Reflectie 2(2)05.vp

Voorwoord Een groot verlies voor onze Kerk, zo mogen we het overgaan van onze voorzittend bisschop naar een hoger leven beslist wel noemen. Juist ook in de moeilijke tijden van de laatste jaren was Mgr. Tom Dege- naars een vaste rots op weg naar en in de ‘Vrij-Katholieke Kerk in Nederland’ en in andere landen. Ondanks zijn fysieke problemen, was hij als voorzittend bisschop nog actief present bij de bisschopscon- secratie van Mgr. Baaij en Mgr. Sundien, op Tweede Pinksterdag. Bedanken we +Tom door ons gebed. “Requiem dona ei, Domine, et Lux perpetua luceat ei”. Laten we voor onze bisschoppen Gods zegen vragen bij de voordracht van bisschop Toms opvolger. Ook in deze Reflectie wordt de reeks artikelen geopend met de per- soonlijke column van de hoofdredacteur. Hij maakt opmerkingen en stelt vragen m.b.t. onze Kerk als ervaringskerk. Op de omslag van dit nummer zien we een illustratie (helaas niet in de ware kleuren) van Maritgen Matter, schrijfster van het artikel “Kabbala – een mystieke klimboom”. Haar benadering van de Levensboom is een heel bijzondere, een “existentiële” zou ik die willen noemen. We kunnen die Levensboom a.h.w. zó onze existentie binnen halen, ja hem beklimmen. Alhoewel vanuit verschillend oogpunt, schrijven pr. Johan Pameijer (Het geheim van de Naam) en bisschop Frank, als regionaris, (God ter sprake) over Gods Naam; twee mooie artikelen die ons aanzetten nog eens goed te beseffen ‘waar we het eigenlijk over hebben’. Bp. Frank den Outer gaat in een ander artikel in op de ‘invulling’ van onze Kerk als gemeenschap binnen de samenleving. Een ‘heel eigen’ artikel is ook dat van Patricia van Oosten; de titel “God zingt mij” vat haar belevingen wezenlijk samen. Twee artikelen van Paul van Oyen, ‘De Bergrede’ en een kort stukje ‘Zoek een leermeester’. Aan het einde van dit tweede artikel volgt een vraag van de hoofdredacteur; leest u die maar. De ‘verzamelde gegevens’ vanuit onze kerkgemeenten werden weer opgetekend door onze vaste medewerker Hendrik S. de Bruin. Ten slotte nog een vraag aan ieder die een artikel wil inzenden: stuurt u dat in elk geval naar het redactieadres (Zie colofon, links!)? [Dan graag binnen een bestand, - als bijlage- en niet in de e-mail zélf]. Het is verder goed om uw inzending tevens naar de hoofdredacteur te zenden; dan kan er bij een ‘computeruitval’ nog weinig mis gaan. Ook is het goed nog eens te wijzen op de sluitingsdatum kopij. Frits Moers, eindredacteur. Column – Lambèrt de Kwant. Leven in het nu, toegewijd zijn , zo luidt het thema van het V.K.K. kerkcongres, op 1,2 en 3 juli 2005. Een actueel thema, waarover veel gepubliceerd wordt. Het is goed eens met elkaar bij dit thema stil te staan, als leden van de kerkgemeentes, maar ook als Kerk op zich. Wat dat laatste betreft, ook als Kerk kunnen we of in het verleden of te veel in de toekomst leven. Hoeveel Kerken zijn er niet die de traditie haast heilig ver- klaren: de heilige geschriften, de geschiedenis van de Kerk, de weg die God met de Kerk ging, enz. Er zijn zelfs Kerken waar preken worden voorgelezen van reeds lang overleden predikers. Er is natuurlijk sprake van een spanningsveld: enerzijds het ‘staan in de traditie’ en anderzijds het ‘Kerk van vandaag en morgen’ zijn. Dit geldt ook voor de VKK: we zijn een Kerk met apostolische successie, waardoor we ons verbonden weten met de historische Kerk van alle eeuwen. Daar is op zich niets mis mee. Anders wordt het, als je die geschiedenis gaat verab- soluteren en enkel Gods hand ziet in het stichten van de Kerk. Ik denk niet, dat God zich zo bezig houdt met het stichten en reilen en zeilen van Kerken. We hebben een blauwdruk van 2000 jaar geleden, waarop de Kerk is gebaseerd, maar dat be- tekent nog niet dat die nooit aangepast of vernieuwd kan wor- den. Het is daarom goed, dat ook de VKK openstaat voor veranderingen en zich aanpast aan deze tijd. Ik wil best gelo- ven dat er ‘eeuwige waarheden’ zijn, maar zeg met Krishna- murti dat de ’waarheid een land zonder paden is’. Ik hecht veel waarde aan de heilige geschriften van de grote religies, zoals de Bhagavad Gita, de Upanishaden, de Bijbel, de Thora, etc, maar ben er huiverig voor ze te verabsoluteren als dé geïnspireerde woorden waaraan niet getwijfeld mag worden. Het zijn wegwijzers voor gelovigen, maar ze moeten zelf besluiten welke weg ze nemen. Wat je ook nogal eens tegenkomt, is dat boeken en woorden van stichters van Kerken en spirituele bewegingen haast heilig worden verklaard. Zo hebben antroposofen nogal eens de neiging te zeggen, dat Rudolf Steiner het toch maar zus en zo gezegd heeft. Zelf sprak Steiner van ‘die kakelende kippen’, als er ergens weer ruzie over de uitleg van zijn woorden werd gemaakt. Bij Theosofen zie je hetzelfde: tijdens studiebijeenkomsten krijg je verwonderde blikken, als je twijfelt aan de woorden van Blavatsky, en onlangs maakte ik het ook mee in onze Kerk, toen ik het waagde een uitspraak van Leadbeater in twijfel te trekken. 1 Reflectie 2(2), juni 2005 In Memoriam: + Tom Degenaars Nadat dit nummer van Reflectie afgewerkt was, ontvingen wij het bericht van het overlijden van onze voorzittend bisschop Mgr. Tom Degenaars. Hij overleed op dinsdag 14 juni jl. op 83-jarige leeftijd. Een verlies voor onze Kerk. Moge het goddelijke Licht hem omschijnen. In de volgende editie zal aan een “In Memoriam” bij het overgaan van Mgr. Tom aandacht besteed worden. Sluitingsdatum kopij: 10 augustus 2005

RkJQdWJsaXNoZXIy MjA2NzQ=