13(4)16

6 Reflectie jaargang 13nummer 4, winter 2016 Niet zo verwonderlijk eigenlijk, die grote onrust bij velen, als je kijkt naar de stroomversnellingen en ontwikkelingen in deze hectische tijd. Het levenstempo wordt zomoord­ dadig opgeschroefd (en bewust gevoed) dat stress, burn- out, hyperventilatie, hartritmestoornissen, slapeloosheid en het door de ‘Big Pharma’ gestimuleerde dagelijks slikken vanmiljoenen tranquillizers en slaappillen tot de aanvaar­ de fenomenen van een dolgedraaidemaatschappij lijken te horen. De geestelijke spanning en nood stijgenmet het enorme werktempo en prestatieniveau. We beschikken over e-mail, SMS, whatsApp, internet, fax, video, telefoon en we communiceren per satelliet om elkaar snel te bereiken, om zonder ‘gezichtsverlies’ op afstand te ‘communiceren’ vaak over het meest onnozele. Hoewel dit op bijvoorbeeld Facebook velen de kans biedt omhun verdriet, pijn en zorgenmet anderen te delen. En niet alleen succesverhalen dus, althans: in de spirituele scene op Facebook. Tegelijk zijn velen heel druk bezigmet spiritualiteit, zon­ der deze te integreren en te verinnerlijken en dan kunnen ze net zo goed de Donald Duck gaan lezen... Want dat helpt dus ook niet. Dan zijn het niet meer dan esoterische en andere religieuze liefhebberijen. Doordat velen nog steeds het gevoel hebben niet te kunnen leven zonder de ‘ overkill ’ aan neurotische activiteiten, ook de spirituele, zijn het dan gewoon speeltjes die hen in de comfortzone houden. Het is koortsachtig zoeken naar kennis en spirituele ervaringen, escape -pogingen omniet te hoeven voelen en vooral niet die oude pijn. Geen wonder dat dit alles ons niet brengt van wat we ervan hadden verwacht. De boeddhistische leraar Chögyam Trungpa zag al vrij lang geleden hoe het materialisme de wereld verovert en ook oude en nieuwe vormen van spiri­ tualiteit aan zich dienstbaar maakt. ‘ We kunnen onszelf wijsmaken dat we ons geestelijk ontwikke- len, terwijl we in feite bezig zijn door middel van spirituele technieken ons egocentrisme te versterken, ’ zei hij. Hij sprak dan ook van spiritueel materialisme . Tony Parsons kan rake dingen zeggen als het gaat omhet aan de kaak stellen vanmisverstanden die bestaan rond het idee verlichting en spirituele bevrijding. Behalve dat hij een scherp onderscheidingsvermogen heeft is hij voor- al goed in het afbreken van onze identificatieprocessen, onze ideaal- en zelfbeelden en van onze zogenaamde ‘vooruitgang op het spirituele pad’. Overstijg je (vastgeroeste) zelfbeeld! De spirituele weg te gaan biedt geen garantie op een kalme reis. Het beoefenen van yoga, meditatie, het reli-shoppen en lezen van mooie spirituele boeken biedt nog geen garantie op een leven zonder pijn en andere hobbels. De pijn van het leven en de onrust is blijvend, daar helpt geen cursus of healing of inwijding tegen... Maar je kunt er wel anders mee leren omgaan. Aat-Lambèrt de Kwant