13(4)16

Reflectie jaargang 13nummer 4, winter 2016 7 Over de auteur Aat-Lambèrt de Kwant (1943) is sinds 2003 hoofdredacteur van Reflectie . Hij is freelance muziek- en religie- journalist, en hij was eerder hoofd­ redacteur van Terugkeer en program- mamaker bij OHM ( Organisatie Hindoe Media ). Eventuele reacties of suggesties zijn welkom; mail naar: adekwant@upcmail.nl of bel: 072–5119619. Illustratie: A Hunger after a Thousand Year Nap van de Poolse illustrator Marcin Jakubowski, gemaakt in 2012 als 3D computer graphic in het kader van de NVArt-wedstrijd ‘ Surreal in the style of Jacek Yerka ’. Ons gekleurde zelfbeeld Ons zelfbeeld zit uiteindelijk in ons hoofd en wordt in de loop van ons leven gevormd door wat we hebbenmeege- maakt en hoe we dat hebben beleefd; maar langzamerhand gaat juist het zelfbeeld steeds meer bepalen wat we mee­ maken en hoe we dat beleven. Ongeacht of het zelfbeeld positief is of negatief, het kan kloppenmet hoe we in het dagelijks leven zijn of het kan niet kloppen. Het is daarombelangrijk ombeide zelfbeel­ den (de overtrokken positieve en de negatieve) eerlijk onder ogen te zien en bij te stellen. In het boek De Ziener van Lars Muhl krijgt het zelfbeeld van LarsMuhl een stevige knauw: ‘ Je hebt twintig jaar gestudeerd. Je hebt nagedacht en geschreven. Je kent alle mystici, alle verschillende tradities. Je hebt ervaringen van een andere werkelijkheid gehad. Maar tot nu toe heeft dat alles iets weg gehad van een levenslange flirt. Je wist niet hoe je er iets van kon gebruiken. Het is hoog tijd dat je een besluit neemt. Er is nog tijd om terug te keren naar het comfort van je spirituele en religieuze liefhebberijen. Waarschijnlijk leer je danmettertijd om gelukkig te worden. Aan de andere kant kun je net zo goed postzegels gaan verzamelen. ’ En: ‘ Hoe kun je vorderen als je niet bereid bent alles los te laten wat je pad blokkeert? De mens is een instrument dat gestemd moet worden. ’ Als het leven een wandeling door de tijd is dan komt dat vaak neer op snelwandelen, op rennen door de tunnel van het leven. Het is alsof je in een donkere tunnel valt en soms ben je een leven lang bezig om er weer uit te komen. Steeds meer zekerheid valt weg. Je loopt de nodige verwondingen op, je voelt je koud en kil, verdoofd. Toch heeft het zin het leven echt te voelen en te ervaren. ‘ Buigen naar jezelf ,’ adviseert dichter-musicus Erik Guns, ‘ Buigen naar je eigen geliefde klank, leren naar je eigen godde- lijke klank te luisteren en niet napraten van wat je zoal leest zonder dat het verinnerlijkt is. ’ De advaita -leraar Jan van den Oever zegt in dit verband terecht het volgende: ‘Ik zie ze langskomen: al die cursussen, die boeken, workshops en therapieën. En velen belovenmeer geluk en verlichting. Er is niets op tegen om je gelukkig te voelen. Dat zijn supporters van een winnende voetbalclub ook. Waarop ik doel is die eeuwige zoektocht naar dat constante geluk in de ervaring. We zitten op den duur met een veelheid van ervaringen, wat ook een einde van de hoop kan betekenen.’ De spirituele leraar Eknath Easwaran wees er terecht op dat niets belangrijker is dan in staat te zijn om te kunnen kiezen hoe we denken over onze gevoelens, aspiraties en verlangens, hoe we onze wereld en onszelf zien. ‘ Meester- schap over ons denken opent wegen van hoop. Dit betekent dat we kunnen beginnen ons leven en ons karakter te hervormen, onze relaties te vernieuwen, te gedijen in het leven van alledag, en de persoon te worden die we graag willen zijn. ’ Even bijkomen van dat snelwandelen, van dat koortsachti­ ge zoeken, zodat we het levenmeer kunnen voelen en erva­ ren. Dan kan het leven weer zin krijgen en opbloeien. Door de constante druk ommeer te doen, altijd inbeweging te zijn en steeds bezig te zijn is ons dagelijks leven geen afspiegeling van onze diepste waarden en idealen. In zijn boek ‘ Neemde tijd ’ laat Eknath Easwaran ons zien dat de eerste stap naar een leven vanuit intentie erop neerkomt de rusteloze stroom van onze gedachten tot kalmte te brengen. Hoewel we het ons meestal niet realise­ ren, is het ons denken en niet de uiterlijke gebeurtenissen, dat ten grondslag ligt aan ons gevoel van haast, angst en rusteloosheid. Je zelfbeeld overstijgen. Wat je in boeken leest en tijdens workshops en lezingen leert hoeft in principe niet waar te zijn. We kennen wellicht de volgende uitspraak: ‘ Als je met je vinger naar de maan wijst kijkt iedereen naar je vinger, maar niet naar het object waar je naar wijst. ’ Daar gaat het om. Want hoe dan ook: het leven is een spel. Het spel van bewustzijn, en bewustzijn kanmiljarden vormen aannemen en capriolen uithalen. Je moet daar wel alert op zijn om te voorkomen dat je in een valkuil trapt. Wij hebben geenmooipratende goeroes nodig, maar juist mensen die ons helpen ons zelfbeeld te corrigeren. Ik ga de Donald Duck lezen! ▪