Reflectie 6(2).vp

Ik voelde dat ik heel ver weg zakte in een ander bewustzijn. Dat wil zeggen, mijn bewustzijn ging op reis, terwijl mijn lichaam op bed bleef liggen. Ik zag mijn lichaam, maar voelde het niet. Ik ging een heel donkere, lange en spiraalvormige tunnel in en hoe verder en hoger ik kwam in mijn beleving, hoe meer de donkerte veranderde in licht. De intensiteit van het licht veranderde tot diep paars-violette kleuren. “Boven” mij zag ik een enorm fel stralend witachtig licht, daar zweefde ik naar toe. Ik voelde dat ik mijn lichaam losliet en begon om- hoog te stijgen. Ik bemerkte toen dat ik niet alleen was, want er was een stroom van doorzichtige wezens die dezelfde weg gingen als ik en een andere stroom die zich in tegengestelde richting bewoog. Ik kreeg een gevoel van vrede, dat ik op aar- de nooit gekend had en een alles overweldigend gevoel van liefde, hoorde prachtige muziek en zag kleuren, die ik nog nimmer had waargenomen. Ontmoeting en communicatie met overleden personen — Citaat uit Hamlet van Shakespeare: Hamlet: Mijn vader, ik geloof dat ik mijn vader zie. Horatio: Oh! Waar dan mijn heer? Hamlet: In mijn geestesoog, Horatio. Van Lommel: Sommige mensen zijn zich bewust van de aan- wezigheid van overleden familieleden of bekenden. Ik heb gedurende mijn BDE tijdens een hartstilstand behalve mijn overleden grootmoeder ook een man gezien, die mij liefde- vol heeft aangekeken, maar die ik niet kende. Ruim tien jaar la- ter bij het sterfbed van mijn moeder kreeg ik van haar te horen dat ik geboren was uit een buitenechtelijke relatie; mijn biologi- sche vader was een Joodse man, die in de tweede wereldoorlog was afgevoerd en gedood en mijn moeder liet een foto zien. De onbekende man, die ik ruim tien jaar eerder tijdens mijn BDE had gezien, bleek mijn biologische vader te zijn. Levensschouw of Terugblik — Gedurende een panoramisch levensoverzicht ervaart de persoon niet alleen elke handeling of elk woord, maar ook elke gedachte uit het voorbije leven en rea- liseert men zich dat alles een energie is die zowel jezelf als an- deren beïnvloedt. Het hele leven vanaf de geboorte tot het moment van de medische crisis kan opnieuw worden beleefd. Dit kan uiterst confronterend zijn, maar niemand voelt zich ver- oordeeld. Er is een besef dat elke gedachte, woord of handeling een blijvend effect heeft op zichzelf en de ander. Men spreekt over een kosmische Wet. Men kan uren tot dagen praten over de levensschouw, terwijl de hartstilstand maar enkele minuten duurde. Alles en iedereen lijkt tijdloos met elkaar verbonden. Mijn hele bestaan tot nu toe leek voor mij geplaatst in een soort panoramische driedimensionale terugblik en elke ge- beurtenis leek gepaard te gaan met een bewustzijn van goed of kwaad of met een inzicht in zijn oorzaak of gevolg. Ik wist ook de gedachten van iedereen die bij de gebeurtenis betrok- ken was geweest. Hierdoor kreeg ik niet alleen te zien wat ik had gedaan of gedacht, maar zelfs hoe dat anderen had beVnvloed, alsof ik met alwetende ogen zag. En aldoor tijdens de terugblik werd het belang van liefde benadrukt. Ik kreeg ook beelden te zien van mijn twee eerdere levens. Eerst heb ik tijdens de Romeinse periode de dood gevonden tijdens een veldtocht in Engeland. Ook heb ik mijn sterven meegemaakt in de Eerste Wereldoorlog. Verder volgt een uitvoerig verslag. Van Lommel: Hier volgt een verslag van een bezoek aan “lagere sferen” tijdens de uit- voerige BDE van Georg Ritchie, die als twintigjarige medisch student bijna overleed. Deze beschrijving toont een zeer opvallende gelijkenis met de beschrijving van de hel in de Divina Commedia van Dante. Zoals al gezegd, verwijst Van Lommel naar mystieke of re- ligieuze ervaringen van Dante Alighieri in zijn Commedia, waarin deze vertelt hoe hij in gezelschap van Vergilius een reis maakt door de drie rijken van het hiernamaals: de hel, de louteringsberg en het paradijs. Hij schrijft dat de ruim l4.000 verzen in zijn boek gebaseerd zijn op visioenen die hij heeft gehad: Ik stond aan de rand van een uitgestrekte vlakte...Er was geen levende man of vrouw te ontdekken, wel wemelde het van horden spookachtige, onstoffelijke wezens. Overal waren ze in gevecht verwikkeld, waarbij ze elkaar sloegen en schop- ten en de ogen probeerden uit te drukken en zo ging dit verhaal verder..... De bewuste terugkeer in het lichaam — Van Lommel: De terugkeer in het lichaam is meestal plotseling. Soms voelt men zich met een grote kracht teruggezogen door de tunnel. In sommige gevallen beschrijven mensen hoe zij via hun hoofd teruggeduwd werden in hun lichaam, nadat zij duidelijk een verpleegkundige of een arts de reanimatie-apparatuur op het lichaam hadden zien plaatsen. De bewuste terugkeer in het lichaam wordt door de meeste mensen als heel onaangenaam ervaren. Terug in het zieke, beschadigde en pijnlijke lichaam is er de grote teleurstelling dat zoiets prachtigs is weggeno- men. Sommige patiënten reageren dan ook verontwaardigd en teleurgesteld of opstandig op het moment dat zij bijkomen na een reanimatie of coma. Vaak mislukt elke poging om met art- sen, verpleging of familie te praten over de ingrijpende erva- ring, hetgeen tot extra teleurstelling leidt. Sommige mensen praten er zelfs vijftig jaar of langer niet meer over. Toen ik weer bijkwam in mijn lichaam, was dat zo ver- schrikkelijk, zo verschrikkelijk... Die ervaring was zo prach- tig, ik had nooit terug willen komen, ik wilde dáár blijven ... toch kwam ik terug. En vanaf dat moment was het een zeer moeilijke ervaring om mijn leven weer in mijn lichaam te le- ven, met alle beperkingen die ik in die periode voelde... Later besefte ik echter ook dat die ervaring een zegen voor mij was, want nu weet ik zeker dat er een scheiding is van lichaam en geest en dat er een leven is na de dood. Veranderd door een bijna-dood-ervaring . — Eerst een uit- spraak van Dag Hammarskjöld (een secretaris-generaal van de Verenigde Naties): ”Hoe wij tegen de dood aankijken, bepaalt hoe wij in het leven staan”. Mensen vertellen meestal dat zij na hun BDE een heel an- dere kijk hebben gekregen op wat werkelijk belangrijk is in het leven en dat hun angst voor de dood is verdwenen. Men beschrijft regelmatig een toegenomen waardering van en zing- eving aan het leven; en uiterlijkheden zoals een dure auto, een groot huis en een baan met uiterlijk gezag of macht worden minder belangrijk. De bijna-doodervaring blijkt een ervaring van levensinzicht te zijn, of zoals iemand zijn eigen ervaring zo treffend heeft genoemd: BDE betekent eigenlijk Bewustwording Door Ervaring.