Reflectie1(3).vp

* In een klein, maar toch wel indringend cursiefje doet de penningmeester van de kerkgemeente van Sint Raphaël een beroep op alle gemeenteleden eens te overwegen de vrijwillige bijdrage te verhogen, of ‘als u geen bijdrage geeft, dit alsnog te doen. En de penningmeester, die hen net gewezen heeft op ‘de sterk stijgende prijzen van gas, water en licht en alle ande- re vaste lasten’, legt hun de prangende vraag voor: “Mogen wij op uw steun rekenen? Zo ja, dan kunnen wij met ons mooie werk ook in de toekomst door blijven gaan!” Waarna een verwijzing naar het gironummer volgt! Ons lijkt het onze broederlijke en zusterlijke taak dit giro- nummer en de verdere gegevens in deze rubriek over te ne- men, zulks ter aanbeveling voor alle lezers en lezeressen van ‘Reflectie’: Girorekeningnummer 533833, ten name van Pen- ningmeester V.K.K. Haarlem te IJmuiden; . E-mail: haarlem@Lcc.cc Sint Gabriël in Amsterdam * Ook het Mededelingenblad van de Amsterdamse kerk- gemeente Sint Gabriël, en wel speciaal het oktober/november- nummer, besteedt aandacht aan de bisschopswijding van priester Peter Baaij. En onze Reflectie wordt, net als in de an- dere gemeentebladen, in het VKK-zonnetje gezet! * De Amsterdamse gemeente is zeer actief, niet alleen op het gebied van interessante lezingen, haar zondagse bijbelstu- diemiddagen en haar huiskamerbijeenkomsten op de woens- dagavonden, maar ook vanwege de vele kerkconcerten. Zo staan op het programma een kerstconcert door het Rivierenen- semble en een kinderconcert door het Wervelwindensemble. * Wanneer we met ons wereld-oog naar de wereld kijken, dan zien we nog steeds veel leed en verdriet, waardoor we on- zeker en zelfs radeloos kunnen worden, maar wanneer we met ons geestelijk oog naar de wereld zien, dan ontdekken we stro- mingen die de andere kant van het gelijk laten zien, die werke- lijk zaken uit het duister halen en aan het licht brengen, zo stelt priester Baaij in het artikel ‘Transformatie’. Als we dan ontwaken uit het onderbewuste, zien we velen die zich ver- bonden weten met de vele mystieke stromingen die er op onze wereld zijn. Wij belanden in een tijdsfase waarin de mensheid zichzelf lijkt uit te dagen. De toekomst brengt ook geweldig veel in beweging, de wereld laat tevens zien, dat zij in het Nu de toekomst aan het vormen is. Het is ook belangrijk de toe- komst relatief te zien. Wanneer ze los van tijd en ruimte wordt geplaatst, wordt het zichtbaar dat ze noodzakelijk is in het evolutieproces van de spirituele mens. De ‘klank’ van deze beweging toont vele ‘oude’, oor- spronkelijke boodschappen aan het menselijk bewustzijn. Daaraan draagt de Vrij-Katholieke Kerk bij, omdat de kerkge- meente als centrum van energie de boodschap van Vrijheid, Licht en Liefde tot het bewustzijn van allen brengt die daar komen. Het symbool van het Sacrament van het altaar is in de- zen een grootse manifestatie van ongekende schoonheid voor de ervaring van de menselijke evolutie, zij brengt de mens als het ware tot de poort waar de Ziel één wordt met God. Daar- naast maken de inwijdingsritualen van Doopsel en Vormsel de diep spirituele begrippen Vrijheid, Licht en Liefde tot instru- menten om de oorspronkelijke boodschap te kunnen ‘horen’, aldus de schrijver, die het thema verder toelicht aan de hand van een pericoop uit het Thomas-evangelie. Sint Albanus in de Residentie * Het oktober/novembernummer van het kerkblad van de kerkgemeente St. Albaan te ’s-Gravenhage vermeldt het vol- gende Morgengebed van de Hopi-indianen [m.i. zeer geschikt voor een viering van de Metten, db.]: “O Grote Geest, wiens stem ik in de Winden hoor en wiens Adem Leven geeft aan de hele Wereld. Hoor mij! Ik ben klein en zwak. Ik kan niet zonder uw Kracht en Wijsheid. Laat me in Schoonheid wandelen en zorg dat mijn ogen altijd gericht zijn op de naderende Rode en Purperen Zonsondergang. Maak dat mijn handen hetgeen Gij gemaakt hebt, ontzien en scherp mijn gehoor om Uw Stem te horen. Maak me wijs, opdat ik de Dingen die Gij mijn Volk hebt onderwezen, mag doorgronden. Laat me de Lessen lezen die Gij in ieder Blad en iedere Rots verborgen hebt. Ik zoek Kracht. Niet om belangrijker te zijn dan mijn broe- der, maar om mijn grootste vijand, mijn eigen ik, te leren be- grijpen. Zorg dat ik altijd voorbereid ben om tot U te komen met schone handen en opgeslagen ogen. Opdat, als het Leven dooft als de langzaam ondergaande Zon, mijn ziel tot U mag komen zonder schaamte.” Sint Michaël en Alle Engelen… * Het novembernummer van de kerkgemeente van Naar- den, die onder de schutse van Sint Michaël en Alle Engelen staat, verdietst ons, dat bisschop Frank op zondag 14 novem- ber Christine Covelli en Jos Wieman tot exorcist en Annette Haccou tot deurwachter zullen worden gewijd. Voorts zal als proefneming op iedere woensdagochtend om 09.00 uur de Pri- me worden gevierd. * “Om ons heen nemen we een naderende periode van ink- eer tot de aarde waar…vogels zingen minder enthousiast, bloe- men komen niet meer uit en bladeren vallen van de takken,” aldus Ben Fisser in zijn artikel ‘Van de duisternis naar het Licht’, die dit alles – tezamen met een inkeer tot onszelf – ziet als een voorbode op het grote verwachten van de Advent. In dit jaargetijde wordt Bens aandacht altijd getroffen door de elemen- ten lucht, vuur, water en aarde. In alle culturen en tijden bestaat een verbondenheid met deze elementen. Zo passen lucht, vuur , water en aarde in deze volgorde niet alleen bij noord, oost , zuid en west, maar ook bij zomer, herfst , winter en lente. De Noord-Amerikaanse Indianen verbinden deze elementen bovendien met dieren: grootvader Zon , planten en grootmoeder Aarde. Plastisch beschrijft Ben Fisser een zuiveringsceremonie in een zweethut, die als een onvergetelijke religieuze belevenis wordt ervaren, wanneer deze door een echte medicijnman wordt geleid. De hut omvat hemel en aarde en jij maakt daar deel van uit…Tijdens de ceremonie verdwijnt bij de deelnemers elk ge- voel van tijd, ruimte en lichamelijkheid. Verschoond of gelou- terd, vaak met antwoorden op vragen die je had en met nieuwe impulsen voor de toekomst, treed je met een wereldomvattend gevoel van vrede weer naar buiten. De ervaringen tijdens de ceremoniën van onze Kerk zijn vergelijkbaar met datgene wat je in de hut ondergaat. Het duis- ter van de hut, van dit jaargetijde, stelt ons in staat om het Licht goed waar te nemen. Het Licht dat iedere mens verlicht, 14 Reflectie 1(3), december 2004