Reflectie15-winter2007.vp

De openbaringen van het Licht leken maar door te gaan. Toen vroeg ik het Licht: “Betekent dit dat de mensheid gered wordt?” Toen, als een trompetstoot met een waterval van spiraliserende lichten, sprak het grote Licht: “Onthoud dit en vergeet het nooit meer – jij redt, verlost en heelt jezelf. Dat heb je altijd gedaan, dat zul je altijd doen. Je werd geschapen met de macht om dat te doen, reeds voordat de wereld werd geschapen”. Op dat moment besefte ik zelfs meer … ik besefte dat we reeds verlost zijn en wij verlossen onszelf, omdat we ontwor- pen waren om onszelf te corrigeren, evenals de rest van Gods universum. Hier gaat het allemaal om bij de tweede komst. Ik dankte Gods Licht uit heel mijn hart. Het enige wat bij me op- kwam, waren deze eenvoudige woorden die mijn volkomen waardering uitdrukte: “Oh mijn lieve God, lief universum, mijn lieve Grote Zelf, ik heb mijn Leven lief.” Het Licht leek me zelfs dieper in te ademen. Het leek alsof het Licht me volledig wilde opnemen. Het Liefdeslicht is tot op de dag van vandaag onbeschrijflijk. Ik kwam een ander ge- bied binnen, nog dieper dan het vorige en ik werd me bewust van iets nóg groters, veel groter. Het was een geweldige Licht- stroom, enorm groot en vol, in het Hart van het leven. Ik vroeg wat dit was. Het Licht antwoordde: “Dit is de Rivier van het Leven. Drink dit mannawater en breng het naar je hart.” Dus dat deed ik. Ik nam een grote slok en nog een slok. Het indrinken van het Leven zelf — ik was in vervoering. Toen zei het Licht: “Je hebt een wens.” Het Licht wist alles over mij, mijn verleden, heden en toekomst. “Ja!”, fluisterde ik. Ik vroeg of ik de rest van het Universum mocht zien, bui- ten ons zonnestelsel, buiten alle menselijke illusie. Het Licht vertelde me toen, dat ik met de Stroom mee kon gaan. Dat deed ik, en ik werd door het Licht meegevoerd naar het einde van een tunnel. Ik voelde en hoorde een serie zeer zachte knallen. De Leegte Plotseling leek het alsof ik van de planeet weggeschoten werd op de stroom van het Leven. Ik zag de aarde verdwijnen. Het zonnestelsel zoefde in al haar schoonheid voorbij en ver- dween. Ik vloog sneller dan het licht door het centrum van de galaxy, nam nog meer kennis op. Ik leerde dat deze galaxy en alle sterrenstelsels in het Universum barsten van veel soorten Leven. Ik zag vele werelden. Het is goed te weten dat we niet alleen zijn in het Universum. Toen ik me liet meevoeren met deze bewustzijnsstroom door het centrum van de galaxy, brak de stroom uiteen in een geweldig aantal energiegolven. De superclusters van sterrenstel- sels met al hun oude wijsheid gleden voorbij, terwijl ik ergens heen ging, eigenlijk er naartoe reisde. Maar toen besefte ik, dat toen de stroom groter werd, ook mijn eigen bewustzijn groeide met alles wat ik van het Universum opnam! Een schepping gleed aan mij voorbij. Het was een onvoorstelbaar wonder! Ik was werkelijk een wonderkind, een kind in Wonderland! Het leek alsof alle creaties in het Universum voor mij oprezen en weer verdwenen in een fonkelend Licht. Bijna on- middellijk verscheen een tweede Licht. Het kwam van alle kanten en het was zo anders – een Licht dat samengesteld was uit elke frequentie in het Universum. Ik voelde en hoorde op- nieuw verschillende fluweelzachte supersonische knallen. Mijn bewustzijn of wezen ontplooide zich om contact te ma- ken met