reflectie78(1-2).vp

Naar een religieuze wetenschap? [Naar aanleiding van McTaggarts boek Het Veld 1 ] Lambèrt de Kwant Velen van u zullen wellicht iets van de commotie rond het rap- port van de Inspectie voor De Volksgezondheid over Sylvia Millecam hebben gemerkt. Zo niet, dan hebt u niets gemist, want het is het bekende verhaal van de Vereniging tegen Kwakzalverij, tegen alles wat maar alternatief is. Homeopathie is volgens hen echt belachelijk en zou niets voorstellen. Nu ook minister Hoogervorst (Volksgezondheid) zich in de dis- cussie mengde door homeopathie af te doen als kwakzalverij, moet worden gevreesd dat de aanvallen heftiger zullen wor- den. De bewindsman kan zich niet voorstellen dat intelligente artsen, die toch echt gestudeerd hebben, zich met zoiets onzin- nigs als homeopathie bezighouden. De Haarlemse arts dr. Moolenburgh, auteur van “ De we- tenschap kent geen tranen ” 2 schetst in dit boek een treffend beeld van de starre opstelling van wetenschappers en autoritei- ten, als het om alternatieve behandelingen en medicijnen gaat. Dat een behandeling hielp, was geen criterium: je zat gewoon fout en werd daarom gestraft. Dat is nu wel anders, maar als het aan Hoogervorst en voorzitter Renckens van de Vereniging tegen Kwakzalverij ligt, wordt de klok weer teruggedraaid. Nu is met een zekere regulering niets mis; er is veel kaf tussen het alternatieve koren en er gebeuren dingen die echt niet door de beugel kunnen, tot seksueel misbruik toe. Het zijn vooral deze voorvallen die de pers halen, terwijl er ook in de reguliere gezondheidszorg veel misgaat. Wat in die discussie mis is, is de nuance. Het is niet zwart of wit. Alternatieve gezondheidszorg is niet alleen onzin en re- guliere gezondheidszorg is ook niet alleenzaligmakend. Beide zouden elkaar kunnen aanvullen, zoals dat hier en daar al ge- beurt, tot afschuw van een man als Renckens. Hij zou moeten weten (of wil het niet weten) dat er tal van onderzoekers bezig zijn om aan te tonen dat homeopathie en alternatieve gezond- heidszorg niet alleen maar onzin zijn. Ontdekkingen Elders in dit nummer schrijf ik over het ‘Zero Point Field’, dat door Renckens en Stichting Skepsis ook als onzin afgedaan wordt. Ik noemde daarin de naam van de onderzoekster Lynne Mc Taggart die in haar boek The Field een treffend overzicht geeft van de recente wetenschappelijke ontdekkingen, die aan- tonen dat er een allesomvattend energieveld bestaat dat mens en materie met elkaar verbindt. Het zogenaamde Zero Point Field – zo genoemd, omdat er bij het absolute nulpunt nog steeds energie meetbaar is – lijkt een verklaring aan te dragen voor talrijke bekende verschijnselen en processen die de we- tenschap tot dusver voor raadselen stelden. Het boek ver- scheen in april bij Ankh-Hermes onder de titel Het Veld . In haar voorwoord zegt Taggart, dat ze op het spoor kwam van een paar voortreffelijke onderzoeken op het gebied van de homeopathie. Het waren dubbelblinde, met behulp van place- bo’s uitgevoerde experimenten volgens de random-methode – de gouden standaard van de moderne medische wetenschap – die aantoonden dat het mogelijk was een bepaalde stof te ne- men; die zo te verdunnen dat er niet één molecule van die stof achterbleef in de oplossing; deze oplossing – ‘niets meer dan water’– oraal aan de patiënt toe te dienen en deze beter te zien worden. Soortgelijke onderzoeken vond zij met betrekking tot acupunctuur; volgens gedegen onderzoeken bleek dit tegen be- paalde aandoeningen effect te sorteren. Ten aanzien van ‘para- normale’ genezing (ook ‘spirituele genezing’ of ‘healing’ genoemd) waren sommige onderzoeken van gebrekkige kwali- teit, maar een aantal was goed genoeg om de conclusie te wet- tigen, dat er zeer interessante dingen gebeurden. Bij Mc Taggart wekte dit niet alleen verbazing, het bracht haar ook uit het evenwicht. Al deze praktijken berustten op een totaal ander paradigma van het menselijk lichaam dan dat van de moderne wetenschap. Het waren geneessystemen die op ‘energetische niveaus’ zouden functioneren, maar zij bleef zich afvragen over welke soort energie mensen het eigenlijk hadden. In alternatieve kringen hadden ze het over termen als ‘subtiele’ of ‘fijnstoffe- lijke’ energie, maar de ontmaskeraar in haar werd er niet door bevredigd. Want, waar kwam die energie vandaan? Waar huis- de zij? Wat was er ‘fijnstoffelijk’ of ‘subtiel’ aan? Bestond er zoiets als menselijke energievelden? Lynne Mc Taggart begon dit alles te onderzoeken, sprak met onderzoekers in Rusland, Duitsland, Frankrijk, Engeland, Zuid-Amerika, Midden-Amerika en de Verenigde Staten. Bouwstenen In een volgend artikel kom ik op dit fascinerende boek terug, maar het trof mij te lezen, dat in de afgelopen decennia geres- pecteerde wetenschappers in tal van disciplines overal ter wereld grondig ontworpen experimenten hebben uitgevoerd waarvan de resultaten strijdig zijn met onze huidige biologische en fysische kennis. Samen leveren de onderzoeksverslagen ons overvloedige informatie over de centrale, organiserende kracht die ons lichaam en de rest van de kosmos ordent. De ontdekkingen van die wetenschappers zijn verbazing- wekkend. Op het meest elementaire niveau zijn wij geen sa- menstelling van chemische reacties, maar een concentratie van energie. Mensen zijn, net als alle andere levende wezens, een samenballing van energie, in een energieveld dat met alle an- dere dingen in de wereld verbonden is. Dit pulserende energie- veld is de stuwende kracht achter ons bewustzijn – de alfa en omega van ons bestaan. Met betrekking tot het universum be- 30 Reflectie 1 (1-2) september 2004 Wetenschap en Spiritaliteit