13(1)16

Reflectie jaargang 13nummer 1, voorjaar 2016 22 werkelijkheden. Het is een verschijnsel in de perceptie, in het beschouwen van de dingen. Het omzeilt ook keurig netjes de probleemstelling van de theodicee (in een schep- ping door een volmaakte en goede God bestaat ook het kwaad). 1 In plaats van het waarnemen en onderzoeken van de wer- kelijkheid komt een ideologie, in de betekenis van hoe de wereld en de dingen zoudenmoeten zijn. Dat wordt een meer gesloten houding ten opzichte van wat niet meteen past in de ideeën. In geval van de spirituele ‘happy clap’ is dan sprake van uitsluitend een geldigheid toekennen aan positiviteit als bouwsteen voor spirituele ontwikkeling. Binnen deze groeperingen of denkstijlen kunnen vervolgens geen open onderzoeksvragen bestaan. Het risico op onvol- doende ‘vakkennis’ (regulier en esoterisch) zal toenemen. Daarnaast hebben grote gebieden binnen het reguliere medisch discours het begrip van ‘de ziel’ nog niet binnen- gehaald in hun denkkaders. Dat is ook een blinde vlek in die waarneming en beeldvorming. En hoe moet jij nu weten welk antwoord je nodig hebt als de ander dat ook niet weet? Omdat geen van beiden het speelveld overziet? In het voorbeeld van het zieke kind hierboven wisten de ouders en de omgeving ook niet wat men hiermee aan moest. Maar als je dan hulp gaat zoeken, zou je willen dat je er wel iets aan hebt, toch? Want transcendente ervarin- gen kunnen hard en ruw zijn. Een schok voor je systeem. Naast de mooie, verheven en gelukzalige ervaringen kun- nen ook grote angsten, het horen van stemmen, extreme gevoeligheid, spontane uittredingen, spontane kundalini- ervaringen, telepathie, etc. optreden. Het is belangrijk dat je in dit soort situaties mensenmet verstand van zaken treft. Mensen die snappen wat er aan de hand is en een helpende hand kunnen bieden. Helende aspecten van de liturgie Het gedachtengoed en de liturgie van de Vrij-Katholieke Kerk is een van de voorbeelden van het bieden van een ‘set & setting’ voor transpersoonlijke ervaringen. Set (verge- lijk: mindset ) is het individuele blikveld en welbevinden dat iemand zelf inbrengt in de ervaring, i.c. de kerkdienst. En setting is de fysieke en sociale omgeving, i.c. de kerk, gemeenteleden en de geestelijkheid. Deze sociale omge- ving kan heel voedend zijn voor het harmonieus verloop van transcendente, religieuze ervaringen. Daarnaast geeft de Vrij-Katholieke Kerkmet haar gedach- tengoed en liturgie een verklaring en inbedding, aan de verbondenheid van de mens met God, van de mens met alle natuur, waarin God leeft. Dit is geenmooi verhaal maar een levende erkenning dat Gods Werkelijkheid reëler is dan die van de zintuigen. En weten dat een door- braak van Gods Werkelijkheid hoort bij een spirituele ontwikkelingsgang. Gods Werkelijkheid werkt van hoog naar laag in de mens, van atman via buddhi naar manas . Daardoor wordt ons hoger onbewuste meer bewust. Of we God werkelijk kun- nen kennen is maar de vraag, als wordende wezens hebben wij deel aan God (Gods immanentie), maar zijn niet iden- tiek aan God (Gods transcendentie). We kunnen niet weten wat we niet weten. Anders zou ook elke doorbraak of ontdekking onmogelijk zijn. De engelenhiërarchieën zijn een toegankelijk beeld van hoe God zich afstemt op ons, zodat wij God gewaar kunnen worden. Serafijnen, Cherubijnen, Tronen, Overheden, Machten, Krachten, Heerschappijen, Aartsengelen en Engelen. Stap voor stap zijn dit lagere treden in de hiërarchie van de engelen. Vanuit de allerhoogste hemelen vindt een vertraging en verdichting plaats van Goddelijke aanwezig- heid, zodat wij meer enmeer door kunnen dringen in onze hogere gebieden. De liturgie van de Vrij-Katholieke Kerk ondersteunt de werking van Gods condescentie (het neerbuigen door God). In de Tempel kunnen God en de mens elkaar ontmoeten. Misschien zou je beter kunnen zeggen elkaar makkelijker en diepgaander ontmoeten, doordat alles in de startblok- ken staat voor deze ontmoeting. Het inoefenen van het rituaal vergroot de diepgang, vergroot de werking. Onze menselijke taak Onze menselijke taak bestaat er daarnaast uit omde onverwerkte zaken in onze biografie te leren kennen, aanvaarden en te louteren. Ons onbewuste, met alle pijn, weerzin, walging, wanhoop, woede, angst en verlatenheid, gaat zich ook roeren. Alle onverwerkte zaken uit ons leven liggen ook in ons onbewuste opgeslagen. Juist doordat ons hoger onbewuste meer in ons bewust wordt (we gaan die gebieden immers willens en wetens verkennen) identifice- ren we ons minder met ons zelfbeeld van ratio en ego. Dat wekt ook de onverwerkte gebieden, indromen enonrust. Als wij bewust willen opgaan in de onbegrensde verbon- denheid van alles in alles dan worden de onverwerkte zaken uit ons eigen leven gewekt. Want deze staan die bewuste en gewilde eenwording nog in de weg. We komen niet voor niets ‘naakt’ voor onze Schepper te staan, niets is verborgen, alles is geaccepteerd, aanvaard en getransfor- meerd. Als ons bewustzijn van het hogere ons levenmeer enmeer gaat bezielen dan worden we ons gaandewegmeer bewust van alle aspecten in ons. Onze repressies maar ook onze Godsvonk. We zijn ons tegelijkertijd bewust van onze referentie in tijd en ruimte en we zijn ons bewust dat het centrum van onze persoon niet langer ondergeschikt is aan tijd en ruimte, maar meer enmeer afgestemd op het Eeuwige. Uiteindelijk zijn logica en ratio de brug tussen onze innerlijke werelden en de buitenwereld. Groeien is werken Waar maar mee gezegd wil zijn dat groeien werken is. Al doet God wel negen stappen naar jou toe als jij er één zet. Jij moet die ene stap wel zetten. Die ene stap die soms bijna over een Grand Canyon van verwarring en verlatenheid heenmoet worden gezet. Gelukkig is dat maar een deel van onze weg naar huis. Want ook vreugde, blijdschap, welbehagen, verwondering en fascinatie worden ons deel. God is. Wij worden. In de Heilige ruimte van de gebouwde Tempel van de dienst kan alles een deur worden waar doorheen Gods Werkelijkheid in een individu kan door-