het gehele Holografische Universum en meer. Toen ik overging in het tweede Licht, werd ik me bewust dat ik zo juist de Waarheid had getranscendeerd. Op die manier kan ik dit het beste beschrijven. Toen ik het tweede Licht bin- nenkwam, ontvouwde ik me buiten het eerste Licht. Ik bevond mij in een diepe stilte, buiten alle stilte. Ik kon de eeuwigheid zien of onderscheiden, voorbij de Oneindigheid. Ik was in de Leegte. Ik was in de pre-schepping, nog vóór de Big Bang. Ik was voorbij het begin van de tijd – het Eerste Woord – de Eerste Vibratie. Ik was in het Oog van de Schepping. Het was alsof ik het Gezicht van God aanraakte. Het was geen religieus ge- voel. Het was gewoon alsof ik één was met het Absolute Le- ven en Bewustzijn. Toen ik zei dat ik de Eeuwigheid kon zien of onderschei- den, bedoelde ik dat ik kon ervaren hoe de gehele schepping zichzelf voortbracht. Het was zonder begin en zonder einde. Dit zet je wel aan het denken, niet? De wetenschappers zien de Big Bang als een enkele gebeurtenis die het Universum cre- ëerde. Ik zag dat de Big Bang slechts één van de vele Big Bangs was die de universa eindeloos en gelijktijdig scheppen. Je zou het kunnen vergelijken met supercomputers die fractale geometrische vergelijkingen gebruiken. De Ouden wisten dit. Ze zeiden dat het Opperwezen perio- diek nieuwe Universa uitademde en andere Universa inadem- de. Deze tijdperken werden Yuga’s genoemd. De moderne wetenschap noemt dit de Big Bang. Ik was in een absoluut, zuiver bewustzijn. Ik kon zien of voelen hoe alle Big Bangs of Yuga’s zichzelf schiepen en lieten verdwijnen. Ik beleefde ze alle gelijktijdig. Ik zag dat elk klein deeltje van de schepping die macht tot scheppen bezit. Het is erg moeilijk om dit uit te leggen. Ik ben hierover nog steeds sprakeloos. Onmogelijk uit te drukken in woorden Het kostte me jaren, nadat ik was teruggekeerd, om maar iets van de ervaring van de Leegte in woorden uit te drukken. Ik kan je nu dit vertellen – de Leegte is minder dan niets en toch meer dan alles wat is! De Leegte is de absolute “nul” – de cha- os vormt alle mogelijkheden. Het is het Absolute Bewustzijn, veel meer zelfs dan de Universele Intelligentie. Waar bevindt zich de Leegte? Ik weet het. De Leegte be- staat binnen en buiten alles. Jij bent – zelfs nu in dit leven – al- tijd gelijktijdig in en buiten de Leegte. Je hoeft nergens heen te gaan of te sterven om daar te komen. De Leegte is het vacuüm of niets tussen alle fysieke manifestaties. De RUIMTE tussen atomen en hun deeltjes. De moderne wetenschap is deze ruimte tussen alles aan het bestuderen. Ze noemen dit het Nul-punt. Zodra ze het proberen te meten, raken hun meetinstrumenten van slag – zij kunnen de oneindigheid niet meten. Ze kunnen op geen enkele manier de oneindigheid nauwkeurig meten. Er bestaan meer nul-ruimten in je eigen lichaam en in het Universum dan iets anders. Wat de mystici de Leegte noemen is niet zomaar een lege ruimte. Het is zó vol van energie – een ander soort energie dat alles wat we zijn heeft gecreëerd. Alles nà de Big Bang is vi- bratie, vanaf het eerste Woord, dat de eerste vibratie is. Het bijbelse ‘Ik Ben’ wordt echt gevolgd door een vraagteken. “Ik ben – Wat ben Ik?” Dus de schepping is God die ZichZelf op elke voorstelbare manier verkent, in een voortdurend, oneindig onderzoek door middel van ieder van ons. Door elke haartje op je hoofd, door