Reflectie2(1).vp

de celebrant tijdens het Gloria Patri (“Ere zij den Vader en den Zoon en den Heiligen Geest”) uitdrukking geeft aan de ootmoed voor de grootsheid van de H. Drievuldigheid, dan vervolgt hij naderhand met een beschouwing over het Kyrië eleison, het gezang dat ons vanuit een vreugdevol gezongen Introïtus in een langzamer tempo naar een stille en ingetogen sfeer brengt. Markus van Alphen tekent hierbij aan, dat de woorden van het Kyrië reeds voorchristelijk zijn en afkomstig zijn van een Egyptische aanroep tot de Zonnegod Ra, waarin gevraagd wordt dat zijn stralen over ons mogen schijnen. “Hoe meer wij ons kunnen vereenzelvigen met de drievou- dige Geest en dat Licht door onze ziel kunnen laten schijnen, des te groter het eenheidsgevoel en des te groter de mogelijk- heid om zowel afzonderlijk als gezamenlijk als kanaal te kun- nen fungeren om een krachtige bundeling van energie tot stand te brengen,” aldus de schrijver. * Peter van Alphen legt in een afsluitend artikel het ac- cent op de engelen: “Wanneer wij ons – individueel dan wel als kerkgemeente of kerkprovincie – tot hun niveau richten, dan ervaren wij de diepe band van liefde die tussen alle leven- de wezens heerst. Met de engelen in ons bewustzijn komen wij tot de realisatie van onze spirituele herkomst en de eenheid die wij allen met elkaar zoeken”. * * * 32 Reflectie 2(1), maart 2005 Zwarte Zwanen in Australië – Foto: Rudolf H. Smit