13(2)16

Reflectie jaargang 13nummer 1, voorjaar 2016 18 De ‘ Galactic Core ’, het middelpunt van ons Melkwegstelsel, is in 2009 zichtbaar gemaakt via een composietbeeld van zichtbaar licht-, infrarood- en röntgenopnamen (van de Hubble , Spitzer en Chandra ruimteteleskopen). Voor wie het zich mocht afvragen: de bijna witte vlek middenboven de rechter tekstkolom is de ‘Galactic Core’, waaromheen de hele Melkweg draait en waartoe alles zich verhoudt. [©NASA] Over de auteur Lydia Schaap (1957) vertelt over zichzelf: Na jaren werkzaam te zijn geweest in het middelbaar onderwijs, ontdekte ik dat mijn leven steeds meer geleid werd naar creativiteit. Nu werk ikmet kinderen in de peuter- leeftijd, die mijn ‘meesters’ zijn. Zang , dans en poëzie zijn voor mij poorten naar het hart. Na het lezen van talloze boeken, volgen van studies op het gebied van spiritualiteit en religie en reizen naar krachtplekken opMoeder Aarde, begon ik geleidelijk aan te schrijven over wat mij innerlijk beroerde en wat ik zelf beleefde inmystieke ervaringen, beseffend dat alles te vinden is in de Stilte van het eigen Hart. zullen er klinken. Nergens zal de loftrompet schallen en dit stille werk openlijk toejuichen. Geen krant zal er een bericht aan wijden. Geen nieuwsbericht zal er melding van maken. Stilletjes houthakken en water dragen, in alle éénvoud. Volharden in het weten dat het waarachtige Ene Leven overvloedig en vreugdevol zich onophoudelijk uitstort over al Haar kinderen. Ook al is alle schijn tegen. Ook al worden we uitgedaagd in ervaringen die het tegendeel hiervan willen bewijzen. Het weten dat ik inmijn uniciteit volmaakt ben zoals ik ben, maakt dat alle streven stil valt. Er hoeft niets veran- derd te worden in wat de Schepper Bron zo volmaakt heeft geschapen. Alles is goed zoals het is. Wu wei : de kunst van het ‘niet iets doen’. Alle tegendelen worden éénvoudig waargenomen en overstegen als zijnde niet geworteld in deWaarheid en dus niets is. Het is geen ontkenning van de tegendelen, wat vaak een angel is in het new age denken, maar juist erin afdalenmet de waarneming van de abso- lute werkelijkheid. In het new age/spirituele/religieuze denken houden spirituele ‘leraren’ ons soms voor dat we worden geacht anders te eten, ademen, methodes te vol- gen, oefeningen te doen, voor veel geld workshops te volgen, omhealing te ontvangen en dan pas kunnen terugkeren naar de Bron. Terwijl wij in bewustzijn de Bron, een ongeschonden éénheidmet de Schepper zijn en nooit het paradijs hebben verlaten! Wij dragen het levenswerk op aan ‘Wij’. Wij zijn bereid te sterven aan de illusie van ‘ik’. Aan het zichzelf voor de gek houden dat het leven op aarde nu eenmaal zo in elkaar zit. Aan het lijdzaam toezien en indutten omdat ons persoon- lijke leven ‘op rolletjes’ loopt. Wij zijn bereid de schijn van heiligheid, die hoogtij viert in de maatschappij en religies, te doorzien. Wij zijn bereid ons streven los te laten en onze ogenschijnlijke kleinheid op te dragen aan de Grootsheid, levend in onszelf. Alles te doorstaan wat ons probeert te belemmeren die Grootsheid, in eenvoud, te belichamen. Meesters, Koningen en Koninginnen te zijn van ons eigen soevereine, stille koninkrijk. Ik draag deze tekst op aan N.N., Latijn voor Nomen (naam) Nescio (onbekend). Omwille van het anonieme, innerlijk werk dat velen ‘Wij’s’ verrichten. Omwille van deWaar- heid. Omwille van de ‘Wij’s’ die vastzitten inmachteloos- heid, onwetendheid, lijden en nergens welkom zijn. Omwille vande Ene, die ons opriep: ‘ Wees dan volmaakt gelijk UwVader in de hemel volmaakt is. ’ Omwille van hen die de moed hadden Hem te volgen. Dwars door de schijn en pijn heen; de stille, onweerstaanbare Kracht, die in ons leeft, het werk te laten doen. EnWij Werken ... wie volgt? n