Reflectie 8(3) herfst 2011.vp

Ja maar… het bijbelboek Openbaringen dan? Welnu, de meeste bijbelgeschiedkundigen zijn het er over eens dat die Johannes niet dezelfde was als de schrijver van het Evangelie van die naam, maar bovendien, dat diens visioenen sloegen op de eerste eeuw zèlf en dat een en ander te maken had met de Romeinse keizer Nero. U weet wel, dat mannetje dat er een sa- distisch plezier in had bij wijze van vermaak christenen te la- ten afmaken in het Colosseum. Het liefst door wilde dieren, geloof ik, in elk geval op zo wreed mogelijke wijze. Krater Chicxulub – inslag gigantische asteroide Natuurlijk, er is een kans dat een forse meteoriet inslaat. Want dat is wèl een feit: zo eens in de zoveel miljoenen jaren ontving onze aardbol ongenood bezoek van een asteroide, een ding met een doorsnede van enkele kilometers. Circa 65 miljoen jaar ge- leden werd onze aardbol getroffen door een kanjer van naar schatting 10 kilometer doorsnede, op een plek waar nu het Mid- den-Amerikaanse schiereiland Yucatan ligt. Daar heeft men een onderzeese inslagkrater, genaamd Chicxulub, gevonden met een doorsnede van ca 180 kilometers. Het staat vast dat deze inslag leidde tot een massale uitroeiing van het toenmalige aardse leven, waaronder dat van de dinosauriërs. Dat een dergelijke inslag wederom kan gebeuren, is een zeker- heid … maar wanneer? Geen idee. Al jarenlang houdt men de omgeving van de aardbol goed in de gaten, en aldus worden er voortdurend “aardscheerders” ontdekt. Dat zijn grote rotsblok- ken die op enkele tienduizenden kilometers afstand de aarde voorbij schieten. Tienduizenden kilometers lijken erg ver, maar zijn op astronomische schaal gezien, een griezelig korte afstand. De nuchterheid gebiedt dus te zeggen dat vroeg of laat zo’n groot uitgevallen steen op onze aardbol zal neerstor- ten, met alle gevolgen van dien. Theoretisch gezien zou dat morgen kunnen zijn, of volgend jaar 2012, en alweer theore- tisch gezien zou dat zelfs 21-12-2012 kunnen zijn. Maar de kans dat het gebeurt, is dus zéér, zéér klein. Hoe het ook zij, als zo’n ding valt, is het enige wat ons dan nog te doen staat het naar boven sturen van een schietgebedje. Huis verkopen, en op een berg gaan zitten in Frankrijk of er- gens anders op de aardbol, heeft dan geen enkele zin. Dan is het echt over en uit… *) Maar nogmaals, de kans dat zoiets gebeurt in onze tijd van leven is verwaarloosbaar klein. Kortom, als u van mij een 2012-voorspelling wilt ho- ren? Vóór, op en na 21 december 2012 gebeurt er niets bijzonders. We gaan vrolijk het jaar 2013 in. Huh?! O nee toch! Het ongeluksgetal zit in 2013! … Kom op mensen, laten wij, Hollanders die we zijn, asje- blieft nuchter blijven! || *) Er wordt wel beweerd dat er plannen zijn zo’n binnenstormend ge- vaarte te verpulveren door er een of meer raketten voorzien van water- stofbommen (H-bommen) op af te sturen. Dat is wensdenken, want zelfs een serie forse H-bommen zullen niet in staat zijn zo’n gevaarte volledig te verpulveren. Er zullen hooguit wat brokstukken afvliegen maar die vallen dan net zo hard richting aardbol met alle vreselijke ge- volgen van dien. Hooguit zou een rotsblok van die grootte, indien ruim van te voren ontdekt, door middel van een of meer H-bommen een zet- je gegeven kunnen worden waardoor hij uit zijn baan schiet en langs de Aarde vliegt. Maar ook dat is twijfelachtig. Velikovsky - Nog een opmerking over een bewering van Velikovsky, die door Aat de Kwant in zijn column wordt aangehaald, namelijk dat de planeet Venus enkele duizenden jaren geleden als een komeet langs onze Aarde raasde, aldus grote rampen veroorzakend. Dit is fali- kante onzin . Venus is bijna zo groot als onze aardbol, en bevindt zich in een zeer stabiele, vrijwel ronde baan om de zon. Zoiets kan alleen maar tot stand zijn gekomen na een periode van miljarden jaren. Net als de Aarde is Venus een stabiele entiteit van ons zonnestelsel. Rudolf Smit is de opmaker van Reflectie - Astronomie (sterrenkunde) heeft sinds zijn jeugd zijn diepe interesse. 23 Reflectie 8(3) najaar 2011 Deze Chicxulub krater ligt grotendeels onder de zeespiegel, dus via moderne scanmethoden heeft men de ringvormige structuur toch goed zichtbaar kunnen maken. Een impressie van de asteroide-inslag zo'n 65 miljoen jaren geleden. Nu staat de Tyrannosaurus Rex nog toe te kijken. Korte tijd later zal hij worden weggevaagd. Een impressie van een asteroide-inslag op Aarde, als van 65 miljoen jaren geleden, gezien vanuit de ruimte