Reflectie15-winter2007.vp

Dus ik stelde vast, dat het nu alleen tussen mij en God ging. In die tijd had ik me nooit eerder met spiritualiteit bemoeid, maar nu was ik begonnen aan een leertocht over spiritualiteit en al- ternatieve geneeswijzen. Ik begon van alles te lezen wat ik over die onderwerpen te pakken kon krijgen, want ik wilde aan die andere kant niet voor verrassingen komen te staan. Ik las over verschillende godsdiensten en filosofieën. Zij waren alle heel interessant en ze gaven me hoop dat er iets was aan de overzijde. In die tijd was ik een zelfstandige kunstenaar – ik vervaar- digde gebrandschilderd glas – en ik was niet verzekerd tegen medische kosten. Dus ik moest zonder verzekering de medi- sche wereld tegemoet treden. Ik wilde mijn familie niet finan- cieel uitputten, dus besloot ik dit zelf af te handelen. Ik had niet voortdurend pijn, maar af en toe had ik last van black outs. Ik kwam zover dat ik niet meer durfde te rijden en uitein- delijk belandde ik in een “hospice”, een tehuis voor terminale patiënten. Ik kreeg daar een eigen persoonlijk begeleidster. Ik was zeer gezegend met deze engel die met mij deze laatste fase inging. Het duurde ongeveer achttien maanden. Ik wilde niet veel pijnstillers innemen, want ik wilde zo goed mogelijk bij mijn positieven blijven. Toen kreeg ik zoveel pijn dat ik aan niets anders dan aan pijn kon denken, maar gelukkig duurde dat niet meer dan enkele uren per dag. Het licht van God Ik herinner me, dat ik op een morgen om ongeveer half vijf ontwaakte en ik wist dat het zover was. Dit was de dag dat ik zou gaan sterven. Dus ik belde een paar vrienden op en nam afscheid van hen. Ik maakte mijn begeleidster wakker en ver- telde haar dat. Ik had met haar de afspraak gemaakt dat zij mijn dode lichaam zes uur lang met rust zou laten, want ik had gelezen dat er allerlei interessante dingen met je gaan gebeu- ren als je sterft. Ik ging opnieuw slapen. Het volgende wat ik me herinnerde, was het begin van een typische bijna-doodervaring. Plotseling was ik volledig be- wust en ik stond op … maar mijn lichaam lag in bed. Om me heen was het donker. Maar toen ik uit mijn lichaam stapte, was alles zelfs veel levendiger dan in een normale ervaring. Het was zo levendig dat ik elk vertrek in het huis kon zien – ik zag de bovenkant van het huis, ik zag alles rondom het huis en ik kon zelfs onder het huis kijken. Ik zag Licht schijnen. Ik keerde mij naar het Licht. Dit Licht leek sterk op datgene wat vele andere mensen met een bijna-doodervaring hebben beschreven. Het was zó prachtig. Het was tastbaar, ik kon het voelen. Het was verleidelijk, ik wilde er naar toe gaan zoals je naar de armen van je liefste moeder of vader wilt gaan. Maar toen ik me naar het Licht be- woog, wist ik intuïtief dat ik zou gaan sterven als ik naar het Licht toe zou gaan. Toen zei ik: “Wacht even, laat ik hier even blijven. Ik wil hierover nadenken, ik wil graag even met je praten voordat ik ga”. Tot mijn verrassing kwam die hele ervaring op dat moment tot stilstand. Je hebt dus inderdaad controle over je eigen bij- na-dood-ervaring. Mijn verzoek werd gerespecteerd en ik praatte wat met het Licht. Het Licht veranderde in verschillen- de figuren, zoals Jezus, Boeddha, Krishna, mandala’s, plaatjes van archetypes en tekens. Ik vroeg het Licht: “Wat gebeurt hier allemaal? Licht, wilt u zich alstublieft voor mij kenbaar maken? Ik zou heel graag de werkelijkheid