reflectie zomer 2013.vp

In zijn totaliteit is dit in de visie van de Maya’s de tijd waarin het hele melkwegstelsel één rondje maakt. In feite is dit dus één uur op de klok van het melkwegstelsel. Koetsveld wijst hierbij op de wetenschap die stelt dat in tweehonderdvijftig tot driehonderd miljoen jaar het melkwegstel één keer rond gaat. “De Maya’s wisten dit dus al te duiden. Met die vier keer drie- ënzestig miljoen jaar leggen ze de nadruk op vier momenten, net zoals we op aarde spreken van vier seizoenen. Bij een cy- clische kalender vraag je je af waar die begint en eindigt, maar zij zeggen dat zich op het moment van 21 december 2012 iets unieks voordeed. De schijf waarin de planeten om de zon draaien staat zestig graden scheef ten opzichte van de schijf waarin alle zonnestelsels (het melkwegstelsel) om het cen- trum, het zwarte gat draaien. Er is één moment, het punt waar ze elkaar snijden, waarop alle planeten in ons zonnestelsel ook nog eens op één rij stonden. Dat was 21 december 2012. En dat is volgens mij een heel belangrijk moment, want het laat zien dat de kosmische energie die uit het centrum van de Mel- kweg komt, langs al die planeten gaat die op één rij staan. Door de zwaartekracht van de planeten wordt deze energie steeds meer geconcentreerd tot een soort laserstraal, die de aarde bereikt, die net als altijd ronddraait.” Koetsveld wijst erop dat op die lijn die aangeraakt wordt door die stroom energie, enkele grote en oude piramidecom- plexen voorkomen. Die energie prikt als het ware een soort acu- punctuur via die piramidecomplexen diep in het lichaam van de aarde. Hij noemt dit een zaadje gepland van kosmische energie dat zich verder gaat ontwikkelen en verder gaat groeien en vorm gaat aannemen. “Ik heb dan ook het gevoel dat door die grote veranderingen waarmee we te maken hebben, we de oude we- reld los hebben gelaten en dat we nu in tussenfase verkeren waarin we allemaal langzaam maar zeker tot ontwikkeling gaan komen. Sommigen zeggen dat dit ergens in mei zijn z’n beslag gaat krijgen maar ik heb het idee dat het langer gaat duren. Mensen voelen dat we niet meer in dat oude stuk zitten en dat het nieuwe er nog niet is en worden daar wat onzeker van.” Wat Koetsveld heel interessant vindt, is dat archeologen hebben laten zien dat er in die cyclus van drieënzestig miljoen jaar duidelijke veranderingen in de sedimenten voorkomen. Dat er bijvoorbeeld in één keer heel veel diersoorten zijn uit- gestorven maar ook dat er veel planten zijn veranderd. Er zit- ten dus linken tussen en in die zin kunnen we gevoeglijk aan- nemen dat de Maya’s geen onzin vertelden. We spreken over processen die zich voltrekken over miljoenen jaren maar op het niveau van ons dagbewustzijn hebben we het gevoel dat er niets veranderd is. “Mensen spreken van ‘het einde van’, maar de Maya’s spreken van de frequentie die omhoog gaat tot een bepaald ni- veau. Ook dit is een heel bijzonder gegeven dat we nog niet goed kunnen duiden, maar dat betekent geen einde maar een eind van de versnelling. We vinden die processen ook terug in de oude Veda’s, waarin van een moment van schepping wordt gesproken en daarna van een grote groei, van ontwikkeling, gevolg door een periode van afbraak.” Krijn Koetsveld vindt het heel intrigerend dat wat weten- schappers vandaag de dag in vrijwel iedere tak van de weten- schap ontdekken. Het zet volgens hem alle basisaannamen over de aard van materie en de werkelijkheid op zijn kop. Het universum is niet een wereld van afgescheiden dingen en ge- beurtenissen, maar is een kosmos die verbonden en coherent is. Dit lijkt sterk op de visies van de vroegste spirituele tradi- ties waarin de fysieke wereld en de spirituele ervaringen bei- den aspecten waren van dezelfde realiteit en waarin de mens en het universum één waren. “Het gevoel van heilige eenheid die ervaren werd door onze voorvaderen, en misplaatst gevonden en weg werd ge- hoond door onze materialistische vooringenomenheid, kan in ere hersteld worden, zodat de mensheid zich weer thuis kan gaan voelen in het universum.” Er was bewustzijn vóór de oerknal De mythische mens was volgens Marcel Messing (4) nog sterk verbonden met het veld van de kosmos. Het is fascinerend te zien dat wetenschappers dit weer zijn gaan ontdekken. Hij wijst op het boek ‘Het Veld’ van McTaggart (5) waarin weten- schappelijk werd aangetoond dat alles met alles verbonden is en dat nulpunt energie genoemd wordt. Hij wijst op de theore- tisch natuurkundige Brian Greene, die verder gaat dan de athe- ïstische visie van Stephen Hawking, maar minder aandacht krijgt. Greene (6) publiceerde The Elegant Universe en The Fa- bric of the Cosmos, waarin hij via de snarentheorie eigenlijk aantoont dat alles bestaat uit een veld van ongelooflijk kleine partikeltjes, die verzinken in nulpuntenergie. Greene heeft volgens Messing eigenlijk aangetoond dat ook een oude filosoof als Pythagoras al sprak van de zeven- snarige harmonie der sferen en dat alles in het universum met elkaar meeklinkt. Er is dus één levend organisme en ook wel de harmonie der sferen wordt genoemd. “Als er nu iets negatiefs op aarde gebeurt waardoor men- sen via bijvoorbeeld terreur in de angst worden gedreven, ver- laagt zich het bewustzijn waardoor ze in een afgescheiden veld van bewustzijn terecht komen, wat ook de opzet is van de mensen die daar kennis van hebben. Dit afgescheiden veld van bewustzijn maakt het onmogelijk dat de lichtpartikels, waar- over professor Popp (7) al schreef, hen bereiken. Wat wij hier op aarde doen heeft inderdaad ook gevolgen in de universa, zoals de zenmeesters vroeger al zeiden: als ik mijn vinger op- hef naar het universum, verandert het hele universum. Alles is met elkaar verbonden. In het boeddhisme heb ik geleerd over afhankelijke oorsprong; alles is afhankelijk van elkaar.” Marcel Messing vindt het fascinerend dat we nu gaan ont- dekken dat de grondleggende kracht van het universum be- wustzijn is. “De Veda’s hadden allang ontdekt dat het universum, alle universa, zijn verbonden door de kracht van bewustzijn of zo- als we hebben herontdekt. Het begrip Akasha was dus al be- kend bij de oude zieners, dat uit de kracht van de trilling de universa voortkomen. We beginnen nu ook te ontdekken dat vóór de big bang, er een stille kracht was die alle scheppende energie voortbracht en dat dit bewustzijn is. We zijn dus wel degelijk een bezield universum. We zijn bezielde wezens die met allen en alles zijn verbonden. Als Mellen dus zegt dat hij tijdens zijn bijna doodervaring tot voorbij de oerknal is ge- weest, moeten we dit wel serieus nemen, want daarvoor was er ook al bewustzijn. Bewustzijn is de enige drijvende kracht en het alles omvat- tende, nooit geboren, en kan nooit sterven. Als Mellen dus werd uitgelachen door wat hij heeft ervaren, maakt degene die dit bespot, zichzelf bespottelijk. Wat de mystici hebben ervaren correspondeert volledig met een levend bewust heelal dat altijd was en altijd blijven 22 Reflectie 10(2), zomer 2013