Reflectie 8(1) voorjaar 2011.vp

kende ze, zoals die uit zijn kindertijd en vroege jeugd. Andere kwamen haar totaal niet bekend voor, gebeurtenissen die kwa- men uit wat zij ‘zijn privéleven’ noemde. Ze liet niet veel los over wat ze had gezien, behalve dat ze zei dat ze ‘zich hele- maal niet had gegeneerd voor de dingen die ze had gezien’. De informatie die deze vrouw had gekregen bij die levens- terugblik van haar zoon was zó specifiek dat ze naderhand de vrienden en de plaatsen die ze in die gedeelde beelden met haar stervende zoon had gezien, herkende en ook kon bezoe- ken.” De gedeelde-doodervaring van Susan bleef Moody bij, om- dat ze voor haar onbekende informatie had gekregen die later ook bleek te kloppen. Het was dus niet alsof ze haar eigen her- inneringen herbeleefde. Toch wist hij niet wat hij aanmoest met dit soort ‘casestudy’s’, behalve dan erkennen dat er bij elk van die ervaringen een soort deur naar een tot dan toe onbekend as- pect van de overleden persoon leek te worden geopend. Uit het boek blijkt ook dat zo’n gedeelde doodervaring zich niet nood- zakelijk beperkt tot één, maar tot zelfs meerdere personen. Een schrikbeeld voor de Renckensen en Woerlees. Stel je voor dat dit in jouw ziekenhuis of verzorgingshuis gebeurt! Moet je dan ook degenen die zo’n GDE hadden een pilletje geven? Spiritueel ontwaken Toen ik het boek van Moody las, vroeg ik mij af hoe het komt dat verpleegkundigen en artsen zich vaak in stilzwijgen hullen nadat ze met dergelijke gevallen geconfronteerd werden. Is dat uit angst om niet serieus genomen te worden met alle gevol- gen voor de loopbaan? Hoe valt het anders te verklaren ... dat Grote Verzwijgen, dat Grote Verdoezelen? Zijn het “tegenk- rachten” die op alle mogelijke manieren de spirituele evolutie van de mens proberen tegen te houden? Niet dat Woerlee c.s. daarmee bewust bezig zijn, maar zij maken wel deel uit van een wereldwijde materialistische rationele "mainstream". Denk in dit verband aan hoe Professor Ilja Maso werd be- jegend, toen zijn boek 'Onsterfelijkheid: van twijfel naar ze- kerheid' verscheen. Anti-kwakfundi Jan Willem Nienhuys maakte er gehakt van en noemde hem een professor in de zweefkunde die zich onsterfelijk belachelijk maakte. Opmer- kelijk overigens dat hij hier het woord onsterfelijk gebruikt! Mensen die steeds meer openlijk durven te spreken over hun spirituele ervaringen: Niet zonder reden hebben mensen met o.a. coma’s en bij- na-doodervaringen, visioenen over wat er in deze wereld gaande is en wat er werkelijk speelt, zoals Alison Korthals Altes dit in haar boek “Uit Coma” zo treffend beschreef. Nee, ze kunnen het niet tegenhouden dat mensen wakker worden. Een spiritueel ontwaken waarover de oude Veda’s al schreven. In het boek van Moody vraagt een verbijsterde man na zijn gedeelde doodervaring zich af: “Is de wereld waarin we leven slechts een hersenspinsel?” Waarmee hij de wijsheid van de Veda’s vertolkt waarin geschreven wordt dat we in een wereld van illusies leven. De Vedanta leert immers dat Brahman de uiteindelijke en enige werkelijkheid is, eeuwig, oneindig en onveranderlijk. Wat wij ervaren als werkelijkheid (Maya), is daarvan een projectie: eindig, beperkt en vergankelijk. Het is treffend te zien hoe dromen, en buitenlichamelijke ervaringen als BDE’s en GDE’s mensen tot deze inzichten brengen, terwijl zij nooit iets hebben gelezen van de Veda’s. Zij zijn de katalysator van een wereldwijd nieuw bewustzijn en spiritueel ontwaken en zijn daarom van groot belang voor de toekomst van deze aarde. Ze beschikken over niet geleerde, maar innerlijke kennis. In zijn boeken en biografie (2) voorziet Ervin László een omslag op wereldschaal, een World Shift , die zich niet alleen buiten onszelf zal voltrekken, maar vooral ook in ons bewustzijn. Het onderzoek van Moody lijkt aan te geven dat een bijna- doodervaring of de gedeelde doodervaring één van de manie- ren kan zijn waarop we toegang krijgen tot zoiets als een col- lectief geheugen en gedeelten van het leven van stervenden kunnen zien waar we zelf niet van wisten. Fascinerend om in deze tijd te leven, waarin steeds meer kennis over onder andere leven en dood zal gaan vrijkomen. De waarheid staat in ons hart geschreven en niet in boeken of op stenen tafelen, zegt Marcel Messing in zijn boek “Worden wij wakker”. “Het Miniwa-effect (3) is uiteindelijk geen eeuwig leven beschoren. Diep in ons hart weten we dat. De waarheid zal uiteindelijk overwinnen, zoals de duisternis eens moet wij- ken voor het licht. En wat de critici betreft, ach, de oude Egyptenaren zeiden het al: Laat die leeuwen maar brullen... dat klinkt wel grappig. De professoren in de struisvogelkunde zullen ooit gaan inzien dat die “professoren in de zweefkunde” (Ilja Maso, c.s.) er toch niet naast zaten. Het idee dat het met de dood afgelopen is, vond Maso ondraaglijk. Zomaar aannemen dat er leven na de dood is, kon hij als filosoof en wetenschapper ook niet. En hij is niet de enige wetenschapper die zo’n ‘switch’ maakte. Wie volgt? Literatuur (1) Raymond Moody: Een blik in de eeuwigheid - Gedeelde ervaringen met de dood. Bruna 2011. (2) Ervin László: Worldshift 2012. De synergie van groen ondernemen, nieuwe politiek en hoger bewustzijn. Ankh-Hermes 2010 Ervin László. Gewoonweg geniaal. Een autobiografie. Ankh-Hermes 2011 (3) George Orwell beschrijft in zijn beruchte boek “1984” het Ministerie van Waarheid, dat in feite gebaseerd is op leugens. ‘Het ministerie van Waarheid – Miniwa, in Nieuwspraak – verschilde opvallend van alles wat verder in zicht was. Lambèrt (Aat) de Kwant is freelance religiejournalist en verzorgt pro- gramma’s voor OHM, de Hindoe- omroep. Via zijn bureau Quantum Research & Journalistiek is hij ook betrokken bij research voor andere organisaties en schrijft hij o.a. in bladen als Prana, Terugkeer en Ko- örddanser. Hij is programmamaker bij Indigo Soulstation. (www.indiggosoulstation) . Hij organiseert symposia via de stichting Quantum Symposia. (www.quantumsymposia.nl) . Hij verdiept zich ook in het fenoneem van de helende stem, geeft daar ook lezingen en workshops over. E-mail: Lambert43@upcmail.nl * * * 16 Reflectie 8(1), voorjaar 2011 Men kan van een vrijdenkend mens onmogelijk verlangen dat hij zijn mening over iets wijzigt door honderdmaal achter elkaar het tegendeel daarvan uit te spreken. Dat kan slechts door het proces van een dieper bewust ontdekken. (Anoniem)