Reflectie 10(4) 2013 winter.vp

ligen. In het laatste gebed worden ook de Vrouwe en de Heili- gen genoemd. Verbinding - Devotie - Vrouwelijk Kosmos Devotie is een kenmerk van religie. Devotie is een natuurlijke staat van de ziel wanneer de instroom van de geest wordt erva- ren. Het is een zich openstellen, als van een kelk die wordt ge- vuld, of een bloem die zich opent naar de zon. Heilige Mis In de Heilige Mis wordt devotie op veel plaatsen een stem gegeven, zoals in de Lofzang, het Introitus, het Kyrië, de Pre- fatie, het Sursum Corda, het Consecratiegebed, het Adoro Te en de Tweede Offerande (na het Adeste Fidelis). Organisme - Offerande - Vrouwelijk Kosmos Een organisme is idealiter een eenheid waar alles met alles in bewustzijn verbonden is en elkaar compenseert. Een organisme kan een plant, dier of mens zijn, maar bij- voorbeeld ook een gezin, organisatie of een samenleving. Een organisme bestaat uit kleinere onderdelen. Een organisme is de dynamische tegenhanger van een sta- tische eenheid: het bevat zelfstandig leven. Een organisme is een “gebalanceerd systeem”. Binnen een organisme zijn reacties geïntegreerd: elke verandering in elk deel wordt beantwoord door een corresponderende aanpassing van het geheel. Rust in een organisme betekent: afwezigheid van chaos, er is orde in beweging, harmonie. Verschillende filosofen hebben zich bezig gehouden met de eigenschappen van organismen. Ken Wilber gebruikt de Griekse term ‘holon’. Holonen kunnen groeien en toenemen in complexiteit. Zij kunnen transcenderen: hogere niveaus van bewustzijn bereiken. Maar in eerste instantie streeft een organisme ernaar om zichzelf te bestendigen. Joseph Campbell zegt hierover: “De waarde van het hel- dendom ligt niet in de wil om te vormen maar in de moed om te behouden, de aard van het heelal.” En: “In de mysterieuze erediensten van het Grieks-Perzisch-Hellenistische tijdperk was het de mythische wereldliefde, niet de orthodoxe wereld- verbetering maar optimistische behoudendheid, die de voorkeur had.” Kosmisch gezien maken de Zoon en de Moeder de wereld tot een organisme. De hiërarchieën assisteren daarbij. Het or- ganisme offert zichzelf: het verbindt zich met de Vader als evenbeeld: de Moeder verbindt zich hierdoor met de Vader; beiden zijn zich van elkaar objectief bewust geworden door de schepping van het organisme. De Moeder biedt het organisme door ons aan de Vader aan: voldragen bewustzijn, circulerend in het organisme, compleet levend. Wij, als gemeente, zijn het voertuig van de Moeder. Heilige Mis In de Heilige Mis wordt het organisme geofferd. Definities van een offer zijn: ‘sacrificio’ ~ ‘sacer facare’ ~ heilig maken ~ heel maken. Offeren houdt dan in: ‘tot volein- ding dragen’, ‘tot vervulling geraken’. De essentie, het beste wat de schepping kan bieden, wordt geofferd. De offerande komt voor in veel religies, de koning offert zich soms voor de vruchtbaarheid. In de Heilige Mis offeren wij de wereld, inclusief onszelf, aan de Vader. In de Heilige Mis wordt het organisme gesymboliseerd door de hostie. Gaandeweg wordt het organisme getranscen- deerd en uiteindelijk geofferd. Het offer van de Heilige Mis wordt gereinigd met wierook en wordt gezegend. Het offer is datgene wat wij tot volmaaktheid hebben gebracht (na reini- ging en zegening) en dat wij aanbieden. Aan het stoffelijke of- fer verbinden wij gaandeweg onze zuivere gevoelens en ge- dachten (onze ‘zielen en lichamen’) en onze geestelijke aspiraties van lof en dank. Dit is een transcendentie van waarden. “In Hem leven wij, bewegen wij ons, en zijn wij”. De offerande betekent, net als inwijding, een versnelling van evolutie. De Logos kan hierdoor eerder de resultaten van evo- lutie tot zich nemen en daardoor de evolutie versnellen. Door inwijding kunnen wij een betere offerande aanbieden. Door de consecratie (de Zoon is ‘mens geworden hier op aard’) is nieuwe ontwikkeling mogelijk. Als het organisme compleet is dan kan er nieuwe werking komen, er kan een nieuwe fase van ontwikkeling inzetten; het offer kan een af- beelding van iets hogers worden; uiteindelijk zal de mens één worden met de Logos. Op het altaar vindt de terugkeer plaats naar de Vader. Dit kan het heilig huwelijk worden genoemd. De intentie tot offeren wordt uitgesproken in het Offertori- um, het Orate Fratres en de Tweede Offerande. Compensatie - Zuivering en Heling - Vrouwelijk Kosmos Compenserende werking gaat uit van de Moeder. De Ring-niet-verder zorgt voor balans. Te ver uitgaande acti- viteit wordt omgebogen. De Moeder verzoekt de Vader om de Zoon te zenden om liefde uit te storten in het Universum. Zij is ‘de Middelares’. De Zoon ‘offert zich als het eeuwig offer’. De Moeder zorgt door compensatie voor de continuering van leven. Zij kan genoemd worden ‘de God met borsten’. Door de nesting van de gebieden is er altijd een meer omvat- tende of een meer nabije Moeder. Een ander voorbeeld is de compensatie van de Aarde door dieren en mensen: zij verschaffen de Aarde hogere lichamen. De mensen worden op hun beurt weer gecompenseerd door de Hiërarchieën. Door compensatie kan al het leven sneller evo- lueren. Door ordening van de compensatie kan hogere energie beter doorstromen. Innerlijke beleving Bidden voor anderen is een voorbeeld van compensatie. Door de compenserende werking van de Hiërarchieën werkt bidden helend op organismen. Een grotere eenheid en harmonie wor- den ervaren. Het willen ervaren van eenheid en harmonie kan twee kan- ten op. Het terug willen gaan naar de oorsprong is in feite con- servatief, het vooruit willen gaan naar completering van orga- nismen en naar alles doordringend bewustzijn is progressief. Het eerste is een lege eenheid, met potentiële energie en een subjectief bewustzijn, het tweede een vervulde eenheid, met geactualiseerde energie en objectief bewustzijn, waarin alles gekend wordt door allen. 12 Reflectie 10(4), winter 2013