13(1)16

Reflectie jaargang 13nummer 1, voorjaar 2016 20 Het vorige deel sloot afmet het beeld vanMaria als lantaarn . Zo wordt zij in esoterische geschriften ook wel aangeduid. ‘Lantaarn’ is tegelijkertijd de naam van de ronde koepel in oude kerken. Hieronder stond het altaar gecentreerd. Maria, als archetypisch beeld van het feminiene aangezicht van God, is een zinnebeeld van de ruimte waarin het offer, voor mens en wereld, plaatsvindt. Het eeuwig vrouwelijke omhult het offer. Crucifix gemaakt door Cimabue in kapel van de kerk San Francesco in Arezzo, Italië. Deze afbeelding toont een groot kruisbeeld dat vrij in de ruimte hangt in een kerk. Dit perspectief toont juist heel treffend de omhulling door het gebouw van een aspect van de komst van Christus in de wereld, de gekruisigde. Maria omhult het offer. Maria omhult het vleesgewordenWoord. Het beeld van de oermoeder die de wereld begrenst zodat er samenhang kan blijven bestaan in de levende schep- ping. Noem al die beeldenmaar op die hier als het ware over elkaar komen te liggen. Wie er gevoelig voor is ziet hier beelden van de kosmos, die in alle eonen omsloten blijft in het feminiene aspect van God. En dat, omhoogkij- kend in de ronde koepel, de cirkel als symbool voor de eeuwigheid en volmaaktheidmajestueus zichtbaar is, zal dan nog weinig verbazing wekken. Het kosmisch proces En tegelijkertijd is dit, de kerk, de ruimte waarin wij onze Tempel grondvesten. In de Heilige Mis wordt het kosmisch proces steeds weer verzinnebeeld en belevendigd. De Eu- charistie is de choreografie en orchestratie, de verbeelding en de toonzetting, van het kosmisch proces. Het tweede deel van de H. Mis, het Offertorium, is het kosmisch aspect. Als mensen kunnen wij zelf actief worden in de kosmische gang. Namelijk door het vrijwillig aanbieden van de offer- randen aan God. De offerranden die door God gegeven zijn. Uiteindelijk zijn wij onszelf door God gegeven. Als wij dit werkelijk zien dan is het in hetzelfdemoment volkomen vanzelfsprekend omGod onze hoogste dank tewillen geven door onszelf vrijwillig op te dragen en onszelf te willen offeren. De Zoon gaat uit van de Vader. Daalt in de stof tot in de diepste laag. En wij kunnen dan vervolgens mee omhoog. De Zoon heeft met het bereiken van de diepste laag alles doorleefd en wij hebben daardoor ons aanknopingspunt ommee op te kunnen stijgen. De Zoon brengt ons thuis. Het offer Aan God, de Bron van alle leven en goedheid, offeren wij de gaven die aan ons gegeven zijn. Onszelf, onze zielen en lichamen, enmet ons de gehele mensheid en de gehele schepping. De paar druppels water in de wijn eert de traditie van eeu- wen. De paar druppels water zijn een symbool van onszelf, die opgaan in de wijn als symbool van de levende Christus. En wij wensen dat Christus’ aanwezigheid in ons voor alle eeuwigheid gehandhaafd blijft, net zoals wij wensen in alle eeuwigheid in Christus te mogen verblijven. Wij zijn onszelf door God gegeven Godsbeelden, levenstaken en liturgie: deel 3 Paula-Willemijn van Rooijen Dit artikel is een vervolg op het artikel ‘ Heel worden door deelnemen – Godsbeelden, levenstaken en liturgie, deel 2 ’. Daarin kwam ter sprake in hoeverre de liturgie van de Heilige Mis en Diakenmis helend kan werken op onvoltooide Godsbeelden, zoals gepostuleerd door de ontwikkelingspsycholoog Erik Erikson. In dit laatste deel zal worden onderzocht in welke mate onvoltooide levenstaken het kosmisch proces van de wording van de mens tot kosmisch burger beïnvloeden. En ook wordt aandacht besteed aan de mogelijk helende aspecten van de liturgie op het individuele welbevinden door het doorbreken van Gods Werkelijkheid. Een doorsnedetekening van de Florentijnse kathedraal ‘Basilica di Santa Maria del Fiore’ toont de lantaarn op aanschouwelijke wijze.