Reflectie2(1).vp

moedeloos, “weet je, jij bent nog niet zover, anders zou je wel anders reageren.” Blij dat ik nog niet zover ben en zal wellicht nooit zover komen. Nee, ik volg steeds mijn innerlijke leraar of meester en ga volstrekt mijn eigen weg. Dat geeft wel eens een eenzaam gevoel, maar ik ben nu eenmaal mede door m’n zwartekousen- kerk-milieu, waarin ik opgroeide, allergisch voor dogma’s of mensen die het allemaal zo goed weten. Je komt ze ook in het spirituele wereldje tegen: mensen die je precies weten te vertellen hoe de kosmos in elkaar zit en welke karma’s ten grondslag liggen aan de hobbels in m’n huidige leven. Wát kunnen we weten, vroegen de oude filoso- fen al. Ben er nog niet achter Boekenwijsheid of gnosis? Ik heb heel veel boeken gelezen en moet dat door dat vak wat ik koos nog steeds. Binnenkort moet ik voor m’n verhuizing naar Alkmaar, die boeken ook weer allemaal inpakken en dan ga je weer wat relativeren. Waar ben ik nu mee bezig! Boekenwijsheid of gnosis, kennis van het hart? Wat stellen al die boeken, al die wijsheid voor, als ik nog steeds in een wolk van ‘niet weten’ zit en nog niets weet. Wat kunnen we weten? Dé waarheid heb ik nog niet gevonden en zal haar wellicht ook nooit vinden. “De waarheid is een land zonder paden”, zei Krishnamurti eens en ik voel mij prima thuis in dat land. Ik wil niet meer napapegaaien wat ik gelezen heb, maar het zélf ervaren. Niet over God praten maar Hem ervaren! Over zijn af- en aanwezigheid. Toch heb ik wel wat met die meesters. Heb destijds met rooie oortjes “De meesters van het verre Oosten” gelezen en weet dat ze er nog zijn, zowel stoffelijk als onstoffelijk. Meesters zijn gewoon mensen zoals wij, met dit verschil dat zij honderden tot wel duizenden jaren geleden op aarde hebben geleefd. Zij hebben vaak met dezelfde problemen te maken gehad als u en ik. Alleen zijn ze enkele bewustzijnssta- dia verder gegroeid dan wij nu. Deze meesters met een hoog ontwikkeld bewustzijn hebben de lagere eigenschappen zoals agressie, egoïsme, jaloezie, angst, lichamelijkheid, begeerten en andere zwaktes overwonnen. Onder de zeer ver gevorder- den zijn enkelen die verder zijn dan de hoogst ontwikkelde mensen in de ‘gewone’ maatschappij. Dat zijn de adepten, de meesters, de mahatma’s. Zij beheren en beschermen de aloude heilige kennis. Het schijnt, dat ze daardoor moeilijk ‘vrij in de wereld’ kunnen wonen, maar in afzondering leven, zoals in Tibet. Samen vormen ze een broederschap, waarvan ieder lid de anderen kent en op een telepathische manier met hen kan communiceren. In feite zijn de meesters dus voorlopers en be- schikken over gaven die in wezen iedereen heeft en die zich bij steeds meer mensen zullen manifesteren. Dat is wat nu ge- beurt. Het gaat erom meester over jezelf te worden en je niet meer te laten “overmeesteren” door mensen die roepen, dat je die of gene meester moet navolgen. Geen napraters. Leren van wat meesters vroeger en nu te zeggen hebben, maar pas het toe in je eigen leven, herijk het, durf eigen-wijs te zijn en te vertrouwen op je eigen wijsheid. Dan zullen we merken, dat de meesters en meesteressen ook ons inspireren. Waar het om gaat, is dat we ons weer her-inneren dat we goddelijk zijn, meester en meesteres zijn. Durf masterplayer te zijn en je open te stellen voor wat de meesters en onze innerlijke leraar ons al zo lang willen zeggen. Wij zijn goden, zoals dat zo treffend in de psalmen staat, maar zijn vergeten wie