Reflectie-18.vp

geassocieerd met fantasie, iets wat niet werkelijk is en geen betekenis heeft. Maar dat is niet juist. Het begrip ‘illusie’ heeft betrekking op een proces in onze geest waarbij onze gedach- ten ons iets anders voorspiegelen dan wat wij in werkelijkheid meemaken. Wij staan ons denken toe een soort schijnwereld met schijnwaarheden te creëren. Het resultaat is dat de meeste mensen in een illusionaire wereld leven. Een wereld die zij denken onder controle te hebben en vast te kunnen houden, maar die in werkelijkheid niet bestaat. Net zoals een gooche- laar of illusionist ons iets laat zien waarbij ons denken iets an- ders suggereert dan wat hij werkelijk laat zien, zo zijn veel as- pecten in het leven ook niet wat zij in werkelijkheid zijn. Dit betekent niet dat het leven maar met een korreltje zout geno- men moet worden, dat men het niet serieus hoeft te nemen. Integendeel zelfs, maar men moet leren het ware van het on- ware te onderscheiden. Het onware dat ons vasthoudt in patro- nen die angst, verdriet, boosheid en andere spanningen kunnen veroorzaken. Pas als we hier doorheen kunnen zien en de illu- sies los kunnen laten die ons vastkluisteren aan levensproces- sen die niet echt zijn, pas dan maken wij een werkelijke over- gang mee. Een overgang naar een nieuwe tijd of levensfase waarin wij open en verbonden met God verder kunnen gaan. Dit boek is een poging om iets meer te laten zien van die wereld waar wij deel van uitmaken. Een wereld die veel men- sen nog als een afgescheiden stuk van zichzelf zien. En een wereld die ook vaak net zo veel problemen kent als wij op aar- de kennen, want de geestelijke wereld is ook op weg, in ont- wikkeling. Ook als ziel zijn wij lerende en maken door middel van ervaringen iets mee dat ons vooruit helpt. Veel mensen verlangen naar een betere wereld, want zij zijn ontevreden met wat het lot hen op aarde heeft geschonken. Soms verlangen zij dan al naar het leven als ziel in de sferen of zelfs al naar een volgend leven in de sferen. Maar men vergeet dat dit ook een onderdeel is dat wij als mensen zelf creëren net zoals wij dit met leven doen. Probeer daarom te leven in het nu met de situ- atie zoals die er nu is, ook al is dat soms nog zo moeilijk. Pro- beer je ervan bewust te worden dat je niet alleen staat in het leven maar dat je als ziel en als mens altijd begeleid en ver- zorgd wordt, ook al is het soms ook op een wijze die wij als mens niet kunnen bevatten. 1 Leven Leeft u werkelijk? Voor veel mensen lijkt dit een vreemde vraag. ‘Ja natuurlijk’, zullen zij zeggen, want zij zijn immers niet dood. In dat opzicht hebben zij natuurlijk gelijk, want bio- logisch gezien leven zij inderdaad. Maar leeft men ook werke- lijk op een dieper en bewuster niveau, waarop de essentie van het leven werkelijk gevoeld en ervaren wordt? Dit gegeven wordt al wat lastiger, want als men hierover na gaat denken, dan komt men ook vaak tot de conclusie dat men niet echt goed weet wat werkelijk bewust leven is. Veel mensen zijn zo druk met hun werk en hun bezigheden dat zij zich vaak niet de tijd nemen om het ‘leven’ werkelijk te ervaren. Pas als men tijdens een korte vakantie of een stille dag het denken tot rust kan laten komen, begint men te beseffen of te ervaren dat het leven misschien meer zou kunnen zijn. Veel meer dan alleen de uiterlijke omstandigheden die in de vorm van werk en andere bezigheden op de mens afkomen. Geleide- lijk opent men zich dan voor andere aspecten van het leven. Dat kan bijvoorbeeld de natuur zijn, maar ook iets wat met een dieper