1-Reflectie 4(1)vrj07.vp

Boekeninfo Lambèrt de Kwant Tjitske Waanders: De dood en de jongen. Monument voor mij gestorven zoon . Ten Have, 2006 `Dit boek vertelt mijn verlangen en vastberadenheid om weer heel te worden, het zoeken naar een andere, betekenisvolle relatie met mijn overleden zoon en mijn zoektocht naar een zinvolle toekomst.` Er zijn van die boeken die je meteen diep weten te raken. Zo ver- ging het me ook bij het lezen van De dood en de jongen. De “jongen’, de zoon van Tsjitske Waanders, is een politieman van 27 jaar, die bij een ernstig ongeval tijdens zijn werk het leven verliest. Tsjitske Waanders beschrijft in dit boek indringend en in een prachtig proza vooral de vier seizoenen daarna, waarin zij zoekt naar woorden voor haar onuitsprekelijk verdriet. Hoe zij ontdekte, dat de dood en het leven onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden, als twee zijden van een zelfde medaille. En dat elk leven een zinvol leven is, dat niet door de dood teniet kan worden gedaan. De rauwe confrontatie met de dood bracht haar dichter bij het leven en de zin ervan. Op een bijzondere wijze weet zij een zinnige relatie te leggen met de cyclus van leven en dood in de natuur, de troostende schoonheid van muziek en de kracht van taal. Zo geeft zij nieuwe betekenis aan de relatie met haar overleden zoon. De bijgeleverde CD bevat muziek van onder meer Bach, Vivaldi, Chopin en Mozart. Muziek die je, tijdens het lezen van de 175 bladzijden, moét afspelen om de verstilde sfeer te proeven en te beleven. Gewoon de cd-speler op repeat zetten. Tsjitske Waanders kon haar overleden zoon niet zintuiglijk waar- nemen, niet met eigen ogen zien, met eigen oren horen, maar zag in de spiegel van haar ziel hoe hij, vanuit zijn werkelijkheid meekeek. ”Ik hoorde zijn innerlijke stem en wist dat onze zielsverwantschap geen Dit is een aspect van het boek dat steeds meer uit de taboesfeer getrokken wordt. Er zijn veel mensen die een ervaring hadden rond het sterven (een perimortale ervaring) of na het overlijden van een dier- bare (een postmortale ervaring). Helaas is er, zo stelt Pim van Lommel 1) in zijn voorwoord vast, weinig onderzoek geweest naar deze erva- ringen, waardoor er weinig goede gegevens voorhanden zijn. Een nog groter taboe is het ervaren van contact met een overleden dierbare in de weken, maanden of jaren na het overlijden, soms in de vorm van het voelen van een aanwezigheid, het aangeraakt weten, het ‘zien’ van de overledene, of het ervaren van onverwachte ‘toevallige’ gebeurte- nissen waarbij een innerlijke overtuiging bestaat, dat dit te maken heeft met de overledene, zij het in een andere dimensie. Er zijn volgens Van Lommel echter wel anekdotische verhalen over bekend, er zijn boeken over geschreven, en er zijn mij in persoonlijke gesprekken tientallen van deze ervaringen met een grote terughoudendheid meegedeeld.” Tsjitske Waanders is erin geslaagd haar gevoel en emoties op papier te zetten. (1) Cardioloog Pim van Lommel deed samen met anderen een vooraanstaand onderzoek naar bijna-doodervaringen. Elleke van Kraalingen: Door de poort van de geboorte. Ankh-Hermes, 2006 Er zijn niet veel boeken die licht werpen op het esoterisch perspectief op leven en dood, zwangerschap en geboorte. Met haar boek “ Door de poort van de geboorte heeft de schrijfster duidelijk in deze leemte voorzien. Geen abstracte beschouwing, maar een ontroerend verhaal over een indalend leven … haar eigen verhaal. Geschreven in een aansprekende stijl. Al eerder verscheen in 2000 haar boek “ Over de grens van leven en dood.” Een aangrijpend autobiografisch verhaal over de liefde tussen een jonge Nederlandse vrouw en haar Noorse vriend Hermod, die op een studiereis op Jamaica tot een hoogtepunt komt. Op hun laatste avond, op weg naar het strand, wordt hij door een auto geschept en overlijdt voor haar ogen. Temidden van de chaos en de verschrikking, neemt ze waar hoe zijn ziel zich uit zijn lichaam terugtrekt, en toekijkt. In die