van de situatie wil- len begrijpen”. Ik sprak niet precies die woorden uit, want het was een soort telepathie. Het Licht antwoordde. De informatie die ik ontving was, dat je geloof bepaalt welke feedback je krijgt alvorens je het Licht binnenkomt. Wanneer je een Boeddhist, een Katholiek of een Fundamentalist was, krijg je soortgelijke feedback te- rug. Je krijgt een kans om hiernaar te kijken en het te onder- zoeken, maar dat doen de meeste mensen niet. Toen het Licht zich voor mij onthulde, werd ik me ervan bewust dat ik werke- lijk de “matrix” van ons Hoger Zelf zag. Bron Ik kan je alleen maar vertellen dat het veranderde in een ma- trix, een mandala van de menselijke zielen en dat wat we ons Hoger Zelf noemen een matrix is. Het is ook een verbinding met de Bron; ieder van ons komt rechtstreeks, als een directe ervaring, uit de Bron. Wij allen hebben een Hoger Zelf, of “overziel”-deel van ons wezen. Het openbaarde zich aan mij in zijn meest werkelijke energievorm. De enige manier waarop ik het zo goed mogelijk kan beschrijven, is dat het Hoger Zelf meer een kanaal, een verbinding is. Het ziet er niet op die ma- nier uit, maar het is een rechtstreekse verbinding met de Bron die ieder van ons in zichzelf bezit. Wij zijn direct verbonden met de Bron. En het werd me volstrekt duidelijk dat alle Hogere Zelven als één wezen verbonden zijn en dat alle mensen als één we- zen verbonden zijn – verschillende aspecten van hetzelfde we- zen. Het behoort niet tot één religie. Dat kreeg ik terugge- spiegeld. Het was het mooiste wat ik ooit gezien had. Ik ging erin binnen en het was overweldigend. Het leek op alle liefde die je hebt gewild en het was het soort liefde dat verzorgt, heelt, regenereert. Toen ik het Licht vroeg of het verder wilde gaan met uit- leggen, begreep ik wat de matrix van het Hoger Zelf is. Wij hebben een lichtraster om onze Aarde heen waarmee alle Ho- gere Zelven zijn verbonden. Het is als een groot gezelschap, een volgend subtiel energieniveau rondom ons, het geestelijk niveau, zou je kunnen zeggen. Toen, na een paar minuten, vroeg ik om extra verduidelijking. Ik wilde werkelijk weten wat het universum nu echt voorstelt en ik was bereid om op dat moment over te gaan. Ik zei: “Ik ben gereed, neem me”. Toen veranderde het Licht in het mooiste wat ik ooit heb ge- zien – een mandala van menselijke zielen op deze planeet. Nu kwam ik bij mijn negatieve kijk op wat op de aarde ge- beurde. Dus toen ik het Licht vroeg het voor mij te verduide- lijken, zag ik in deze prachtige mandala hoe schitterend we zijn in ons wezen, onze kern. Wij zijn de prachtigste schepse- len. De menselijke ziel, de menselijke matrix die ons allen ver- bindt is absoluut fantastisch, elegant, exotisch, alles. Ik kan niet goed genoeg benadrukken hoe het mijn mening over de menselijke wezens op dat moment onmiddellijk veranderde. Ik zei: “Oh God, ik wist niet hoe mooi we zijn”. Op elk ni- veau, hoog of laag, in welke vorm je ook bent – je bent de schitterendste creatie. Het verbaasde me dat ik in geen enkele ziel boosaardige bedoelingen zag. Ik zei: “Hoe is dit moge- lijk?” Het antwoord was dat geen enkele ziel in aanleg boos- aardig is. De verschrikkelijke dingen die mensen kunnen overkomen, veroorzaken dat ze duivelse dingen doen, hoewel hun zielen niet het kwaad bezitten. Wat alle mensen zoeken, wat hen steunt is Liefde. Het Licht vertelde me, dat wat de mens vervormt een gebrek aan Liefde is.