15(2)18

Over James O’Dea De in Ierland geboren visionair James O'Dea is een vredesactivist, leraar, schrijver van bestsellers en internationaal spreker betref- fende vrede, verzoening en vergeving, en mondiale evolutie op sociaal en spiritueel gebied. O’Dea promoveerde in internationale bestuurskunde , was 10 jaar directeur van Amnesty International usa en 6 jaar voorzitter van The Institute of Noetic Sciences . De laatste jaren trainde hij meer dan 600 ‘ Peace Ambas- sadors ’ voor The Shift Network . Hij blogt voor The Huffington Post en op Laszlo’s website. Reflectie jaargang ı5 nummer 2, zomer 20ı8 21 sleutel te vinden op het geest/materie-slot en eindigen met een kosmische gespletenheid tussen de twee of, nog erger, met materie in een zodanige machtspositie dat ze ons ertoe brengt om materialistische oplossin- gen voor te stellen voor bijna alles. Bewustzijn wordt, vanuit dit perspectief, vastgeklonken aan materie en kan haar alleen dienen als een paard dat voor een wagen is gespannen. Maar zodra we begrijpen dat het het bewustzijn is dat eigenlijk de wagen ontwerpt, het paard vastbindt en dient als chauffeur, dan kunnen we een stap terug zet- ten en zijn sleutelrol zien in de grote keten van oorzaak en gevolg. Dit is een ruwe metafoor, maar dit beeld moedigt ons wel aan om de aard en de vermogens van bewustzijn te verkennen en meer vrijheid te ervaren om betere keuzes te maken. Je kunt er gerust op zijn dat Ervin László wegens zijn briljante geleerdheid en enorme eruditie echte wetenschap aanreikt, en niet alleen metaforen of prikkelende hypothesen opwerpt om de centrale rol van bewustzijn in het oorzakelijk weefsel te onthullen. Veel concepten van de conventionele wetenschap en kosmologie blijven verstrengeld in een dualistisch kader. Bijvoorbeeld: de spirituele werkelijkheid kan wel wor- den erkend, maar aangezien er geen fysiek bewijs voor lijkt te zijn, wordt ze in een aparte werkelijkheid gezet. De spirituele werkelijkheid wordt beperkt tot het heilig mysterie – een locatie buiten de verifieerbare en waar- neembare mechanismen van het universum en de wet- ten die materie en haar substraat beheersen. Vanuit dit perspectief zet God of de Bron het universum en zijn wetten in beweging via zijn/haar almachtige creatieve werking, maar verblijft daarna buiten zijn/haar eigen creatie. In dit scenario moet de bewuste mens alle beperkingen van de materie, biologische impulsen, sociaal gedrag, culturele constructies, pijn en lijden ontstijgen in een zoektocht naar de waarheid van het Absolute, dat zich buiten het bestaan bevindt. Maar deze dualiteit kan niet bestaan in László’s adembenemende exposé over de aard van bewustzijn en de alomtegenwoordige inmen- ging ervan in energie/materie. We zien dat bewustzijn nooit een afzonderlijk fenomeen is, maar dat alles en ieder wezen een aspect is van zich ontvouwend bewust- zijn. Naarmate onze groothoeklens-visie op het bewust- zijn groeit, gaan we niet alleen de primaire positie ervan in de keten van oorzakelijkheid erkennen, maar ook zijn interactieve aspect in evolutionaire selectie- en aanpassingsprocessen. Hoewel evolutie niet lineair en sequentieel verloopt, is ze uiterst creatief en adaptief, opportunistisch en doelgericht. Evolutie gezien als videogame Als evolutie een videogame was met levels die beginnen met het vergaren van de elementen en afstemmen van de voorwaarden om het leven te laten beginnen, dan zou spelvaardigheid bestaan uit beheersing van complex- iteit, aangezien het spel zich voortbeweegt van het ont- staan van eencellige organismen naar een grootschalige, door technologie aangedreven planetaire beschaving waarin miljarden mensen en culturen vredig en duur- zaam zouden kunnen samenleven. Wat het spelen van zo'n game onmiddellijk duidelijk zou maken is het gegeven dat aanpassingsstrategieën voor ons overleven en floreren in variabele moeilijke om- standigheden zowel het aspect continuïteit als het kern- element innovatie moeten bevatten. De natuur is ‘toe- vallig’ heel goed in het registreren en opslaan van infor- matie, want anders zou de vooruitgang van het leven worden ingeperkt en gegarandeerd afglijden naar chaos. Maar, zoals László in een aantal boeken aantoonde, het universumheeft zelf een oneindige kroniek van zijn eigen werkelijkheid opgeslagen in wat hij het Akasha -veld noemt. Hoe meer we in de dataopslag in de bibliotheken van de natuur en het universum kunnen blikken, hoe beter we in staat zijn een stapje terug te doen en het sublieme ontwerp van dit alles te zien. De kosmische bibliotheken Laten we eens kijken wat er kan gebeuren wanneer we naar onze enorme levende dna -bibliotheek kijken. In een poging om de vooroordelen die mensen hebben ten aanzien van de feiten over wie we werkelijk zijn, verza- melde reisorganisatie Momondo 67 mensen uit verschil- lende culturen en bood hen een dna -test aan. De proef- personen hadden één ding gemeen: ze waren trots op hun nationaliteit, etniciteit en afkomst. Ook hadden ze bepaalde vooroordelen tegen mensen met een ander ‘ ras ’, die ze beschouwden als anders dan zijzelf. Toen ze de resultaten kregen, zagen ze tot hun opperste verba- zing dat ze zelf juist drager waren van dna -reeksen uit culturen waar ze een probleem mee hadden. De wetenschap kan ons inderdaad helpen een stapje achteruit te doen en zo een waarachtig perspectief te krijgen op wie wij zijn. Het kan helpen de illusie van afzonderlijke identiteiten te doorbreken, die de oorzaak is van zoveel onverdraagzaamheid en oorlog ten gevol- ge van een gebrek aan coherentie in ons fundamenteel begrip van wie wij zijn. De dna -wetenschap helpt ons niet alleen te zien hoe alle mensen zijn verbonden, ze biedt ons ook een verbluffend coherent kader om te begrijpen hoe we verbonden zijn in de grote cirkel met al het leven. Coherentie als kritische factor ‘ De intelligentie van de kosmos ’ is een ambitieus boek. Op basis van László’s vorige boeken en studies presenteert het een wereldbeeld waarin strikte wetenschap wordt geïntegreerd met authentieke spiritualiteit. De visie die hieruit spreekt is fascinerend, maar ook zeer coherent. Voor de auteur is coherentie een centraal thema. László erkent echter dat de mensheid nu een periode van kriti- sche incoherentie bereikt waarin conflicten zich uitbrei- den. De werkelijkheid vertoont een grote verscheiden- heid aan opties waar mensen uit kiezen zonder diep- gaand onderzoek van de vraag of hun keuzes de test van coherentie doorstaan. Het resultaat van deze inco- herentie is dat het klimatologisch evenwicht en de eco- sfeer van onze planeet in groot gevaar zijn gebracht en