Reflectie2(3&4).vp

Consecratie in Amerika Gerda Baaij Na de twee bisschopsconsecraties in Amsterdam op 16 mei jl. was er opnieuw een bisschopsconsecratie, ditmaal in Amerika, op zaterdag 23 juli 2005. + Peter en Gerda Baaij waren aanwe- zig bij de consecratie van Michael Warnon. “Most reverend father, our holy Mother the church catho- lic prays that you would raise this priest here present to the charge of the episcopate. As far as human frailty allows me to judge, I do both know and attest that he is worthy of the charge of this office. Thanks be to God.” De eerste woorden van de ceremonie van de consecratie van een bisschop. Opnieuw heeft de ceremonie grote indruk op me gemaakt. Het is bijzonder te mogen ervaren hoe tijdens de ceremonie een kracht neerdaalt en zichtbaar en voelbaar voor de aanwezigen gegeven wordt aan een uitverkoren priester. Na een week in de drukke, bijzondere stad New York city geweest te zijn, vertrokken we op 21 juli vanuit de city in een gehuurde auto richting het noorden, richting Rock Tavern. De plaats waar Mgr. Maurice Warnon en zijn vrouw Joan wonen. We werden hartelijk ontvangen. In de loop van de avond arri- veerden ook de bisschoppen Evert Sundien en Sten Bertil Ja- kobson en zijn vrouw Eva uit Zweden. De volgende ochtend troffen we elkaar in de kerk waar de consecratie zou plaatsvinden. Het was een kerk die voor deze gelegenheid werd gehuurd van de North Congregational Church in Middletown, state of New York. Geen Vrij-Katholieke kerk dus, maar door de vaardige handen van Marco Warnon en Lee Dunn, een diaken uit Minneapolis, die al vanaf ’s ochtends 07.30 uur aan het werk waren, was het sobere altaar omge- bouwd tot een Vrij-Katholiek altaar en een sfeervol Maria-al- taar. In de middag vond de repetitie plaats om de ceremonie van de consecratie de volgende dag goed te kunnen laten verlopen. Het was warm, erg warm, maar al tijdens de repetitie werd een bijzondere sfeer voelbaar. Het laatste uur van de repetitie werd besteed aan de zangrepetitie. De organist was geen Vrij-Katho- lieke organist en kende de mis niet, maar hij had zich de muziek eigen gemaakt en in het uur repetitie werd zijn enthousiasme aanstekelijk en werd er met overgave gezongen. De repetitie werd afgesloten met een diner met alle betrok- kenen, aangeboden door de familie Warnon, wat heel plezierig was. Feitelijk was er één grote familie aanwezig. De consecratie op zaterdag de 23 ste was, zoals ik hierboven al schreef, opnieuw een bijzondere ervaring. Het begin met de presentatie van de bisschop-elect en zijn beloften; de volledige overgave tijdens de litanie, gevolgd door de handoplegging door de aanwezige bisschoppen. Het moment waarop de krachten samenvloeien en overgedragen worden aan de nieuwe dienaar onder de dienaren. Vervolgens de zalving van het hoofd en de handen en het aandoen van de zichtbare tekenen van het ambt van bisschop; de ring, het kruis, de staf en tenslotte de mijter. Ook bij deze consecratie was de processie van de nieuwe bis- schop, geassisteerd door de senior en junior assisterend bis- schop, onder het zingen van het Te Deum Laudamus, een indrukwekkend moment. Tijdens de dienst werd de nieuwe bisschop zichtbaar ge- steund door zijn familie, zowel zijn vrouw als zijn kinderen assisteerden aan het altaar, en natuurlijk was het bijzonder dat de consecratie werd uitgevoerd door zijn vader, Mgr. Maurice. Verder waren de bisschoppen Sten Bertil Jakobson en Pe- ter Baaij resp. senior en junior assisterend bisschop en waren ook aanwezig Mgr. John Schwarz (van de Theosofische Syno- de) en Mgr. Evert Sundien. Na afloop van de dienst waren er een informele, gezellige lunch en een samenzijn in een zaal van de kerk. Zondag na de consecratie was het kleine, intieme kerkje van Kings Garden tot aan de laatste stoel gevuld en ging Mgr. Michael voor in de H.Eucharistie, geassisteerd door de diake- nen Lee Dunn en Buck Lawrence, zijn zoon Rafael als stafdra- ger, en de altijd aanwezige dienaar Joan Warnon. Een sfeervolle en intieme dienst. Het waren bijzondere dagen; dagen waarin veel tijd was voor gesprekken en verdieping en waarin Peter en ik ons op- nieuw bewust zijn geworden van het voorrecht dat wij hebben om dit werk te mogen doen. De offers die er gevraagd worden van een bisschop (en zijn gezin) kunnen soms (te) zwaar zijn, maar daartegenover staat dat er ook zoveel Kracht gegeven wordt, waarvoor je alleen maar dankbaar kunt zijn. Een gevoel dat tijdens onze vliegreis naar huis werd beves- tigd door het licht dat ons tijdens de vlucht door de nacht be- geleidde. Het licht van de zon verdween niet helemaal achter de horizon en er verscheen als een groot kosmisch kruis een vlaag van het poollicht. Het bracht een diepe ontroering; het Licht als een zegen op deze reis. 31 Reflectie 2(3&4), december 2005 Voorbode van de Lente -- foto: Rudolf H. Smit