eerste, moeilijke nacht, blijft hij bij haar. Vrij kort na het verschijnen van dit boek interviewde ik haar; het is een van die interviews die is blijven hangen, is blijven natrillen. Toen al zei Elleke, dat er wellicht een vervolg op dit boek zou komen. Dat ver- volg kwam er vorig jaar. Het is het verhaal van een nieuwe liefde, waaruit een nieuw leven ontstaat, dat een “incarnatie” is van haar overleden vriend. Incarnatie tussen aanhalingstekens, omdat persoon- lijke individualiteit volgens haar een illusie is. “Zelfs de persoonlijke individualiteit die wij ziel of Zelf noemen, die ruimte en tijd van afzonder- lijke levens overschrijdt, is een illusie, vindt ze. Een functionele illusie weliswaar, maar het blijft een illusie. En dat maakt dit boek zo betrek- kelijk. Waarom het dan toch schrijven? “Omdat dit mijn ervaringen en waarnemingen zijn van bewustzijn voorbij tijd en ruimte, voorbij leven en dood. En wanneer we beginnen te leven vanuit een breder perspectief van bewustzijn, een continuïteit van bewustzijn, dan krijgt ons leven andere waarden. Hierdoor zullen we andere keuzes maken, keuzes die gericht zijn op de lange termijn en constructief zijn voor de mensheid en de aarde, in plaats op de korte termijn, voor ons kleine ‘ ikje’ . Deze relativering kenmerkt haar boek. Het siert haar ook. Het zijn haar waarnemingen: “Hermod zoals hij was”, zegt ze, “is niet Vivian (haar dochtertje) zoals zij is, of zoals zij zal worden, wanneer zij opgroeit. Vivian is Vivian en zij is uniek. Het is zijn essentie, zo moeilijk in woorden te vangen, die ik in Vivian waarneem.” Door de poort van de geboorte is haar autobiografisch verhaal over het proces van aantrekking en indaling in een stoffelijk lichaam en de vergetelheid die in de loop van de negen maanden in de baarmoeder optreedt, totdat de ziel als een nieuw en uniek mens geboren wordt. Tegelijk beschrijft ze de ontwikkeling die zijzelf doormaakt voor, tijdens en na de zwangerschap. Het is inderdaad, zoals de achterflap meldt, ook een boek voor aanstaande ouders, die hun kind, met meer bewustzijn van de spirituele dimensie, willen ontvangen. Daar is duidelijk behoefte aan; er zijn veel jongeren die inzien en aanvoelen dat er meer is dan alleen maar de fysieke conceptie. Ten slotte een boek voor iedereen met vragen over reïncarnatie en wat en wie er nu eigenlijk reïncarneert. Het siert Elleke dat ze niet pretendeert alle antwoorden te willen geven, maar je wel aan het denken zet…” Jaap Hiddinga: Conceptie, geboorte en leven. De verbinding van de ziel met het lichaam Ankh-Hermes 2006 Jaap Hiddinga kreeg in 1993 een openbaring die zijn leven en denken totaal veranderde. Tijdens zijn reizen en uittredingen krijgt hij unieke informatie die hij in verschillende, bij Ankh-Hermes verschenen boeken, beschreef. Zo is zijn boek Conceptie, geboorte en leven een mooie aanvulling op het boek van Elleke van Kraalingen. Wat weten wij, afgezien van de licha- melijke en concrete processen, eigenlijk over de rol die het zielenbewustzijn hierbij speelt? Geïnspireerd door de vele vragen naar aanleiding van zijn eerdere boeken, is Jaap Hiddinga tijdens zijn uittredingen op zoek gegaan naar antwoorden vanuit het oogpunt van de ziel, over het conceptieproces, de geboorte, het leven en het sterven. Het is daarmee een boek voor eenieder die geïnteresseerd is in de spirituele kant van het leven en meer te weten wil komen over de geestelijke aspecten van conceptie, geboorte en leven. Hidddinga wijst erop dat de geboorte van een ziel op aarde in een aards lichaam niet iets is wat alleen maar in biologische processen kan worden beschreven. Enorme trillingen die een energieverbinding tot stand brengen met de ziel die in het lichaam gaat wonen, worden al tijdens de eerste conceptie gegenereerd en deze energie draagt alle informatie in zich die nodig is om de juiste ziel bij de juiste ouders terecht te laten komen. Het boek geeft inzicht in de geestelijke aspecten van 28 Reflectie 4(1) voorjaar 2007