Reflectie1(3).vp

Lange tijd werd seksualiteit als zonde, als onrein bestempeld. Maar is dat nu wel zo? Als wij het woord zonde vertalen met verwarring, eenzaamheid, pijn, onvervuld zijn, kunnen we een andere dimensie aan dit begrip ontdekken. Want de eenwor- ding tussen man en vrouw die zich op fysiek, emotioneel, mentaal en spiritueel niveau manifesteert, kan juist bij uitstek een bron van gelukzaligheid zijn. Toch kunnen mensen ook tijdens het naar elkaar toe groeien diepe pijn en ellende erva- ren. Maar als mensen een verbinding aangaan met liefde voor elkaar en ook liefde voor jezelf, waarin de liefde als basis dient voor de liefde voor elkaar, dan kan deze relatie een bron van vervulling, liefde, geluk en inspiratie voor henzelf en voor de ander zijn. Men voelt zich in zijn hart vervuld en vanuit deze vervulling beweegt men zich in de relatie om een dieper niveau van eenheid te ervaren. “Als jullie niet in harmonie met jezelf zijn en jullie gaan de relatie zo op een afhankelijke wijze in om uiteindelijk vervul- ling bij de ander te vinden, dan vergroten jullie die innerlijke pijn; hier zouden jullie kunnen spreken van ‘zonde’! Dit zeg ik zonder ook maar een zweem van beschuldiging, maar met be- grip en mededogen. Het zou kunnen dat je deze pijn nodig hebt om naar jezelf terug te kunnen komen, zoals vaak het ge- val is. Als er overigens gezegd wordt dat Jezus zonder ‘zonde’ verwekt werd, zogenaamd onbevlekt ontvangen is, wordt ei- genlijk bedoeld dat mijn relatie met Jozef door onvoorwaarde- lijke liefde bepaald werd en dat daarin persoonlijke belangen geen rol speelden.” Eva gaf het goede voorbeeld In Openbaring 11 noemt Maria seksualiteit zelfs heilig en in de nieuwe Openbaringen die Gabriela en ik momenteel aan het ‘baren’ zijn voor Deel II van ‘Over de Goddelijkheid van de Mens’ worden zelfs de menselijke geslachtsdelen gerehabili- teerd en heilig verklaard. Dan kunnen wij mensen toch moei- lijk meer uit zonde geboren zijn. Maar hoe zit het dan met de zondeval? Eva plukt de appel uit de boom en sleept de man en de hele mensheid mee in een zogenaamde verderfelijke zondi- ge val op Aarde. Vanaf het begin van de mens in deze wereld kleeft er dan al weer ‘niet deugen’ aan de mens. Althans zo is het Oude Testament altijd aan ons uitgelegd. Maar inmiddels weten we beter. Het verhaal van Adam en Eva in het Paradijs symboliseert in werkelijkheid de eerste mensen die op Aarde geïncarneerd waren en hun paradijselijke ‘state of mind’, hun zuivere bewustzijn, los lieten om het leven op Aarde in alle as- pecten te onderzoeken. Niet om verderfelijk te worden, maar om door de Aardse dualiteit heen een geweldig groeiproces door te maken. Het was simpelweg zo bedoeld. Niets is toeval. Ik zeg dan ook altijd dat de mannen de vrouwen wel heel dankbaar mogen zijn, want het was toch maar Eva die door de appel te plukken het menselijke leven op Aarde, met al zijn wonderbaarlijke ontwikkelingsprocessen, in gang heeft gezet om de groei van de zielen in evolutionaire zin een geweldige impuls te geven. Dat in dat opzicht goed en kwaad ‘one of a kind’ zijn, wordt nog eens extra duidelijk door het feit dat de appel werd geplukt van ‘de boom van kennis van goed en kwaad’. Met andere woorden: goed en kwaad maken onder- deel uit van die een en dezelfde Goddelijke boom die stevig in het Aardse geworteld is, goed en kwaad horen bij elkaar. Het Goddelijke is niet alleen maar goed, maar omvat ook alle zo- genaamde ‘slechte’ aspecten van de schepping. Een haai die door God geschapen is, kan toch