Reflectie3(1).vp

schop volkomen in vertrouwen opgenomen, maar veranderde hierdoor totaal van houding en zette Willoughby uit zijn ambt. Wat de aartsbisschop betrof was dit het begin van het ein- de. De hooggespannen verwachtingen die hij had in 1908 schenen nu te vervagen en het scheen dat de Oud-Katholieke missie in Groot-Brittannië in een mislukking zou eindigen. Het begin Na de breuk tussen aartsbisschop Matthew en bisschop Wil- loughby was het voor de laatste onmogelijk een deel van het openbare werk in de Kerk op zich te nemen, na de verachtelij- ke aanval van het eerder genoemde weekblad. Hij zocht naar een manier om de gelovigen toch te blijven helpen en men kwam tot te conclusie dat ene priester Wegdwood zeer ge- schikt was voor dit ambt. Deze was echter afgereisd naar Aus- tralië en de priesters Gauntlett en King werden ondertussen tot bisschop gewijd om bisschop Willoughby bij te staan bij de consecratie van priester Wedgwood, zodra deze was terugge- keerd uit Australië. Bij zijn terugkeer aanvaardde Wedgwood de leiding van de beweging en werd in november 1915 geko- zen tot voorzittend bisschop. Zo werd J.I. Wedgwood de nieu- we leider van de Oud-Katholieke Kerk in Groot-Brittannië. [Tijdens zijn studie raakte hij zo onder de indruk van een van de lezingen van Mw. Besant, dat hij besloot om zich aan te sluiten bij de Theosofische Vereniging. Dit viel niet in goede aarde bij de predi- kant van de Kerk te York, waar hij werk- zaam was, en werd uit deze Kerk, de Engelse Kerk, gebannen. In 1913 hoorde Wedgwood van de Oud-Katholieke Kerk, hij was toen 30 jaar, en begon hiervoor belangstelling te krijgen.] Op 13 februari 1916 werd priester Wedgwood tot bisschop gewijd. Het Roomse Rituaal, in het Engels vertaald, en alle be- palingen van het Rituaal werden zorgvuldig in acht genomen. Enige tijd later ging bisschop Wedgwood weer op reis naar Australië om daar de Oud-Katholieke Kerk op poten te zetten. Tevens ging hij in beraad met zijn trouwe vriend aldaar, Char- les Webster Leadbeater, een theosofisch leider in Sydney. Hij en veel aanhangers van de Theosofische Vereniging aldaar za- gen veel mogelijkheden in de Kerk. De Kerk schoot wortel in Sydney. De heer Leadbeater gaf zich met hart en ziel aan het werk en er werd besloten dat hij tot bisschop voor Australië zou worden gewijd. Deze ceremonie vond plaats op 22 juli 1916. De consecratie werd verricht door Mgr.Wedgwood die daarbij de Roomse Ritus hanteerde, in het Engels vertaald. Dit boek getiteld “Het Oud Katholieke Missaal en Rituaal” was in 1906 uitgegeven en samengesteld door mgr. Matthew en bestond uit vertalingen van de Roomse Mis, Vespers, Lof, Wijdingen en andere diensten zoals Doop,Vormsel, etc. Tijdens hun verblijf in Australië kwamen mgr. Wedgwood en mgr. Leadbeater tot de conclusie dat de Kerk het “Missaal en Rituaal” ontgroeid waren en er werd besloten het geheel te herzien. Er werd wel besloten de vorm van de Roomse Litur- gie aan te houden. Het werk zou twee jaar in beslag nemen. Ondertussen groeide de Kerk gestaag. De laatste keer dat het Oud-Katholieke Missaal en Rituaal werd gebruikt, was op 24 juni 1917 tijdens de wijding van Ju- lianes Adriaan Mazel tot bisschop, te Sydney. Ondertussen was bisschop Wil- loughby weer, onder zekere voor- waarden, toegelaten tot de Rooms- Katholieke Kerk. Tijdens een synode in Londen in 1917 riep mgr. Wedg- wood alle bisschoppen en priesters bijeen om verslag te doen van het werk van de Kerk in Australië, Nieuw-Zeeland en Amerika. Tijdens deze synode kwam ook de naam van de beweging ter sprake. Nadat er kritiek was geuit door het bis- schoppelijk diocees uit Utrecht op deze Engelse beweging, kwam men tot de conclusie dat het beter zou zijn om de naam te wijzigen. Na veel discussie en in overleg met mgr. Wedgwood werd er besloten om de naam te wijzigen in“The Liberal Catho- lic Church”. Op 6 september 1918 werd tijdens een synode te Londen deze naam goedgekeurd en de nieuwe naam was een feit. De nieuwe naam hield niet in een breuk met de oude Kerk, maar was een erkenning van een andere opvatting. In dit jaar was ook de eerste uitgave van de herziene Liturgie gereed en zou voor het eerst worden gebruikt in Australië, Groot-Brittannië, Nieuw-Zeeland en Amerika. In 1919 was het werk in z’n ge- heel klaar en de complete editie werd op St.Albaansdag uitge- geven. Iedere Vrij-Katholieke bisschop is sindsdien gewijd volgens de Ritus, vervat in dit boek, dat nauwkeurig de Roomse Pontificale Ritus volgt. De Vrij-Katholieke Kerk was een feit. Schisma’s De Vrij-Katholieke Kerk stelt geen eisen aan het geloof van haar leden. Wanneer mensen, in eer en geweten, bepaalde be- lijdenissen of leerstellingen niet kunnen onderschrijven, dan moeten ze die niet aanvaarden. Ze eist ook niet de aanvaarding van haar leer als voorwaarde tot het ontvangen van de Sacra- menten. Zo kent de Vrij-Katholieke Kerk onder andere een open communie, waaraan iedereen, ongeacht gezindte en op- vattingen, kan deelnemen, wanneer men “het altaar met eer- bied wil benaderen”. Desondanks bleek deze interpretatie niet voldoende ruimte te bieden. In 1941 ontstond een controverse rond de bisschop Charles Hampton die, zelf theosoof, de theosofische leerstel- lingen van de Vrij-Katholieke Kerk, niet verplicht wilde stel- 33 Reflectie 3(1) voorjaar 2006 J.I.Wedgwood C.W.Leadbeater Gezeten vlnr: Mgr King Mgr Wedgwood Mgr Willughby, Mgr Gauntlett