Reflectie-18.vp

Horen, zien en weten – nieuws uit de kerkgemeenten Evalidje van Woerekom Bijzondere, recente en komende gebeurtenissen Activiteiten en bijeenkomsten En verder … In Memoriam priester Jules Herbrink Op 26 september 2008 overleed Jules Herbrink, Priester in de Vrij-Katholieke Kerk. Jules werkte met hart en ziel in de kerkgemeente Zwolle. Hij was een markante persoonlijkheid. Geboren op 3 juli 1924 groeide hij op als de jongste in een groot gezin, waarvan de vader overleden was. In de oorlog dook hij onder. In 1946 trouwde hij met Riet Veneboer, van wie hij onafscheidelijk was. Jules was avontuurlijk: Riet kon hem maar net afhouden van vertrek naar Nederlands-Indië, maar later emigreerden zij toch in 1952 naar Australië waar het hard werken was. In 1966 keerden zij, mede op verzoek van zijn familie, terug. Daarna hebben zij altijd in Zwolle gewoond en gewerkt. Het avontuurlijke gaf hij een andere wending. Jules hield veel van muziek en speelde zelf piano, accordeon en orgel, vaak à l’improviste. Later kwamen daar klankscha- len bij. Hij had veel vrienden en was een humoristisch, har- telijk, bescheiden en gastvrij mens. Hij deelde graag zijn muziek, boeken en eigen inzichten en kon anderen enthou- siast maken. Jules was veel bezig met spiritualiteit. Hij leefde vanuit zijn hart en was wars van theorie en dogma’s. Nieuwe vormen van spiritualiteit hadden zijn oprechte belangstelling. Hij pro- beerde die te combineren met de oudere vormen, zoals bekend vanuit de theosofie en de vrijmetselarij. Hij werd later Reikimaster. Toen hij, van huis uit Rooms-Katholiek, in Australië een pater Redemptorist hoorde preken over “hel en verdoemenis” verliet hij, met karakteristieke beslistheid, de R.K. Kerk. Daartegenover stelde Jules de Liefde. Dat werd later het thema van veel van zijn preken. Jules vond zijn geestelijk tehuis in de Vrij-Katholieke Kerk, nadat hij in 1973 op televisie de Vrij-Katholieke Bisschop Wil de Rijk had horen spreken over reïncarnatie. Op 22 november 1987 werd hij tot Priester gewijd. In 1998 werd Jules gevraagd om EA te worden, wat in zijn geval ook betekende: enig aanwe- zend Priester. Hij was toen 74 jaar, een leeftijd waarop ande- ren met emeritaat gaan. Het is een teken van zijn grote plichtsgevoel dat hij hierin toestemde. Ondanks een toene- mend aantal ziekten heeft hij de functie van EA kunnen ver- vullen tot 2004, een buitengewone prestatie. De kerkgemeente Zwolle is hem daarvoor zeer dankbaar. De gelijke positie van vrouwen en mannen in de Kerk ging hem ter harte. Door bescheidenheid en plichtsgevoel hield Jules vaak zijn mening voor zich, maar de laatste jaren kon hij zich met verve uitspreken. Hij was wars van een te mentale benadering van religie en esoterie. Tot het einde toe wilde Jules Priester blijven en hij hoopte, na zijn laatste ziekte, nog weer aan het altaar te kunnen dienen. Tijdens zijn uit- vaartdienst hebben wij zijn baar bekleed met een kazuifel. Bij zijn 60-jarig huwelijksfeest zei Jules: “60 jaren zijn een ervaring. In het diepst is die tijdloos en heeft veel te maken met het eeuwige Nu. Het leven is als stromend water, altijd in beweging; maar het werkelijke ervan is eeuwig onveran- derlijk. Het is een ervaring.” Moge het Eeuwige Licht hem omschijnen. Gert Jan van der Steen, EA-priester kerkgemeente Zwolle. * * *