Reflectie 8(3) herfst 2011.vp

ïtieve wijsheid en het hart. Het Maya-volk, meesters in tijd en kalenders, moeten wel deze dimensie hebben betreden en er in innig contact mee hebben gestaan. Daar waar het eeuwige Liefdesbewustzijn kan dóórzien, dat tegenstrijdigheden niet in strijd zijn met elkaar, maar twee helften zijn van dezelfde medaille, die elkaar juist aanvullen en bekrachtigen. Ik kan de grens naar een nieuwe wereld, een nieuw be- wustzijn, niet oversteken met mijn verstand. De wachter op de drempel van het huidige tijdperk, zal vragen om het paspoort van intuïtief bewustzijn. Het is waar, dat alleen vanuit dit waarnemingspunt, Wezenlijke Liefde, waar geen voorwaarden en verwachtingen aan gekoppeld zijn, kan stromen. Vrij als een wilde rivier, zonder Haar te willen vasthouden en kanaliseren. Het is van overlevingsbelang het hart, in zichzelf, op de troon te zien. Dit is alleen mogelijk als het afgescheiden, verstandelijk denken, stil is en dienstbaar aan Het Geheel. Tijd, 2012, het speelt zich in dit één en ondeelbare moment van NU af. Kijken met een organische blik maakt, dat het aan de in- nerlijke barometer te voelen is, dat er een rijpingsproces gaan- de is, in mij, in mijn omgeving en het collectief. De aren rijpen en er komt een punt waarop er geoogst kan worden. Mijn cel- len vertellen mij, dat de oogst niet lang op zich zal laten wach- ten. Echter alleen de Grote Landbewerker zal weten, wanneer de ploegen gereed zullen zijn hun werk te doen. Zelfs Meester Jezus, getuigend van Zijn Grootsheid, wist niet wanneer “het einde der wereld” zou plaatsvinden. Het einde van de oude wereld, zo noemen de Maya’s het, in hun kalenders. “The year zero” Voorbij dit nulpunt, zal de nieuwe wereld geboren worden. Geboorte van Moeder Aarde in Haar stralendste en zuiverste vorm. Gereinigd van de onbewuste vervuiling van de mens- heid. De mens, bewust in innige verbinding levend met Haar, zal een nieuwe wereld in gaan. Bevrijd van de droom, waar hij al eonen in verstrikt zit: de droom, zichzelf te ervaren als een afgescheiden entiteit. DNA-patronen, die de mens in een onbewuste toestand hebben vastgehouden. “Patron”, meester. De mens is onder- drukt, door zijn eigen onbewuste patronen, die, als een mees- ter, over hem een dictatoriaal bewind voeren en zijn gedrag aansturen. Bij zijn ontwaken, zal de mens niemand in zichzelf aantreffen, slechts leegte, vol van het Ene, Het Mysterie, Het Onbekende, Het Onbenoembare. Illusoire patronen smelten, als sneeuw voor de zon. Ooit komt er wetmatig een punt, dat de slinger, in haar be- weging, een verzadigingspunt bereikt en even stil zal staan, in een nulpunt, om vervolgens de andere kant op te bewegen. Zou dat nulpunt ergens rond of in het jaar 2012 kunnen liggen? Het verzadigingspunt nadert. Ik moet wel erg stijf de ogen dichthouden, als ik dat niet gewaar ben. Zou het op 21-12-2012 zijn, de datum waarop men, astro- logisch gezien, een ongekende samenstand van de planeten heeft berekend? Misschien eerder of later? Ik las dat Maya el- der, Don Alejandro, 19-02-2013, als mogelijk verzadigings- punt heeft genoemd. Hoe het ook zij, het zal een punt zijn ergens in het Nu, waarop de vogels en de gehele schepping, voor een moment hun adem in zullen houden. Waarop ons hele technologische, op intellect gestoelde, systeem zal instorten. Het moet wel simpelweg uit elkaar vallen, want het blijkt niet afgestemd te zijn op de fijn besnaarde, zuivere Liefdesfrequentie van Het Grotere Geheel en Moeder Aarde. Het wereldse systeem bestaat niet uit duurzaam, organisch leven. Het strookt niet met natuurlijke materialen. Niet met de vlinder, die onverstoorbaar haar weg weet te vinden; niet met het lieveheersbeestje, dat met haar lieve zachte pootjes, een grasspriet bewandelt; niet met de bijen, die met hun gegons, ons in leven houden; niet met de dolfijnen en walvissen, die met hun sonar de trilling van het water en de aarde reinigen en verhogen; niet met het zwermen van spreeuwen, die in de avondzon, genezende geometrische patronen, in de vervuilde lucht weven; niet met de bomen, die hun uiterste best doen alle verontreinigende koolstof om te zetten in zuurstof, zodat wij kunnen ademen; niet met de kristallen en edelgesteenten, die in de aarde de energiefrequentie verhogen; niet met de katten, die met hun gespin, heilzame trillingen uitzenden; niet met de zwaluwen, die hun vreugdedans maken in de lucht; niet met de waterlelie, die haar stralende schoonheid laat zien, geworteld in het donkere modderige water; niet met de wilde roos, die haar geur verspreidt, ongeacht of iemand die opmerkt; niet met de hoge lokroep van de roofvogel (adelaar), die ons bewust- zijn uitnodigt zich te verheffen. Wat het verzadigingspunt, het kosmische nulpunt, in gang zal zetten, wie kan het weten? Het Mysterie Zelf zal voorzien in elke nood. Dat de wereld, Moeder Aarde, mens, dier, plant en water in nood verkeren, is een feit in de wereld van het logische brein. Vanuit een ander bewustzijn kan het wellicht, in één oog- wenk, rozen doen regenen. De slang van wijsheid zal zich verheffen en alle kennis uit het intellect wissen. De Godin, wonend in het hart van de mens, zal verrijzen. De geboorte van wijsheid Het meesterlijk geschilderde werk van Roerich, afgebeeld bo- venaan deze tekst, verbeeldt de geboorte van de Wijsheid. Alleen vrouwen, het vrouwelijke, symbool staand voor intu- ïtieve waarneming, zijn afgebeeld. De Slang in de Hemel kijkt neer en waakt over het geboorteproces. De vroedvrouwen hel- pen, liefdevol en zacht, De Godin geboren worden, uit de baarmoeder en onderwereld van Moeder Aarde. De Godin verrijst. Haar Borsten maken, in het midden, plaats voor Haar Open Hart. Jezus zei eens: “Wees dan wijs als slangen”, wellicht dui- dend op dit huidige tijdperk. Ikzelf kan slechts meebuigen. Soepel, flexibel zijn als bamboe in de wind, innig voeling houdend met waar de wind mij heen wil bewegen. Vertrouwend op de Eeuwige Hand van het Tijloze Bestaan, die de aren zullen bevoelen en bevelen …dat het tijd is… Lydia Schaap, moeder van twee zonen, is werkzaam geweest als do- cente en ‘loopbaancoach’; geïnspireerd door Het Leven, waardoor er een diep bewust-zijn is voor dat leven in en om haar heen. * * * 19 Reflectie 8(3) najaar 2011