Reflectie1(3).vp

Buurkerken Utrecht Centrum Frank Kouwe en Theo Mensink In de herfst van 2001 nam de Baptistengemeente “Silo” het initiatief een aantal kleinere Kerken in het centrum van Utrecht uit te nodigen voor een ontmoeting. Deze vond plaats op 14 november 2001. Vertegenwoordigers van de Baptisten-, Doopsgezinde-, de Leeuwenbergh- (is een samenvoeging van NPB en vrijzinnig Hervormde Kringen), Remonstrantse- en Vrij-Katholieke gemeente waren aanwezig. De Oud-Katholie- ke gemeente, wel geïnteresseerd, kon niet aanwezig zijn. Van onze Kerk waren Theo Mensink en Frank Kouwe aanwezig. Onverwachte belangstelling voor elkaar Zonder enige verwachting, erg nieuwsgierig en met een open in- stelling zijn we naar die bijeenkomst gegaan. Voor ons was het ook bijzonder, omdat de Baptistengemeente in de Herenstraat al vele jaren onze “overbuur” is. Contacten zijn er nooit geweest. Je zag elkaar op zondagochtend wel ter kerke gaan, ieder door zijn eigen deur, maar daar bleef het bij. Wat mij duidelijk is bijgeble- ven van die eerste avond, is vriendelijkheid, warmte, openheid en serieuze belangstelling voor elkaar. Een zevental punten voor verder contact en /of samenwerking werd besproken. Al gauw bleek, dat men graag verder wilde gaan met elkaar. Daarvoor werden drie punten gekozen: parkeerproblematiek binnenstad, gezamenlijk avondgebed en wederzijds informatie uitwisselen en het in de kerk neerleggen van de gemeentebladen. Besloten werd op 6 februari 2002 elkaar weer te ontmoeten bij de Vrij-Katholie- ke gemeente “aan de overkant”. Nu drie jaar later, kunnen de zes Buurkerken terugkijken op inmiddels twaalf “officiële” overlegbijeenkomsten en zes gezamenlijke avondgebedsdiensten. De Leeuwenberghge- meente is inmiddels opgegaan in de Remonstrantse Gemeente Utrecht (RGU), omdat de levensvatbaarheid achteruit ging door vergrijzing. In de zomer van 2004 is – na enige tijd als agendalid mee te hebben gedaan – de Evangelisch Lutherse gemeente toegetreden tot het overleg. Bezoeken van elkaars diensten Om elkaar nader te leren kennen, werd afgesproken om op een bepaalde zondag elkaars diensten te bezoeken. Onze gemeente opende als eerste de rij op 26 april 2002. Het bezoek aan elkaars diensten viel wat tegen. Daarom werd besloten in het najaar 2002 te starten met een reeks van zes lezingen, waarin iedere gemeente zich aan de anderen presenteerde. Deze lezingen – ook aangekondigd in de plaatselijke bladen – werden redelijk goed bezocht. Onze Kerk was in november 2003 als laatste aan de beurt. Theo Mensink en ik hebben dat samen verzorgd. De bijeenkomst werd gehouden in de kapel, en de kaarsen op het altaar brandden. Er ontstond een zeer geanimeerd gesprek. Een mooie reactie was, dat men het waardeerde dat wij in onze inlei- dingen, antwoorden en toelichtingen ook onze persoonlijke be- leving lieten doorklinken. Een van de predikanten vertelde later, dat hij zeer getroffen was door de openheid waarmee wij spra- ken over de engelen en de samenwerking daarmee. In zijn Kerk leeft dat niet. Zelf heeft hij wel de ervaring van de aanwezig- heid van engelen in zijn kerk gehad. Dit najaar is een nieuwe reeks bijeenkomsten gestart met als onderwerp liturgie en kerkmuziek. In de onderlinge contacten is warmte, openheid en respect vanaf het begin aanwezig geweest. Op zich niet vreemd, als je weet dat juist ook in deze Kerken de individuele vrijheid in ge- loofsopvattingen en – belijdenis een groot goed is. Aardig is, dat een van de deelneemsters aan het overleg – Judith Fournier – getrouwd is met een neef van wijlen onze bisschop Mgr. Fournier (Nederlands-Indië). Een aardig verhaal werd verteld door priester Jaap Spaans van de OKK, toen we een bijeen- komst hadden in de Geertekerk van de RGU: één van zijn voorvaderen had in de 16 e eeuw meegedaan aan de beelden- storm in de Geertekerk. Bijzondere avonddiensten Voordat we besloten avonddiensten te starten, hadden we eerst het idee opgevat om voorafgaand aan onze bijeenkomsten sa- men naar het woensdagavondgebed te gaan in de Domkerk. De eerste keer werd als positief ervaren, maar de tweede keer had iedereen zich erg gestoord aan de politiek geladen gebe- den. De beslissing om naar een eigen avondgebed te streven was toen snel genomen. Ze worden als een groot succes ervaren. Niet alleen door het aantal deelnemers (30-40), maar vooral ook door het sa- men Kerk zijn. Een samenzijn waarin verschillen wegvallen en er een ervaring is van eenheid. Een heel verrijkende ervaring. De avonddiensten worden op 3 vaste momenten in het jaar gehouden: 1. januari, tijdens de week van het gebed voor de eenheid van de christenen; 2. juni, rondom het zomerpunt; 3. september, tijdens de vredesweek. De avondgebeden worden door een kleine groep voorbe- reid. Zowel Theo als ik zijn daar verschillende keren bij be- trokken geweest en hebben dat als zeer bijzonder ervaren. Tot nu toe is er voor gekozen om te werken met twee voorgangers. Theo is een keer voorgegaan met priester Jaap Spaans van de OKK. Ik zelf ben tweemaal voorgegaan: met Ds Renata Bar- nard van de Doopsgezinde gemeente en Corrie van Egmond, pastoraal werker bij de Leeuwenberghgemeente. Zowel Theo als ik hebben daarbij een keer een overweging uitgesproken. Voor ons een vanzelfsprekendheid, maar voor anderen niet, omdat men niet gewend is aan een overweging in een avond- dienst. Nu er meerdere keren een overweging is geweest neemt de waardering ervoor toe. Tijdens het eerste avondge- bed, in januari 2003, hebben we in een kring licht doorgege- ven en de kaarsen daarna in het midden neergezet. Na afloop zijn we in optocht met die brandende kaarsen door de donkere avond van de Leeuwenberghkerk naar onze kerk in de Heren- straat gelopen: ten teken dat we ons licht uitdragen in de wereld. Na een kopje koffie hebben enkele mensen onze kapel 10 Reflectie 1(3), december 2004