Reflectie 6(4) winter 2009.vp

Mgr. Frank blijft inspireren Column Lambèrt de Kwant Ik had hem al een paar keer gebeld en gemaild, maar kreeg geen reacties. Dat is niets voor Frank den Outer die, secuur als hij was, altijd reageerde. Maar goed, wellicht was hij op va- kantie dacht ik. Nadat Frits Moers ons berichtte dat bp. Frank in het ziekenhuis was opgenomen, was het duidelijk. Je schrikt toch even, want eerlijk gezegd vonden wij hem er de laatste tijd nogal breekbaar uitzien. We besloten als redactie hem een hart onder de riem te ste- ken en hem een kaartje te sturen. Van Frits hoorde ik in welk ziekenhuis hij lag, maar ik had geen kamernummer. Gebeld naar dat ziekenhuis, maar er was enige aarzeling om mij dat kamernummer te geven. “Ja, maar ik wil de heer Den Outer gewoon een kaart sturen.” “Dan moet u bij de contactpersoon zijn.” Men was duidelijk wat verlegen met de situatie. Nadat ik was doorgeschakeld naar de afdeling waar Frank lag, hoor- de ik na enige aarzeling dat “De heer Den Outer vanmorgen was overleden.” Wat er op zo’n moment door mij heen ging, is eigenlijk niet in woorden uit te drukken. Een schrijnend gevoel van gemis, want in de tijd dat Frank in de redactie zat, was ik aan hem gewend en gehecht geraakt. Zo gaat dat. Ik dacht: dus geen redactievergaderingen meer in zijn gezellige huis in Wageningen. Geen gastvrije mgr. Frank meer die druk in de weer was met koffie, (natuurlijke) chocolaatjes en koekjes. Er was altijd een heel bijzondere sfeer, daar in huize Den Outer en naar de redactievergaderin- gen keek ik ook altijd uit. Dat is dus nu voorbij dacht ik en bleef een poosje verbijsterd achter mijn bureau zitten. Ik reali- seerde mij dat ik één van de eerste VKK’ers was die op de hoogte was van het overlijden van Frank. Ik besloot wat mensen te bellen, zoals Mgr. Peter en Frits Moers, die even geschrokken en verbijsterd reageerden. Het werd een merkwaardig stille dag. Mooie herinneringen Aan Frank den Outer bewaar ik mooie herinneringen. Hij was niet enkel de eindverantwoordelijke bisschop, maar tevens een gedreven en kritisch lid van de redactie, die ook mijn taak ver- lichtte door iedere keer een genummerd overzicht met com- mentaar te sturen van de artikelen. Ja, Frank was kritisch, vooral inhoudelijk, naar de bijdragen. En op dat gebied kwa- men zijn academische inzichten niet altijd overeen met de journalistieke. Toch kwamen we er altijd weer uit. Ook als Frank bezwaren had tegen een artikel, liet hij zich altijd door goede argumenten, die ik aanvoerde, overtuigen. Op zo’n mo- ment zag je die milde glimlach op zijn gezicht met die twin- kelende ogen. We zullen die intens missen. Wat wij en de lezers ook zul- len missen, zijn zijn gedegen en interessante artikelen. Mgr. Frank was kritisch, ja, maar ook een heel bescheiden mens van wie ik veel geleerd heb. Mgr. Frank was christocentrisch gericht en was bijzonder geïnteresseerd in Bijbelwetenschappen, zoals ook uit zijn laat- ste artikel blijkt. Maar ook de nieuwe wetenschap (Laszlo, Goswani, McTaggart, etc) kon hem mateloos boeien en in dat opzicht was hij doorgaans enthousiast over auteurs die hier- over in Reflectie publiceerden. De leider van onze redactie, Frank den Outer, is overge- gaan naar een dimensie, naar een hoger leven waarover hij veel heeft gelezen en van waaruit zijn reis verder zal gaan en waar hij verder zal groeien. Ik haal in dit verband nog even ge- zang 290 uit het liedboek van de kerken aan: “Er is een land waar heil’ge meesters zijn – nooit gaat de gouden dag daar dicht in duisternis en pijn.” Wij wensen Frank den Outer veel sterkte bij zijn verdere groei en ontwikkeling, daar in dat “heil’ge” land. Peter O. Baay Frank den Outer wordt als leidinggevende van ons tijdschrift opgevolgd door Mgr. Peter O. Baaij. Met hem had ik al eerde- re gesprekken over de inhoud van Reflectie waarbij we consta- teerden dat we beiden op dezelfde lijn zitten. Ook hij is ge- ïnteresseerd in de nieuwe wetenschap en ziet in het blad ook graag bijdragen daarover. Van harte welkom! We zullen als redactieteam Reflectie verder ontwikkelen tot een volwaardig magazine. In de eerste plaats natuurlijk als het tijdschrift van onze VKK, waarbij vooral de visie van de VKK op bepaalde thema’s van groot belang is. Er gebeurt veel in onze huidige samenleving, waarin alles lijkt te veranderen en waarin onrust hoogtij lijkt te vieren. Ook op persoonlijk vlak gebeurt er veel met mensen; velen gaan door zware pro- cessen heen: verliessituaties, ziekte, dood, verlies van werk en veel onzekerheid over de toekomst. En dan is er nog de hype rond 2012, waarover het boek “Welkom in 2012” schrijft. Mgr Peter en ik spraken al eerder over het belang van artikelen hierover in Reflectie, maar vooral de visie hierop vanuit VKK-kring. Er zijn al bemoedigende sig- nalen dat dit gaat gebeuren, terwijl er ook artikelen zullen wor- den gepubliceerd van auteurs die niet tot de VKK behoren. Daar komen wel eens vragen over: waarom artikelen van niet- VVK’ers? In de eerste plaats is het aanbod van artikelen uit ei- gen kring gering. In de tweede plaats was mijn voorwaarde om destijds hoofdredacteur te worden dat het een interreligieus blad zou worden met ook bijdragen van buiten de VKK. Het is goed als er kennis wordt genomen van de visies van auteurs van bui- ten de VKK, waardoor van ons blad en de visie van de VKK ook door andere spirituele zoekers kennis genomen kan worden. Als redactie zaten en zitten we wat dat betreft op één lijn. Toch waken we ervoor dat Reflectie een algemeen spiritu- eel tijdschrift wordt. De eigenheid en de visie van de VKK kan nog meer nadruk krijgen en daar gaan we ook voor. Ook de VKK ontkomt namelijk niet aan vergrijzing en minder bezoekers, terwijl de VKK bij uitstek een Kerk is voor spirituele zoekers. Dat bleek ook weer na de Requiemdienst toen ik mensen sprak van buiten de VKK, die geraakt waren door deze mooie dienst. Getroffen ook dat de Mis toegankelijk was voor iedereen. Op een dergelijk moment denk ik, tja, we