Reflectie 8(3) herfst 2011.vp

2012 – Waar is onze Hollandse nuchterheid? Rudolf H. Smit De achtergrond van bovenstaande artikelkop is gebaseerd op verbijstering en op een lichte vorm van wanhoop. Wij Nederlanders beroemen ons erop dat we zo nuchter zijn. Waarom, oh waarom dan zijn zoveel mensen in dit land gegrepen door de 2012-hype? Ik begrijp daar werkelijk niets van! Waardoor gebeurt het steeds weer dat mensen gegrepen worden door een “einde-van-de-we- reld” gedoe? Bestaat er bij die mensen zelfvernietigingsneiging, of zoiets? Joost mag het weten . Zou het er aan kunnen liggen dat, mede door het slechte ge- schiedenisonderwijs van de afgelopen decennia, heel veel mensen geen historisch besef hebben? Immers, de geschiede- nis leert ons dat er om de haverklap voorspellingen waren over “het einde der tijden”. Ik heb wat zitten graven in diver- se bronnen en ik vond het volgende lijstje: 44 na Christus –- Jezus was kort daarvoor aan het kruis gena- geld, en daar kwam Theudas, een nieuwe messias. Die nam 400 volgelingen mee de woestijn in om het einde der tijden af te wachten. De Romeinen wisten wel raad met hem en maak- ten hem een kopje kleiner. 500 – Een prachtig getal; dat kon niet goed zijn, dachten nogal wat mensen. Ze verkochten alles wat ze hadden en wachtten het einde der tijden af. Jammer voor ze, want er gebeurde niets bijzonders. 989 – Er was een mooie komeet aan de hemel. Voor veel men- sen een slecht teken. God zou klaar staan voor het finale oor- deel. Overigens verschenen er vóór en na die datum nog vele en dikwijls heel mooie kometen – elke keer weer raakten men- sen in angst, maar nooit gebeurde er iets heel ernstigs, laat staan het einde van de wereld. 1572 – Een monnik, Benedictus Aretius uit Zwitserland, ging wat rekenen met getallen in de Bijbel. Welnu: in 1572 zou het afgelopen zijn. Jammer voor die Benedictus… we zijn er nog steeds. 1914 – Een groep christenen rond de wereld gelooft na bestu- dering van de Bijbel dat het einde der tijden aan zou breken in dat jaar. Toen dat niet gebeurde, stelden ze de datum bij naar 1918 – Toen ze nog steeds leefden, stichtten ze maar een nieu- we sekte, de Jehova’s Getuigen. Die bestaan (samen met de wereld) tot vandaag de dag en leden gaan van deur tot deur om te waarschuwen voor het einde der tijden. (Maar natuurlijk zullen sommigen zeggen, dat toen de Eerste Wereldoorlog uit- brak – er eigenlijk ook sprake was van een einde der tijden. Inderdaad, maar nu, bijna 100 jaar later is de Aarde er nog steeds, èn met een steeds verder uitdijende wereldbevolking.) 1957 – de Jehova’s kondigden het weer aan: het zal deze keer echt gebeuren… 1975 – Ja hoor, daar waren we weer! Het zou nu toch heel, heel, heel echt gaan gebeuren. Het enige wat we zagen was een nova aan de sterrenhemel. De kop van het sterrenbeeld zwaan kreeg er gedurende een paar maanden een helder sterre- tje bij. (zelf gezien – rhs) 1982 – In dat jaar was er een zogenaamde “line-up” van de be- langrijkste planeten van ons zonnestelsel. Sommige onverant- woordelijke astrologen voorspellen de vreselijkste gebeurte- nissen. Een Australische astroloog zei dat Australië in tweeën zou worden gespleten zo’n beetje langs de lijn Adelaide-Dar- win. Nogal wat mensen langs deze lijn schrokken zich een hoedje en verkochten subiet hun huis en verhuisden naar el- ders. Maar… is Australië in tweeën gespleten? 1994 – Neen toch! De Jehova’s dachten dat het nu werkelijk gedaan zou zijn met de wereld. 1999 – Het is 7 juli. Volgens de 16e eeuwse ziener Nostrada- mus zullen er vreselijke dingen gaan gebeuren op die dag… Niets dus. 1999 – Het is augustus. Voor het eerst in vele jaren een totale zonsverduistering boven West-Europa – gaat zelfs vlak onder ons eigen Limburg langs. Weer velen in angst. Er gebeurde niets bijzonders, behalve dat het op die dag op veel plaatsen plensde van de regen. Dus wel een korte tijd duisternis, maar geen afgedekte zonneschijf te zien. 2000 – De onheilsprofeten stonden alweer klaar… maar we zijn er nog! Waarom toch dat eeuwige weg-met-ons-geloof? Op zoek naar een nieuwe datum En in de loop van deze eerste tien jaren van het nieuwe millen- nium ging men op zoek naar een nieuwe datum waarop het einde zou aanbreken. Hé, 2012, een mooi getal, enne... hadden de Maya daar niet iets over gezegd? …. Etc etc etc Inmiddels is er een minidorpje, Bugarach, ergens in het zuiden van Frankrijk dat nu al wordt overspoeld door mensen die denken daar veilig te zijn als volgend jaar, op 21 decem- ber, de grote klap gaat komen… De burgemeester van dat dorp wordt knetter van al die nieuwelingen volgens krantenberich- ten. Geen wonder, denk ik maar. Is al dit gedoe nou niet vreselijk vermoeiend? Ja maar, zeg- gen sommigen nu, kijk toch om je heen, kijk naar de TV-jour- naals, het is een en al kommer en kwel met deze wereld. Dus het zou wel eens waar kunnen zijn. Welnu, kommer en kwel waren en zijn van alle tijden. Elk jaar kent wel zijn onheilsprofeten. 22 Reflectie 8(3) najaar 2011