we zijn. Worden wie je werkelijk bent, daar gaat het om. Authentiek durven zijn. Misschien ben ik als spirituele zwabberaar helemaal geen goede hoofdredacteur van een blad als dit. Mensen, zo blijkt, willen toch graag weten waar je staat en wat ze aan je hebben. Anderzijds is dit een prima vrij-katholieke eigenschap: vrij van dogma’s, openstaan voor andere spirituele en religieuze uitingen, maar ook bereid zijn steeds weer je spirituele of reli- gieuze overtuigingen los te laten, ze te herijken. Vandaar dat ik steeds weer op zoek ben naar mensen met andere en nieuwe opvattingen, die wellicht niet stroken met die van nu, maar toch aan het denken zetten. Vrij-katholiek, vrij-algemeen dus, zoals de betekenis van “katholiek” luidt. De schadelijke gevolgen van onverdraagzaamheid en dog- matisme zijn voor de wereld onmiskenbaar. Omdat ze hun wortels hebben in onze menselijke natuur, manifesteren ze zich vandaag de dag nog steeds, zelfs in toenemende mate! Een voorbeeld: onder het mom van angst voor opleving van nazisme gingen er stemmen op de swastika te verbieden. Dit zou betekenen dat de swastika, als religieus symbool ver- boden zou worden, wat ook voor de VKK gevolgen zou kun- nen hebben. Hindoes in Groot-Brittannië zijn overigens een campagne begonnen om de swastika als het hindoeïstische te- ken van leven weer in ere te herstellen. De swastika die door de nazi’s werd geadopteerd en sindsdien symbool staat voor haat, antisemitisme, geweld, dood en moord is een 5000 jaar oud Hindoesymbool. De swastika, en ook de swastika in de VKK is iets anders dan het hakenkruis. De spirituele swastika is het rad van de H. Geest, dat rechtsom wentelt, waardoor de vlammen (haken) naar links ge- richt zijn. Het is dus geen hakenkruis. Het hakenkruis (Nazi- symbool) is door de nazifilosofen in de “zwarte” richting ge- zet, draaiend naar links , waardoor de haken (vlammen) naar rechts gericht zijn. Dit is een wezenlijk verschil dat door de beijveraars van een verbod over het hoofd wordt gezien. De swastika is een nazi-symbool, volgens hen. Punt uit! De bezwaren hebben echter diepere wortels. De Swastika is in christelijke optiek ook een oud, ‘heidens’ symbool, waartegen al begin vorige eeuw werd gewaarschuwd. Ten onrechte; het is een strijd tegen de eigen spirituele wor- tels. Voor velen is de swastika nog steeds hét Nazi-symbool, terwijl het al duizenden jaren een religieus symbool is. Een verbod zou dus verstrekkende gevolgen hebben. Het symbool dreigde daarom in Europa verboden te worden. Achtergrond is niet alleen de weerzin tegen de swastika als nazi-symbool, maar vooral ook tegen de vermeende heidense en in christelij- ke ogen, occulte oorsprong. Gelukkig zit een verbod er voor- lopig niet in, maar de discussie is wel tekenend! Hier toont een deel van het christendom weer haar dogma- tische, superieure karakter. De Swastika, door velen gelijkge- steld met het hakenkruis, is één van de oudste religieuze sym- bolen die vandaag de dag nog bestaan. Het is een prehistorisch en heilig symbool dat ouder is dan alle bekende religies. Deze gemeenschappelijke erfenis van de mensheid, de verbinding tussen bijna alle ontwikkelde culturen, kon ook in West-Euro- pa nog tot het begin van de vorige eeuw vereerd worden als een overgeleverd heilig symbool, dat het hoogste inzicht van de mensheid vertegenwoordigt. Het is een symbool van het uitdijende heelal en de Melkweg. Wie sommige orthodoxe 2 Reflectie 2(1), maart 2005