Reflectie herfst 2012.vp

Uitgebreide boekbespreking door Rachel Sonius Het voorrecht mens te zijn “God heeft niet alleen door zijn profeten gesproken, Hij spreekt door iedereen, als we ons hart openen om te luisteren. De moei- lijkheid is dat we leraren worden. Als we in de loop van ons hele leven leerlingen blijven dan zal er de hele tijd lering komen van binnenuit en buitenaf. Zodra we leraren worden, sluiten we ons hart af voor Hem die alleen onze leraar is”. “Als iemand komt om les te krijgen over een onderwerp en zijn eigen kennis meebrengt, dan kan de leraar hem weinig le- ren, want de deuren van zijn hart zijn niet open.” “Om de waarheid te kennen of om God te kennen, zijn aardse diploma’s en aardse wijsheid of geleerdheid niet no- dig. Wat je moet leren is hoe je een leerling wordt”. “De mens wordt vergeleken met het licht; zijn ziel de gloed, zijn geest de vlam, en zijn lichaam het einde van de vlam. De hitte die komt van het licht, is de sfeer van de mens. De rook die opstijgt uit het licht, hoort eigenlijk niet bij het licht, die hoort bij de brandstof. Zoals onwetendheid hinder- lijk is bij een mens, zo stoort ook de rook die opstijgt uit het licht”. (Uit: Het voorrecht mens te zijn) . In elke religie wordt de mens gezien als de kroon, het ideaal, van de schepping, met een daaraan gepaard verantwoordelijk- heidsgevoel. Niet alleen een verantwoordelijkheidsgevoel naar de ander, ver of dichtbij, maar ook, en wellicht vooral, een verantwoordelijkheidsgevoel in het eigen handelen en denken. Maar al te vaak ervaren wij de buitenwereld als zijnde debet aan de dingen die ons overkomen, zonder daarin ons eigen aandeel te willen (h)erkennen. Eigenlijk negeren wij de oproep van Jezus : “Ken Uzelf”. Want het zijn vaak de omstandighe- den die ons ‘maken’, terwijl omstandigheden de mens niet ma- ken, maar juist laten zien wie hij is. In het onszelf bezien on- der bepaalde omstandigheden, begrijpen wij onszelf en onze gedragingen; zien wij hoe wij iets wat aanvankelijk verkeerd liep, ten goede kunnen wenden. Juist in het ‘ten goede keren’ van iets wat uit de hand dreigt te lopen, ligt het onderscheid tussen mens en dier. Hier spreken we dan van de verantwoor- delijkheid die voortkomt uit “Het voorrecht mens te zijn”. Hazrat Inayat Khan geeft in zijn soefi-leringen aan hoezeer de mens het doel is van de schepping als Gods instrument op aarde. En hoe het Hoogste Principe, dat ons Doel is, in ons- zelf áán onszelf duidelijk en ervaarbaar gemaakt kan worden door inspanningen te verrichten. In het Evangelie volgens Mattheüs 5:44-48 staat beschre- ven hoe wij evenals “ Uw Hemelse Vader volmaakt is” vol- maakt kunnen worden. Er staat niet Onze maar Uw . Het woordje ‘Uw’ in dit vers duidt op een persoonlijke opdracht aan ons… onze eigen Vader te vinden en te worden als Hij. Het hoogste Ideaal dat leeft in het hart van ieder mens. “Door alle verschillende processen van het leven is de ont- wikkeling voortgegaan en de mens als het ideaal van de schepping is hoger gestegen dan alles, wat aantoont dat de mens de godheid vertegenwoordigt in het hele universum.” (citaat) Als mens omvatten wij alle wezens uit de diverse rijken. In ieder mens kan ieder element en elke geest uit de gehele wereld gevonden worden. Als we dit beseffen, begint onze ziel te ontwaken. Hoeveel dingen zijn ons in het leven niet gegeven om dankbaar voor te zijn? En hoeveel daarvan wordt verduisterd door narigheid en moeilijkheden die ons leven ontregelen en overweldigen? En ons ontredderd achter laten? Hazrat Inayat Khan zegt dat het leven ellendig is als we opgaan in onszelf, ons ego. En op het moment dat we ons ego vergeten, zijn we gelukkig. Dat kunnen we doen door lofprijzingen aan God, maar dat niet alleen. Het is het kennen en begrijpen van God ( Uw God) …het begrijpen en kennen, wat de grootste voldoening geeft. De mens die levend is, die kan horen en zien, en wiens hart kan voelen, is uitgestegen boven de gewone mensheid. Dat be- tekent niet dat een mens een engel moet worden (al kan een mens deze kwaliteiten als een van de velen wel bezitten); hij moet een voller leven leiden, een werkelijk menselijk leven. (citaat) “Het voorrecht mens te zijn” is een prettig leesbaar boek, ook voor degenen die het soefi-pad niet gaan, waarbij aangetekend moet worden dat een ieder die op zoek is naar Waarheid een soefi is. Hazrat Inayat Khan voert ons langs de ‘Ontwikkeling van het karakter’, ‘Zelfverwerkelijking’, ‘De kunst van de per- 24 Reflectie 9(3), herfst 2012 Hazrat Inayat Khan