaal ensemble MusicaMaria (2011) en gemengd koor Menorah Groningen (2016). In 2011 ontving hij een koninklijke onderscheiding. Voor de Vrij-Katholieke Kerk schreef hij in 2016 de H. Albanusmis , welke tijdens het eeuwfeest in Naarden voor het eerst werd gezongen. Het artikel ‘ Het verhaal achter 432 Hertz ’ stond eerder in de Muziekhuis Krant , een uitgave van ‘De Zangbodem’, onder redactie van Piet Vessies. Piet is lid en organist van de kerk- gemeente Zwolle. Voor ons als kerk een interessant verhaal, dat wij met toestemming van de schrijver overnemen. rie omde grondtoon weer terug op 432 Hz te zetten. Hij beargumenteerde dat door te vermelden dat: dit heel goed zou zijn voor de stembanden van de zangers (zangeressen), beter voor de instrumentenenbovendieneenharmonischer en rustiger klank oplevert voor de luisteraars. 440 Hz (propaganda)standaard in Tweede Wereldoorlog Helaas verhoogden de nazi’s in de TweedeWereldoorlog de toon wederom en definieerde de toenmalige propaganda- minister Goebbels in 1936 de standaard op 440 Hz, die wij nu nog steeds zo gebruiken Dit was een duivelse zet van de Illuminati , die bij de nazi’s zeer goed vertegenwoordigd wa- ren. Ze wilden iedereen van de natuurlijke afstemming af- halen endaarmee de spirituele ontwikkeling tegenwerken. In 1953 is in Londen op een congres vanmusici de 440 Hz internationaal als ISO 16-standaard aangenomen. 23.000 Franse musici hielden een referendumomde 432 Hz als standaard in te stellen, maar helaas zonder succes. We zitten vast aan de 440Hz en worden de hele dag bedolven onder deze ‘niet afgestemde’ muziek! Het is duidelijk dat wij daarvan af moeten en dat we weer terugmoeten naar de natuurlijke stemming van 432 Hz. Een Stradivarius viool resoneert op 432Hz en is er duidelijk voor gebouwd. De grote componisten uit die tijd, zoals Mozart, Beethoven en anderen, componeerden in feite hun muziek op instrumenten die gestemd stonden op 432 Hz. Muziek op 432 Hz voelt rustiger aan, prettiger en is ont- spannend. Je zou zelfs kunnen zeggen dat muziek in die toonaard helend is. Veel mensen voelen dat de 440 Hz muziekmeer naar het hoofd gaat en de 432 Hz muziek meer naar het hart. ▪