13(1)16

Reflectie jaargang 13nummer 1, voorjaar 2016 23 breken. Naast aandachtige concentratie, devotie, ontspan- ning, ontroering, bevrijding, verwondering, welbehagen, is dit moment van wederzijds reiken een katalysator waardoor dit kan worden bevorderd. En dat is een grote bijdrage aan ons besef van wie we zijn, waar we vandaan komen en waar we naar toe gaan. Het is een andere bijdrage aan kennis en wijsheid. Denken over Licht, Liefde, Waarheid en Kracht is waardevol en inzichtgevend, maar wezenlijk anders dan bijvoorbeeld ervaren waar God stil is. Of hoe je de werking van de hostie in twee woorden zou typeren. Of hoe het er uitziet dat Christus door alles heen werkt. Velen van ons zijn hier ook ervaringsdeskundigen. Het is ook heel erg waardevol dat zoveel kennis over het transcendente in onze kerk wordt gekoesterd. Dat biedt de mogelijkheid ook dit aspect van mens-zijn te onderzoeken. Het geeft ook die ‘set & setting’ aan buitengewone ervaringen, die niet zomaar naadloos hoeven aan te sluiten bij wie je was. Onze kerk kan een voedende context leveren waarin de oneindige expansie van God kan worden verkend. Gods voorbeeld voor onze levenstaken Gods Werkelijkheid kan in ons werken. En wij, als worden- de wezens, hebben elkmoment de gelegenheid onze onvol- tooide levenstaken een stap verder te brengen. Ook Erikson legt hierop grote nadruk: door alle ervaringen die we opdoen krijgen we steeds nieuwe kansen omonopgeloste problemen van vroeger te boven te komen. Op welke wijze kan Gods Werkelijkheid de ontwikkeling van onze levens- taken stimuleren als wij de ruimte en tijd willen nemen Noten 1 Het omzeilt ook keurig netjes de probleemstelling van de theodicee : in een schepping door een volmaakte en goede God bestaat ook het kwaad. Deze paradox blijft op diverse niveaus problematisch totdat je dit bent ontstegen. Dat dit kan, daarvan zijn talloze voorbeelden. Vergelijk Rumi: ‘ Beyond right doing and wrong doing, there is a field, I’ll meet you there. ’ (Vertaling: ‘ Voorbij het goede doen en het kwade doen is een gebied, waar Ik jou zal ontmoeten. ’). 2 In dit overzicht van hoe Gods Werkelijkheid kan inwerken op het voltooien van levenstaken worden bepaalde zaken niet verder onderverdeeld en onderzocht. Dit is een keuze vanwege de omvang. Er is geen verder onderscheid gemaakt naar het feminiene aangezicht van God. Niet naar Logos, Kosmos, of Heilige Geest. De zorgende en compenserende taak van de kerkgemeente in de liturgie blijft ook buiten beschouwing. En ook het sacrament van Heling wordt hier niet bij betrokken. In deel 2, noot 1 is daarover opgemerkt: ‘ Het Sacrament van Heling, met juist het woord heling in de naam, wordt niet besproken. In dit Sacrament, voorheen ‘genezingsdienst’ genoemd, wordt de directe werking van Gods Werkelijkheid gevraagd en vanuit het transcendente gerealiseerd. Onder het zegel van Vader, Zoon en Heilige Geest werken de specifieke kwaliteiten van Christus, Rafaël en Onze Vrouwe direct helend in op de mens. Als gevolg daarvan ontstaan veranderingen, verbeteringen. Maar in de liturgie van de Heilige Mis en Diakenmis is een veel bewustere en actievere rol weggelegd voor de mens. Die daardoor zelfstandig in staat is deze mogelijkheden aan te grijpen onvoltooide levenstaken op te pakken en te volbrengen. Er is een verschil in aangrijpingspunt in de mens als je het Sacrament van Heling en de Heilige Mis en Diakenmis beschouwt. ’ Daarnaast is een verdere onderverdelingminder relevant als het gaat over de innerlijk ervaren werking van Gods Werkelijk- heid. Die is woordeloos zonder leeg te zijn, een volheid van stilte, waar woorden een afleiding zijn. Woord- en taalbeelden wijzen naar die innerlijke heilige ruimte, ze zijn die heilige ruimte niet. Het betreden is een beweging, de beschrijving erna vraagt de woorden en de symbolen om te naderen tot de ervaring. Gods Werkelijkheid actueel een werking in ons te laten hebben? 2 Misschien wel zo: ❧ God is vertrouwen. Gods vertrouwenwordt ons vertrouwen (Taak 1); ❧ God is autonoom. God kan ons dus op onze eigen benen zetten. Gods Wil sterkt onze wil totdat wij bewust weten ‘Ja, natuurlijk, Uwwil geschiede!’ (Taak 2); ❧ God weet initiatief te nemen, creëert een schepping, stuurt Zijn Zoon uit. Onze doelgerichtheid kan zich sterken. Als we het werk van de Zoon doorgronden slaat tegenslag ons niet meer uit het veld (Taak 3); ❧ God is kundig. God is vaardig. We hoevenmaar omons heen te kijken in de schepping, in de natuur omdat vak- manschap te zien (Taak 4); ❧ God weet wie God is. Ik ben die Ik ben . Gods plan kunnen wij leren, dan weten we ten diepste wie wij zijn (Taak 5); ❧ God woont in ons, maar laat ons ons eigen pad naar huis ontdekken. Voor een echte grondhouding van intimiteit is een zekere afstand nodig. God laat ons onszelf zijn. En is maar een oogwenk van ons verwijderd (Taak 6); ❧ God koestert de gehele schepping. Daar kunnenwij excel- lent van leren zorg op ons te nemen en dat vol te houden door ook voor onszelf te zorgen (Taak 7); ❧ God aanvaardt alles en wacht geduldig tot wij in willen steken in Zijn plan. God geeft ons leven zin omdat wij deel hebben aan Zijn wezen en Zijn doel. God geeft ons voorbeelden hoe wij onze licht- en schaduwzijden kun- nen aanvaarden, integreren en transformeren. Het zijn de getuigenissen van al onze voorgangers, zoals neerge- schreven in de Bijbel en andere wijsheidsliteratuur, die met vergelijkbare vragen en ervaringen worstelden. Het zijn de ervaringen, wijsheid en inzichten van onze mede- mensen, toen en nu, die onze ervaringen ankeren. Zodat wij uiteindelijk staan waar de ene Inwijder staat (Taak 8). Helend? God is Liefde Kracht Waarheid Licht Als Gods Werkelijkheid toegankelijk wordt in de Tempel door het ‘samen’ uitvoeren en deel hebben aan de liturgie dan worden wij opgetild, worden wij harmonieus en wel- dadig afgestemd op het hogere, waardoor het hogere in ons zich versterkt en verder uitbreidt. De wederzijdse offering is de kern van de ontmoeting en eenwording. De Eeuwig- heid is tegenwoordig. Wij zijn thuis. n