Refl Herfst 2010 7(3).vp

profielen op de spirituele datingsites; de meeste hebben de be- kende bestsellers gelezen. Wat zo jammer is, dat veel van die o zo spiritueel “bewus- te” mensen niet vanuit persoonlijke ervaring praten over spiri- tualiteit. O ja, ze zijn heel belezen, slaan je met hun kennis om de oren, maar dat is heel wat anders dan (innerlijk) weten. Leven wat je beweert Veel van die spiritueel “bewuste” mensen leven vaak niet wat zij beweren. Zij papagaaien na wat anderen beweren en hou- den het bij praten over, in plaats van dat zij hun woorden le- ven van wat zij beweren. Ze vergeten dan dat “de wijze niet spreekt over wat hij weet, maar dat de dwazen wat zij denken te weten, dit van de daken schreeuwen”. Wat je ook ziet zijn die krampachtige pogingen om vooral toch maar spiritueel te zijn of als zodanig over te komen. Waar- om willen we o zo graag spiritueel zijn in plaats van het te le- ven? Een echte leraar of goeroe of verlichte spreekt daarentegen vanuit een innerlijke waarheid, een eigen ervaring. Laat zich lei- den door innerlijke referenties, innerlijke ervaringen en innerlij- ke “waarheden”, omdat zij die hebben doorleefd. “Een christen”, zo zei Osho eens “is iemand die over de waarheid spreekt, maar er niets over weet. Een Christus is ie- mand die weet. Het is zijn ervaring. Een christen heeft geen ei- gen ervaring, hij herhaalt alleen maar de woorden van Christus. En de woorden van iemand anders herhalen, is een domme be- zigheid. Deze herhaling wordt ‘geloven’ genoemd. Onthoud dat religie niets met geloven van doen heeft. De hele basis van reli- gie is zien, niet geloven. Bedenk dat alleen blinden in licht gelo- ven. Zij die ogen hebben, geloven niet in licht, zij ‘weten.’ Zo- dra je iets weet, verdwijnt de behoefte aan geloof.” Begrijp me goed, ik heb niets tegen mensen die in spiritu- eel opzicht hun draai gevonden (denken te ) hebben. Maar wat ik vaak zie, is dat wat zij zeggen vaak een uit het hoofd ge- leerd lesje is; het komt niet van binnenuit. Dat voel je gewoon. De laatste tijd kom ik nogal wat mensen tegen die wars zijn van dogma’s en geschriften, maar wel echt willen zijn en willen ervaren. Velen zeggen dat het goed of geweldig met ze gaat als je vraagt hoe ze het maken. Je voelt de onechtheid. Maar er zijn ook mensen die echt durven zijn, durven te zeg- gen dat ze een rot dag hebben, zich depri voelen, ondanks of wellicht dankzij hun spiritueel bezig zijn en actief mediteren. Spiritueel bezig zijn heeft immers weinig van doen met feeling good, maar wel met het gaan van een niet altijd mak- kelijke weg. In mijn vorige column zei ik dat dit de eeuw is van de ervaring, de nieuwe mens. Samenkomen en vieren. Kerken, ook helaas de onze, trekken minder mensen, worden op hun kern teruggeworpen. Of kerken op den duur verdwijnen, weet ik niet. Wel zal m.i. de individuele, spirituele ervaring voor mensen een steeds belangrijker rol gaan spelen, maar… ze zullen dit altijd met de ander of anderen willen blijven delen en juist daarom zullen blijven samenkomen en vieren. Daarom vind ik het zo ontzettend belangrijk om na de vie- ring met elkaar in de koffiekamer nog samen te delen, zoals ik dat in Raalte mocht ervaren (toen ik nog in Olst woonde); en ik mis het ook wel eerlijk gezegd. Soms was ik pas weer tegen drie uur thuis, maar je kon teren op mooie en openhartige ge- sprekken. Je sprak met elkaar over je ervaringen, je twijfels, je schaduwkant die zich steeds weer manifesteerde. Vaak ging het niet om een mooie overlevering maar om hoe we deze viering hadden ervaren, hoewel er altijd wel mensen waren die wilden vertellen welk geweldig boek ze nu weer hadden gelezen. Maakte ik me ook nogal eens schuldig aan, maar heb er nu niet meer zo’n behoefte aan. Niet de meester of goeroe, priester of bisschop, niet de ge- schriften, of leringen, maar ons eigen hart moet weer gaan spreken. Al die woorden. We noemen ons christen, boeddhist hindoe, rooms-katholiek of vrij-katholiek, maar het zijn slechts woorden, we zijn in feite niets van dat alles. Ze geven niet aan wie we werkelijk zijn. Boven de ingang van de tempel van Apollo in Delphi staat: ‘Ken uzelf’. Het is zo vaak gezegd en het lijkt een dood- doener, maar het is wel waar: worden wie je werkelijk bent… Dan kan de wereld na 2012 wellicht toch enigszins veran- deren en beter worden. (1) Marja de Vries: De hele olifant in beeld. Inzicht in het bestaan en de werking van universele wetten en de gulden snede. Ankh-Hermes 2007 Lambèrt (Aat) de Kwant is freelance religiejournalist en verzorgt pro- gramma’s voor OHM, de Hindoe- omroep. Via zijn bureau Quantum Research & Journalistiek is hij ook betrokken bij research voor andere organisaties en schrijft hij o.a. in bladen als Prana, Terugkeer en Ko- örddanser. Hij is programmamaker bij Indigo Soulstation. (www.indiggosoulstation) . Hij organiseert symposia via de stichting Quantum Symposia. (www.quantumsymposia.nl) . Hij verdiept zich ook in het feno- neem van de helende stem, geeft daar ook lezingen en workshops over. E-mail: Lambert43@upcmail.nl * * * 4 Reflectie 7(3) herfst 2010 Elke religie die zegt zich zorgen te maken over de ziel van de mens en zich niets gelegen laat liggen aan de maatschappelijke en economische omstandigheden die de ziel kunnen beschadigen, is een geestelijk dode religie, die er slechts op wacht ten grave gedragen te worden. Martin Luhter King jr .