13(1)16

19 Dat wat er helder gemaakt wil worden is onzegbaar en toch verwoordt het zich in gevoel, beeld en klank. Staan we op de drempel om te springen in een absoluut nieuwe werkelijkheid? Dan zal ik wat ik voor waarheid heb gehouden: ouderdom, ziekte, beperking, moeite, geweld, angst maar ook wat de mensheid daarvoor als oplossing heeft bedacht in de vorm van hard werken, je best doen, therapie, medicijn, appara- tuur etc. mogen zien voor wat het is: een kunstmatige schijnwerkelijheid in eenmatrix waar we als mens eeuwen en eeuwen in gevangen zijn gehouden... Of heb ikmezelf daar eeuwen en eeuwen in gevangen gezet? Als ik uit de matrix wil stappen zal ik álles moeten achter- laten. Zoals Jezus van zijnmedearbeiders voor het Licht vroeg: laat je netten achter en volgMij . Ikmaak gebruik van het woord ‘ik’ wetende dat er geen ‘ik’ is. Dat weten is een radikale ommekeer in het bewustzijn. Er is zelfs geen ‘ik’ die iets kan achter laten of loslaten. Mijn ‘ik’ is juist het ‘probleem’. Dat pure besef, dat Niets en dus Alles vervat is in het enige Ene Beginsel, is de uitweg uit het labyrint. Niet dat ‘ik’ daar iets aan kan ‘doen’. Het voltrekt zich van- zelf, in stilte, door het absolute inzicht dat er geen ‘ik’ is. Hoe mooi verwoord in De Meesters van Het Verre Oosten van Baird T. Spalding: 583 pagina’s, die de mensheid oproepen uit de oudematrix te stappen van ongeloof en deMacht van het Christusbewustzijn in onszelf het werk te laten doen. En pas dan Gaan wij door met vissen . Ogenschijnlijk ziet het er uit als ‘gewoon’ vissen. Toch is het een wereld van verschil. Onze netten, uitgeworpen aan de andere kant van de boot, zullen hoogzwanger van creatieve energie, scheuren. Dan zal Christus in ons de netten hanteren, in een wonderbare visvangst. Moge deze vangst in elk individu en wereldwijd over­ vloedig zijn! Een citaat uit DeMeesters vanHet Verre Oosten (blz. 557/558): ‘Volmaaktheid is een natuurlijke staat die bereikt kan wor- den door u – altijd – op natuurlijke resultaten te richten. Enwij gaan door met vissen Lydia Schaap Dit lichaam is onverwoestbaar. Wijzelf staan toe dat dit lichaam vernietigd wordt. De gedachten die we dit lichaam opleggen zijn zelf de scheppers van ouderdom, ziekte en verval. Het is bekend dat iedere cel inminder dan 1 jaar vernieuwd wordt. Jezus leerde dat de Vader het Beginsel is waardoor de mensheid dingen tot stand kan brengen. Dat Levenmoet leven. Dat er geenmysterie schuilt in Zijn daden en leringen. Het Beginsel kan niet veranderen. Wie dat Beginsel kent en gebruikt zal niet aarzelen omover water te lopen. Men heeft vaak gezegd dat als één persoon iets tot stand probeert te brengen en erin slaagt, iedereen dat kan. Die macht heeft altijd bestaan en zal altijd be- staan. Waaromwordt hij op een afstand gehouden? Omdat we de barriere van ongeloof opwerpen. Toepassing van deze feiten zal ons tot volledige harmonie, volledige een- heid brengen, waarin de mens tot vervulling is gekomen. Het maakt geen enkel verschil of het merendeel van de mensheid deze dingen op dit moment gelooft. De feiten spreken voor zich. Toen Jezus zei dat Hij de dood overwon- nen had, sprak Hij de waarheid. Duizenden en duizenden, de waarheid beseffend, zullen nu weten dat dit lichaam onsterfelijk, zuiver, volmaakt en onverwoestbaar is. Het mysterie is verdwenen en we staan op de drempel van absoluut inzicht.’ n Illustratie: And we continue fishing van Nicholas Roerich (1922) Stil, leeg, vol trillende energie Uit het Niets ontstane woorden Beelden uit de Eeuwigheid Nieuw, fris, maagdelijk en uniek Los van alles wat wordt aangenomen Geen vaststaande ‘feiten’ of ‘waarheden’ Die ik voetstoots als gangbaar accepteer Niets is zeker, alles is vervat in Het Onbekende Waar alleen Volmaaktheid de scepter zwaait Onbezoedelde feiten en waarheden zijn geboren Uit de zogenaamde duistere ‘dood’ Als een oude huid laat ik mijn ongeloof achter In het stof van de zogenaamde tijd Hem volgend die mij lichtend voorging Werp ik mijn netten aan de andere kant uit En ga ik door met vissen In de Ene Zee Van onsterfelijke, zuivere, volmaakte, onverwoestbare Liefde Over de auteur Lydia Schaap (1957) vertelt over zichzelf: Na jaren werkzaam te zijn geweest in het middelbaar onderwijs, ontdekte ik dat mijn leven steeds meer geleid werd naar creativi- teit. Nu werk ik met kinderen in de peuter- leeftijd, die mijn ‘meesters’ zijn. Zang, dans en poëzie zijn voor mij poorten naar het hart. Na het lezen van talloze boeken, volgen van studies op het gebied van spiritualiteit en religie en reizen naar krachtplekken opMoeder Aarde, begon ik gelei- delijk aan te schrijven over wat mij innerlijk beroerde en wat ik zelf beleefde inmystieke ervaringen, beseffend dat alles te vinden is in de Stilte van het eigen Hart.