filosofisch of spiritueel inzicht te maken heeft. Als men deze beweging in zichzelf toestaat, komt men in steeds die- pere lagen van het werkelijke leven terecht. Men gaat het leven in zichzelf ervaren en de verbinding met de directe omgeving zien waarin men zich bevind. Als deze beweging nog een tijdje doorzet, vindt er niet alleen een proces van levensverruiming plaats maar ook een vorm van onthechting. Men ziet dat het werk en andere uiterlijke omstandigheden minder belangrijk worden en slechts een onderdeel zijn van het totale beeld van het zijn op aarde. Het besef dat het leven dus meer is dan alleen maar de dagelijkse bezigheden in de vorm van werk en andere dingen is het eerste niveau van bewustwording. Als men dan op dit niveau met het leven bezig is, komen ook de eerste vragen naar boven over het hoe en waarom in het leven. Als je alleen maar druk bent en doorholt zonder werkelijk stil te staan om eens in die stilte te voelen waarmee je bezig bent of te overdenken wat je doet, dan heb je meestal ook geen vra- gen over wat er eigenlijk met je gebeurt. Dat komt pas als we de tijd nemen om alles in het leven eens te beschouwen vanuit de diepere lagen van ons bewustzijn. Dit kan heel bijzondere in- zichten opleveren die best schokkend kunnen zijn. Men kan zich afvragen waarom men eigenlijk het werk doet wat men doet, waarom men eigenlijk bij de partner is die men heeft, en nog veel meer van dit soort vragen. In veel gevallen zullen we ook kritischer worden ten aanzien van het leven dat we leiden. Dit proces kan tot veranderingen leiden in de mens. Als we een- maal zien dat we automatisch hebben doorgeleefd zonder we- zenlijk stil te staan bij wat we doen, zal het plotselinge besef daarvan best als een onaangename schok kunnen komen. Vanuit deze schok wil men dan vaak een nieuwe vorm van leven begin- nen of op zijn minst aanpassingen doorvoeren. De volgende stap gaat nog verder. Afhankelijk van hoe wij als mens in de wereld staan, zal er op een gegeven moment, vanuit een innerlijk gevoel, de vraag ontstaan van: wie ben ik en wat doe ik hier, waar kom ik vandaan en waar ga ik heen?. Deze vragen zijn door de eeuwen heen door miljoenen men- sen gesteld. Als men namelijk over het werkelijke leven wil gaan nadenken, komt de zoekende mens vanzelf op deze vragen uit. Door heel veel filosofen, wijsgeren, meesters en ook verte- genwoordigers van verschillende wereldreligies is geprobeerd om op deze vragen bevredigende antwoorden te geven. Antwoorden die een zin geven aan het bestaan van de mens op aarde. Maar het feit dat deze vragen nog steeds, en zelfs in toenemende mate, gesteld worden geeft ook aan dat veel antwoorden niet echt bevredigend zijn voor de meeste mensen. Elk mens is namelijk uniek en heeft een eigen gevoel over de plaats die hij of zij in de wereld inneemt. Wat voor de een dus een bevredigend antwoord kan zijn, hoeft voor de an- der dus nog helemaal geen inzicht op te leveren. Is er dan wel een universeel antwoord? Zijn de redenen van ons bestaan op aarde of in de geestelijke wereld dan echt zo moeilijk te begrijpen dat wij er vaak niet uit komen? Ook in mijn eigen leven heb ik regelmatig vragen gesteld als: wat heeft het voor zin, waar gaat het nu allemaal echt heen? Ik ben ook een mens, en het feit dat ik het vermogen heb bewust door de geestelijke wereld heen te reizen,. neemt deze vragen niet altijd van mij weg. Ik ben er lange tijd mee bezig geweest en recent mocht ik de volgende reis meemaken, waarin iets meer verteld werd over de problematiek van het er- varen van het leven. > >