reflectie78(1-2).vp

Een Reis naar Peru Het begin van een innerlijke reis Een spirituele reis naar de Incacultuur, waar Pachamama de levende geest van de aarde en moeder van ons allen is. Hierover gaat het in onderstaande door- geving, ontvangen op Machu Picchu door middel van channeling via Caroline van Huffelen, een van de reisleidsters. “Ik ben het Hart van de Aarde. Ik ben de Apu die door je spreekt, de berg vlak voor je. En ik draag het Hart van de Moeder. Ik spreek door je, van binnenuit, dus als je mijn kracht in je lichaam opneemt, kun je Moeder Aarde voelen vibreren. Ik ben het Hart van de Moeder, want ik ben één met de Moeder. We komen allebei voort uit de versmelting van het Eeuwig Vrouwelijke en het Eeuwig Mannelijke. En ik ben één met de Bron, met de Ene. Als Hart van de Moeder wil ik tot je spreken. Velen hebben het Land, de tempelplekken en de ste- nen, het Hart van de Moeder, met voeten getreden, maar we zullen het niet langer toestaan. We zullen ons niet langer laten vertrappen. We zullen alleen de waarheid nog toelaten en een nieuwe wereld zal voortkomen vanuit het hart… De Moeder is bezig zich voor te bereiden. De Moeder bereidt zich voor om naar buiten te komen. En wanneer Zij eenmaal naar buiten komt, zal Zij schoon schip maken. Ze zal opstaan en zich niet langer laten misbruiken. De komende tijd staat in het teken van resonantie. Dit is de resonantie van de Moeder die haar wer- kelijke macht oppakt, niet om te manipuleren, maar om zich te versmelten met het Mannelijke Aspect. Het is de authentieke macht van het Vrouwelijke dat weet en ziet. Het is de macht van de Aarde die zich aan ons zal openbaren…” [Deel van een ontvangen channeling, opgenomen in de proloog van het boek: “Op weg naar meesterschap”] 1 Er was bij ieder van ons iets wat ons naar Peru trok; het was iets van een innerlijk weten, een sterk gevoel, een impuls: daar wil, daar moet ik heen. Zonder exact te weten wat het ons zou breng- en, maar toch wel met verwachtingen – min of meer ook gevoed door het lezen van het boek “Op weg naar Meesterschap”. Daar zou ons duidelijk worden hoe ons leven geleefd dient te worden; daar zou duidelijkheid gebracht worden in onze huidige levenssituatie; daar zouden onzekerheden met betrek- king tot ons dagelijks leven tot helderheid komen. O, wat een vergissing! Nadat we al weer een tijd thuis waren, bleek het voor één van ons dat: “…. álle ze- kerheden weggeslagen zijn, er een vacuüm is, er niets meer is; niets van het oude over is. Het hoofd gaat denken en schiet in de angst om weer op een punt te komen terug bij ‘af’: totaal de weg kwijt. Maar dan, op een moment, komt de gedachte op om gedwongen door de omstandigheden het denken los te laten en naar het voelen te gaan. Om – in een flits – te ervaren dat er aan De Andere Kant heel hard en liefdevol aan je wordt gewerkt om je te veranderen; zo liefdevol, dat je je ervoor schaamt. Maar daaroverheen komt zoveel liefde, dat die schaamte meteen weer weg is. Wat blijft is een diep vertrouwen: alles komt goed. Dat korte moment, een flits van inzicht, is een grote steun. Hierdoor laat je je geen oude normen en waarden van de maatschappij meer opdringen en durf je in je eigen kracht te gaan staan… ”. Dat is de kern waar het om draait: het gevoel – het vrouwe- lijke aspect – en de ratio – het mannelijke aspect – dienen in ieder van ons, in zowel mannen als vrouwen, in balans te wor- den gebracht. Dat was een van de belangrijkste boodschappen die doorkwamen tijdens de reis, door middel van channeling via Caroline van Huffelen. Er werd ook gezegd, dat deze reis een begin is en ons op weg zal zetten. De doorwerking zal nog lang voelbaar zijn. Op het Eiland van de Maan, een eiland gelegen in het Titi- cacameer in Bolivia, werd ons door de Meesters van het Titi- cacameer gevraagd: “In naam van het Allerhoogste, in naam van de Liefde, ben je bereid het Mannelijke en het Vrouwelij- ke Principe in jezelf te verenigen?” Een andere belangrijke boodschap is dat we moeten stop- pen met het misbruik maken van de aarde en dat we zorgvul- dig en met respect met haar moeten omgaan. Dit zal gevolgen hebben voor ons gehele economische en sociale bestel. Dit werd ons ook duidelijk gemaakt op diverse andere oude heilige plekken, waar we ceremonies hielden. Tweemaal onder leiding van vier sjamanen, stammend uit de oude Inca- cultuur; twee kwamen uit Cusco en de andere twee uit Q’eros, diep in de binnenlanden gelegen, waar de oude wijsheden nog heel zuiver bewaard zijn gebleven. Een sjamaan heeft de func- tie van medicijnman, priester en wijze raadsman, die sterk in contact staat met Pachamama en de Natuur. Don Sebastian uit Q’eros en de andere drie sjamanen om- armden ons langdurig, zij drukten ons letterlijk aan hun hart. Hierdoor konden zij ons met hun spirituele hart peilen en zei- den tegen ons: “Wij hebben gevoeld, dat u met respect voor Moeder Aarde en onze cultuur naar hier bent gekomen. Daarom willen wij graag met u allen onze ceremonie delen.” De ceremonies met deze sjamanen waren een tijdloos ge- beuren en er kwam geen geschreven woord aan te pas; alles 26 Reflectie 1 (1-2) september 2004 Algemeen “Mijn ervaring” In deze nieuwe rubriek geven wij leden en vaste bezoekers van de kerkgemeenten de gelegenheid over hun ervaringen, reizen enz. een impressie te geven. De visies en standpunten zijn voor rekening van de auteurs. Dit strookt ook met de Vrij-Katholieke benadering van individuele vrijheid van denken. De VKK kent geen dogma of leer en respecteert ieders religieuze of mystieke ervaring. Dit reisverslag, waarin de channeling (doorgeving) een belangrijke rol speelt, is daar een voorbeeld van.