niet alleen maar slecht zijn? Jezus over ‘goed en kwaad’: “De dualiteit van ‘goed en kwaad’ kan heel relatief zijn. Soms is niet altijd even duidelijk wat goed en wat kwaad is. Dat is in de menselijke optiek vaak een kwestie van persoonlijke interpretatie. Wat voor de één goed is, kan in de ogen van een ander helemaal fout zijn. Zo zijn er individuele en collectieve ‘zoektochten’ van de mens op Aarde, die grove vormen hebben aangenomen en als ‘ver- boden’ worden aangemerkt in de Tien Geboden, maar de men- sen hebben deze ervaringen nog nodig of denken ze nodig te hebben om door ‘schade en schande’ wijs te worden. Mensen negeren soms, bewust of onbewust, de Goddelijke adviezen en willen experimenteren en ervaren, om het goede en het kwade in zichzelf te leren onderscheiden; om zo het kwade in zichzelf niet te ontkennen, het juist te erkennen, het een plaats te ge- ven, om er bewust mee om te gaan teneinde het te kunnen transformeren en het te overstijgen. Om de menselijke dualiteit te onderzoeken wijs ik ook op andere vormen van schade of vervreemding die jullie merk- waardigerwijs wel vaak acceptabel vinden en als ‘goed’ be- schouwen, maar die ook pijn met zich meebrengen, zoals het slachten van dieren, het financieel en politiek onderdrukken van landen, het speculeren en manipuleren met geld, het dis- crimineren van minderheden, het verwoesten van de natuur, oorlog voeren, et cetera, et cetera. Wat zijn voor jullie de crite- ria voor ‘goed’ en voor ‘kwaad’? Wanneer jullie jezelf en an- deren pijn doen, kwetsen jullie je hart en dat van de anderen. En dat nu is een geheel andere interpretatie van het woord ‘zonde’. Er is nog iets boven goed en kwaad dat met liefde, mededogen en eerlijkheid te maken heeft. Het je bewust wor- den dat je zowel goed als kwaad in jezelf draagt, brengt je tot mededogen en vergeving. Het is voor de menselijke transfor- matie dan ook essentieel, dat de mens inzicht krijgt in het fe- nomeen dualiteit. Wanneer je wakker bent, bevind je jezelf in een bepaalde bewustzijnstoestand. Deze toestand wordt het meest expliciet door al je ervaringen te splitsen in twee polen, twee extremen; dit kan dualiteit genoemd worden. De sterkste polarisatie komt naar voren in situaties die je als ‘gewenst’ en ‘ongewenst’ labelt. Die kwalificaties corresponderen met je idee van ‘goed’ en ‘kwaad’. Je basishouding en manier van denken zijn, dat je je leven inricht naar wat je als gewenst en goed ziet en je afkeert van wat je als ongewenst en kwaad be- schouwt. Dit is het niveau van bewustzijn waar de persoonlijk- heid op functioneert. De ziel functioneert echter in een hogere bewustzijnstoestand waar geen goed en kwaad als uitersten be- staan. Het willen integreren van de ervaring van goed en kwaad stimuleert je tot een hoger bewustzijnsniveau en brengt je ertoe om je met je ziel af te stemmen en op een dieper ni- veau te begrijpen wie je bent. Als je jezelf in je leven constant tussen twee polen beweegt en de zaken vaak als zwart-wit ziet, is het meestal moeilijk om ongewenste ervaringen te begrijpen en uit te werken. Op een bepaald moment tijdens je evolutie zul je echter tot een ander inzicht komen en jezelf van de illu- sie van duaal denken bevrijden om een meer relativerend mens te worden die eenheidsbewustzijn ervaart.” Jezus niet voor onze zonden gestorven Maar is Jezus dan niet voor onze zonden gestorven, vraagt u zich af? Jezus wederom: “Voor mij was de kruisiging een in- wijding, een totale overgave aan God, aan het Goddelijke. Ik 35 Reflectie 1(3), december 2004