reflectie78(1-2).vp

Een Paradigmaverandering? Het ‘Zero Point Field’ en onze verantwoordelijkheid Lambèrt de Kwant Hoewel de nieuwe-tijdsbeweging de afgelopen decennia niet moe werd te beweren dat alles met alles verbonden is, is het boeiende dat de harde wetenschap van de moderne natuurkun- de bewijzen begint aan te dragen voor het bestaan van een al- omvattend energieveld, dat volgens Tijn Touber in ODE 1 een verklaring zou kunnen bieden voor het wonder van de geblind- doekte vrouw die haar eigen tekening te midden van zeshon- derd anderen vindt. Ik wijs hier terloops ook op het fenomeen van de blinde BDE-ers, waarover vaker is gepubliceerd. Hoewel er juichend wordt gesproken over een paradigma- verandering, ben ik het met Ken Wilber eens, dat we voorzich- tig moeten zijn met het begrip “paradigma”, omdat dit te pas en te onpas wordt gehanteerd. Thomas Kuhns The Structure of Scientific Revolutions wordt door Wilber het invloedrijkst, verkeerd begrepen boek van de eeuw genoemd. De meeste mensen die het begrip ‘paradigma’ gebruikten, en Kuhn ijve- rig citeerden, hadden niet eens in de gaten dat hij het begrip al- lang naar de prullenbak had verwezen. Maar New Age ging en gaat er nog steeds mee aan de haal. Ik houd het dan ook maar op ‘mentaliteitsverandering’. Touber wijst op onderzoeksjournaliste Lynne McTaggart, die in haar boek The Field een overzicht geeft van recente we- tenschappelijke ontdekkingen, die aantonen dat er een alles- omvattend energieveld bestaat dat mens en materie met elkaar verbindt. Het zogenaamde Zero Point Field – zo genoemd, omdat er bij het absolute nulpunt nog steeds energie meetbaar is – lijkt de verklaring aan te dragen voor talrijke bekende ver- schijnselen en processen die de wetenschap tot dusver voor raadselen stelde. Van zwaartekracht tot elektromag- netisme en van spontane genezing van een wond tot helderziendheid en telepathie: het zijn allemaal verschijnselen die hun oor- sprong vinden in dit kwantumveld. Salamanders Touber zegt dat een verbinding tussen materie en geest haaks staat op de wetenschappelijke fundamenten waarop de moder- ne samenleving is gebaseerd. Hij staat ook stil bij een opmerkelijk experiment dat ge- daan is door de bioloog Paul Pietsch van de universiteit van Yale. Hij wilde weten op welke plaats in de hersenen herinne- ringen worden opgeslagen. Hij deed (m.i. Onaanvaardbare) experimenten met salamanders. Eerst leerde hij ze bepaalde gedragingen, om vervolgens hun hersenen weg te nemen en ze zodanig toe te takelen dat hun herinnering vernietigd zou moe- ten zijn. Hij maalde de hersenen onder meer in een worstmo- len en plaatste ze daarna weer terug in hun kop. Na verloop van tijd vertoonden de salamanders opnieuw het aangeleerde gedrag. De hersenen waren kapot, maar de herinneringen leef- den voort. Pietsch concludeerde dat herinnering als fenomeen niet lokaal gebonden is in de hersenen, maar op de een of an- dere manier is verbonden met iets – een energieveld? – buiten de salamanders waaruit zij hun herinneringen ophalen. Touber maakt melding van de opzienbarende ontdekking van de neu- ron-anatoom Harold Burr van de universiteit van Yale. Hij onderzocht in de jaren veertig van de vorige eeuw lichtvelden rondom levende organismen en ontdekte dat jonge salaman- ders een lichtveld om zich heen hebben in de vorm van een volwassen salamander: deze ‘blauwdruk’ blijkt zelfs rond een onbevrucht ei al aanwezig te zijn. In de lijn van Een cursus in wonderen zegt Touber dat niet de afgescheidenheid, die wij dagelijks denken te ervaren, cen- traal staat in ons leven, maar de alomvattende verbinding . Wetenschappelijke ontdekkingen kunnen volgens hem ook het merkwaardige verschijnsel verklaren dat bidden wel degelijk effect heeft, zoals ook Larry Dossey dit in zijn boek Helende woorden aantoont. Zijn conclusie is dat het gebed wel degelijk werkt, maar niet op de manier waarop de meeste mensen over gebed denken. Er zal een nieuw beeld van het menselijke be- wustzijn ontstaan. Het zal niet langer worden beschouwd als een exclusief bijproduct van de hersenen, dat is voorbestemd om samen met het lichaam te sterven. Tijn Touber wijst op het merkwaardige verschijnsel dat mensen in een ziekenhuis sneller genezen als willekeurige mensen op een willekeurige plaats in de wereld dagelijks voor hen bidden, zoals uit uitgebreide on- derzoeken is gebleken. En de verbondenheid met het Zero Point Field lijkt volgens hem ook te kunnen worden geconcludeerd uit het minstens zo bizarre fenomeen dat met orgaantransplantatie bepaalde ‘herinneringen’ van de voormalige eigenaar van het orgaan meegaan naar het nieuwe lichaam. Touber zegt dat wanneer hij bidt voor mensen, ze inder- daad ook beter worden. We dragen allemaal verantwoordelijk- heid voor het veld dat ons allen verbindt. Ook de mysticus Omraam Mikhaël Aïvanhof wees in zijn boek ‘De macht van de gedachte’ 2 al op de impact die onze gedachten hebben. Bewustzijnsvelden Touber citeert ten slotte de Hongaarse systeemdeskundige Ervin László, die inzag dat het Zero Point Field wel eens een de ont- brekende schakel zou kunnen zijn in ons begrip van het univer- sum. Volgens Lászó is het Zero Point Field vooral ook een informatiedrager. Dit kwantumvacuüm is de oorsprong van geest en materie – een blauwdruk van het universum. Zelfs onze eigen herinneringen liggen niet in onze hersenen opgeslagen, maar liggen als holografische informatie opgeslagen in het veld. “Onze hersenen zijn vooral ontvangers en verwerkers van deze informatie. Wanneer zij resoneren met bepaalde frequenties, krijgen zij toegang tot specifieke informatie.” 32 Reflectie 1 (1-2) september 2004 Wetenschap en Spiritaliteit