14(1)17

Reflectie jaargang 14nummer 1, voorjaar 2017 7 Bewust leven in het Kaliyuga-tijdperk Als we de media moeten geloven leven we in een periode van polarisatie waarin angst, onderlinge agressie en haat groeien en de spanningen tussen staten en groepen in de samenleving steeds meer oplopen. Spanningen die boven- dien nog worden aangejaagd door wapenhandelaren die er enorme bedragenmee verdienen en door populistische politici die door in te spelen op deze onderbuikgevoelens – het ‘lagere ik’ – proberen nieuwe macht te veroveren. Als je hiermee dagelijks via demedia wordt geconfronteerd is het moeilijk in het bewustzijn van de Eenheid te blijven leven. Maar misschien is dit wel de uitdaging voor ons diepste wezen om juist nu deze confrontatie aan te gaan. Dan is de vraag hoe we in een tijd, die in de theosofische traditie het duistere ‘Kaliyuga’ tijdperk genoemd wordt, de illusie van polarisatie en afgescheidenheid kunnen door- zien en oplossen. Om een antwoord te vinden ging ik onlangs opnieuw lezen in De Geheime Leer . Het perspectief is duidelijk: in overeen- stemmingmet de esoterische traditie door de eeuwen heen benadrukt Madame Blavatsky dat er maar Eén Leven is, ‘ eeuwig, onzichtbaar maar toch alomtegenwoordig. ’ Maar hoemoest ik dat verstaan?Hoe is het Ene Leven alom- tegenwoordig, ook in de vreselijke situatie waarin de vluch- telingen verkeren? In een noodopvang voor vluchtelingen was ik juist gecon- fronteerd geraakt met het verdriet en de wanhoop van mannen en vrouwen die uit oorlogsgebieden gevlucht waren. Ik had gehoord van risicovolle overtochten uit het Midden-Oosten, had het onvoorstelbare verdriet beluis- terd van eenmoeder die haar kind was verloren. Mijn hart ging open, maar er kwamook onverwacht af- stand. Was oude angst, een ongegronde conditionering, mijn ‘lagere zelf’ hier de oorzaak van? Ik vroeg ikme plot- seling af of ikme zomaar voor deze mensen kon openstel- len. Het waren immers vreemdelingen, ze kwamen uit een andere cultuur en godsdienst en haddenmisschien ook bedoelingen die ik inmijn naïviteit nog niet zag. Kon ik hen wel vertrouwen? Thuisgekomen herinnerde ikme het gebed van de Vrede: ‘ Leer ons, o Heer, het Leven dat in ons is in alle volkeren der Aarde als Uw Eigen alles bezielend Leven te herkennen. ’ Toen ik daarna inmeditatie ging besefte ik: de Vrede en Eenheid waarvoor wij bidden is alleen te ervaren in een onpersoonlijke leegte, in de diepste stilte waarin het analytische denken geen toegang heeft en waarin het ‘lagere zelf’ is getransformeerd en overstegen. Dan pas is de Eenheid van alle Leven te ervaren, dan pas is het moge- lijk een glimp te krijgen van de EnigeWerkelijkheid die er Is en van waaruit alles mogelijk is. Het was moeilijk deze ervaring te delenmaar er waren vrienden die wisten waar ik naar verwees. Met elkaar be- gonnen we toen te achterhalen welke houding van hieruit de beste was ommet een situatie als die van de vluchtelin- gen juist om te gaan. In die gesprekken kwam toenmet name de gastvrijheid van Abraham, de aartsvader van de joden, christenen en moslims aan de orde. Levend ver vóór de moderne tijd had hij een diep besef van het Mysterie van het Ene Leven en wist van daaruit hoe om te gaanmet vreemdelingen. En zijn antwoord was: jullie zijn welkom! Dat gesprek was het begin van veel reflectie en een leer­ proces waarvan ik nu kort verslag doe. ’ Abraham, broeder van de mensheid Waaromkozen we Abraham als inspiratiebron? In theoso- fische kringen is het duidelijk: Madame Blavatsky ziet hem als één van haar leraren, eenman van Vrede, een broeder van de mensheid, één van de ingewijden die in staat bleek krachtig en vol mededogen zijn volk door de crises heen te leiden, een ‘Mahatma’ met blijvende invloed.1 Maar ook buiten de Theosophical Society inspireert Abra- hamnog steeds talloze mensen, ook jongeren. Wat zij in hembewonderen is hoe hij zijn kennis van de waarheid ook praktisch inzette: hij liet het niet alleen bij woorden, Vrij omgastvrij te zijn Abraham als bron van vredebrengende inspiratie in tijden van crisis Esoterische kennis is van groot belang in tijden van crisis. Zij breekt door de buitenwereld heen die verscheurd lijkt door onoplosbare spanningen en verwijst naar de onderliggende Eenheid van de werkelijkheid. Mystici en ingewijden in alle perioden van de mensheid worden erdoor gegrepen, leven vanuit deze innerlijke diepte en kunnen zo soms schijnbaar onoverbrugbare kloven dichten. Niet gemakkelijk om zo te leven, want de schijn is vaak tegen. Ojas Th. de Ronde