Reflectie 6(2).vp

Over de Jezus-revival in onze dagen Wat is er dan aan de hand? Volgens het rapport van de WRR heeft er een transformatie van religie plaatsgevon- den. Religie is een persoonlijke vorm van spiritualiteit ge- worden en als zodanig is ze nog steeds springlevend. ‘Aan een hemels baldakijn waaronder op sombere dagen geza- menlijk wordt weggescholen, lijkt steeds minder behoefte te bestaan. De mensen steken zo nodig hun eigen paraplu op, al doen ze dat niet zelden met velen tegelijk’, aldus het rapport. Het rapport ziet dit als passend bij het huidige tijdsgewricht. ‘Men heeft bijvoorbeeld geen baan meer voor het leven, maar is nog wel sterk op werken geori- ënteerd. Naar analogie heeft men dan geen binding meer met een bepaalde Kerk of categorie, maar nog wel een bin- ding met een transcendente spiritualiteit.’ De vraag is hoe wij in onze dagen die ‘binding met het transcendente’ ervaren en vorm geven. Hoe ziet het reli- gieuze landschap er nu uit? Na een periode van verzuiling van religieuze instituties, waarin enkele hoofdstromingen het landschap bepaalden, zijn we nu duidelijk in een reli- gieus meerstromenland terecht gekomen. Geen monolithi- sche hoofdstroom meer van de enige ware Kerk, maar talrijke interessante kleine beekjes en riviertjes. Kleine ge- meenschappen, losse bewegingen van allerlei pluimage, elk met een eigen identiteit, een eigen blikrichting. Sommige nog vol herinneringen aan een joods-christelijk verleden, of terugkijkend naar de tijd dat de Koran ontstond. Ande- re verder terugkijkend naar de Griekse of Egyptische De Geest waait waar hij wil