Reflectie 6(4) winter 2009.vp

In Memoriam: Mgr. Frank Rudolf den Outer Peter Halverwege de ochtend gaat mijn telefoon. Het is iemand die bisschop Frank, die in het ziekenhuis ligt, een kaartje wilde sturen. Vanwege de adressering werd het ziekenhuis gebeld, alwaar met enige terughoudendheid de mededeling werd ge- daan dat bisschop Frank vroeg in de ochtend van dinsdag 20 oktober 2009, op 75 jarige leeftijd overleed. Ruim een week eerder had hij zich voor de Clericale Syno- de nog geëxcuseerd vanwege een virusinfectie. Kort daarna is hij opgenomen in het ziekenhuis. Bisschop Frank den Outer is bijna 40 jaar priester, een lange tijd daarvan in de kerkgemeente Arnhem, als hij op 20 mei 2002 tot bisschop wordt gewijd. Geboren op 25 juli 1934 in voormalig Nederlands-Indië, groeit hij daar op en wordt na de tweede wereldoorlog naar Nederland gestuurd om daar te studeren. Met zijn Indisch-the- osofische roots past hij in de traditie van de Vrij-Katholieke Kerk. Of bisschop Frank daar nu de oorzaak van is, wat ik zelf niet denk, maar in het najaar 2002 besluit de Clericale (priester) Synode het voorstel van de Nederlandse bisschoppen te steunen om in Nederland alle wijdingen open te stellen ook voor vrouwen. De Kerk is per definitie een behou- dend lichaam. Er is dus veel moed nodig om in zo’n behoudend lichaam als een we- reldwijde Kerk, een dergelijk voorstel te doen waar niet elk land zo liberaal is dan het eigenzinnige Nederland. Het blijft niet bij een voorstel; al snel wordt in november 2002 de eerste vrouw gewijd. Frank laat in die periode zien wat zijn kracht is in de wereldwijde onrust die is ontstaan. Principieel, bescheiden, houdt hij vast aan dat waarvoor hij heeft gekozen. Hem wordt op 9 december 2002 in een speciale Algemeen Bisschoppelijke Synode in London het uitoefenen van zijn ambt ontzegd. De kerkleden dachten daar echter an- ders over. Op 9 juni 2003 wordt, op grond van de Constitutionele reglementen, een tweede Algemeen Bisschoppelijke Synode geïnstalleerd. Door de leden werd wijlen Bisschop Tom Degenaars als voorzittend bisschop en bisschop Frank als regionair bisschop gekozen. Het onrecht dat vrouwen trof, heeft bisschop Frank, toen de enige bisschop in Nederland, in de twee jaar die volgden, meer dan goed gemaakt. Hij heeft veel vrouwen wijdingen verleend. Op liturgisch gebied heeft hij een belangrijke aanzet gegeven om voor de schriftlezingen formeel gebruik te maken van de Nag-Hammadi-bibliotheek naast de geschriften uit de canonie- ke en apocriefe boeken. Binnen de kerkelijke wereld is dat uniek. Daarnaast heeft hij het liturgisch fundament verstevigd door het beschrijven van de in de liturgie gebruikte bronnen. Bisschop Frank was tot 25 juli 2009 regionaris van de Vrij-Katholieke Kerk in Nederland. Na zijn terugtreden als regionair bisschop, i.v.m. het berei- ken van de 75 jarige leeftijd, wilde hij verder gaan met het taalkundig aanpassen van de liturgie. Als hoofd van de opleiding voor de geestelijkheid droeg hij zijn kennis en grote interesse voor de christelijke literatuur en -Liefde over in de vele colleges. Als wij ergens in het buitenland waren, konden wij er niet aan voorbij gaan: hij wilde dan samen onze stem laten klinken in de akoestiek van elke kerk die geopend was. En zo gebeurde het ook. Ons maande- lijks overleg zal niet meer beginnen met de nieuwigheden op muzikaal gebied. Waren het niet gezangen voor gebruik in de kerk, dan was het wel wat hij van zijn muziekdo- cent aangedragen heeft gekregen: zijn gro- te kennis op veel gebieden, hij laat een grote erfenis achter, waaronder een uitge- breide bibliotheek. Maar ook zijn bescheiden opstelling is iets wat velen opviel. Wanneer hij in de kerk was, dan zat hij liever in de bank tus- sen het kerkbezoek dan dat hij plaats nam in het hoogkoor, waar toch altijd een plaats voor hem was gereserveerd. Voor zijn leeftijd deed hij nog onver- wachte uitstapjes. Zo kwam ik er bij veras- sing achter dat hij met vakantie was. De woestijn in. Het kon kennelijk niet extre- mer. Slapen in de open lucht. Hij genoot ervan. Met een kinderlijke plezier deed hij dat toch maar. Dat zal ik in deze mens missen. Een bijzonder mens, een bescheiden mens, maar zeker ook een spiritueel mens en een denker. Wij gedenken hem in dank- baarheid en liefde. Moge hij zijn reis voortzetten in het nieuwe leven en ons vanaf die zijde blijven inspireren. * * * * * * * * * Dit portret van mgr. Frank werd de dag vóór de Requiemmis gemaakt vanaf een foto, door Dina van der Hagen, lid van de VKK te Brussel. De stilte dauwt in mij en ik word hemel; Gij zijt voor mij absolute aanwezigheid en enige gedachte. Ik zoek geen woorden meer, overspoeld als ik ben van goddelijke onuitsprekelijkheid. Ik geef mij gans gewonnen, Heer. Bestendig dit tijdloze uur want gij weet: ik ben broos als een zeepbel die op het springen staat.