reflectie78(1-2).vp

staat er geen ‘ik versus gij’-dualiteit, omdat er één energieveld is waarin alles bestaat. Dit veld is verantwoordelijk voor de hoogste functie van ons bewustzijn en is de bron van de infor- matie die de groei van ons lichaam reguleert. Het is ons brein, ons hart en ons geheugen, ja, het is zelfs een eeuwige blauw- druk of matrijs van de hele wereld. Het werk van deze wetenschappers, onder wie ook enkele Nederlanders, leverde niet alleen een verklaring op waarom ho- meopathie en spirituele genezing zouden kunnen werken, maar hun theorieën en experimenten vormden bovendien bouwstenen voor een nieuwe wetenschap, een nieuw wereldbeeld. Een klein groepje wetenschappers, verspreid over de hele wereld, stelde zich er niet tevreden mee om domweg met een gegeven als de kwantummechanica te werken. Ze eisten betere antwoorden op veel van de grote vragen die onbeantwoord waren gebleven. Met hun experimenten namen zij de draad op waar de kwantumfysici die hadden laten vallen, en begonnen verder te vorsen. Zij leverden bewijzen voor de onderstelling dat wij in de diepste kern van ons wezen allemaal met elkaar en de wereld verbonden zijn. Via wetenschappelijke experimenten toonden zij aan, dat er werkelijk zoiets kan bestaan als een levensener- gie die het hele universum doordringt – een entiteit die namen kreeg als het ‘collectief bewustzijn’ of zoals de theologen dat noemden de ‘Heilige Geest’. Zij leverden een waarschijnlijke verklaring voor veel zaken waarin generaties lang door de eeu- wen heen werd geloofd, zonder dat er concrete bewijzen of adequate verklaringen voor bestonden – vanaf de effectiviteit van alternatieve geneeswijzen en het gebed tot het leven na de dood. Volgens Mc. Taggart schonken zij ons in zekere zin een religieuze wetenschap. Toch is het een illusie te veronderstellen dat dit nieuwe paradigma, deze nieuwe kennis door de wetenschappelijke wereld zal worden geaccep- teerd. Er zal heftig verzet worden geboden en me- neer Renckens zal roepen dat dergelijke onderzoeken verboden zullen moeten worden, om- dat het hier gaat om gemeenschapsgeld. Ik ben er- van overtuigd dat het om achterhoedegevechten gaat en dat komende wereldschokkende gebeurte- nissen zullen aantonen, dat het oude denken zoiets is als de zoveelste heteluchtballon. Terecht zegt Mc.Taggart in haar boek, dat – zoals altijd – de wetenschap zich tegen nieuwe in- zichten verzet. Nieuwe ideeën werden altijd als ketterij gezien, want hun bewijzen zouden de we- reld voorgoed kunnen veranderen. Fysica Daarmee heeft ook iemand als Hans Gerding van het Parapsychologisch Instituut te maken. Zijn op- vattingen over geest en ziel, de mogelijkheid dat de ziel een zelfstandig bestaan kan leiden, zonder aan een lichaam gebonden te zijn, is zoiets als vloeken in de Skepsis-kerk. Hoger collectief bewustzijn Het boek van McTaggart zal veel tongen losmaken en vele in beweging brengen. De nakende weten- schappelijke revolutie kondigt volgens haar in alle opzichten het einde aan van het dualisme. In plaats van God naar het rijk der fabelen te verwijzen, begon de wetenschap voor het eerst Zijn bestaan te bewijzen door aan te tonen dat er een hoger collectief bewustzijn bestaat. Niet langer hoeven er twee soor- ten waarheid te zijn: de waarheid van de wetenschap en de re- ligieuze waarheid. Er kan één uniform wereldbeeld ontstaan. McTaggart wijst er ten slotte op dat deze revolutie in het wetenschappelijke denken ons ook ons optimisme teruggeeft, een optimisme dat uit ons zelfbesef was weggenomen met be- hulp van de steriele visie van de 20 ste eeuwse filosofie, en gro- tendeels ontleend aan de door de moderne wetenschap verkondigde opvattingen. Wij zijn geen afgezonderde wezens die hun uitzichtloze leven slijten op een eenzame planeet in een onverschillig universum. Wij zijn nóóit alleen geweest – waren altijd een deel van een groter geheel. Wij waren het middelpunt van de dingen en wij zullen dat altijd zijn. De dingen vielen niet uiteen. Het centrum blijft in stand en wij zijn degenen die het in stand houden. Wij beschikken over veel meer kracht dan we ons realiseren – om ons zelf, onze dierbaren en zelfs onze grotere gemeenschap te helen. Ieder van ons heeft het vermogen – en samen hebben we een mach- tig collectief vermogen – tot het verbeteren van ons levenslot. Wij hebben onszelf in de hand, in alle opzichten. * 1 Lynne McTaggart: “Het Veld” (Vert.). Ankh-Hermes, 2004. 2 Moolenburgh: “De wetenschap kent geen tranen”. Ankh-Hermes, 1981. 31 Reflectie 1 (1-2) september 2004 Ikoon Michael - textielschilderij van Madelon van Oyen